Prayer of St. Teresa of Avila - Nada te turbe

Gebed H. Teresia van Avilla

Nada te turbe, nada te espante,
quien a Dios tiene, nada le falta
Nada te turbe, nada te espante,
solo Dios basta

Vertaling:

Laat niets je verontrusten,
laat niets je beangstigen:
Wie God heeft ontbreekt niets.
God alleen is genoeg.

Heilige Teresia van Avila "Hoe God tot de ziel spreekt"

Heilige Teresia van Avila:

Hoe God tot de ziel spreekt

Het zal, dunkt mij, goed zijn, te verklaren, wat dit spreken van God tot de ziel eigenlijk is en wat de ziel daarbij gewaar wordt, opdat u zich op die wijze een juist denkbeeld daarvan kunt vormen, want sinds de dag, waarop de Heer mij zoals ik reeds zei, deze gunst verleende (1) tot heden toe herhaalt zich deze geregeld, zoals blijken zal uit hetgeen ik zal verhalen.

Het zijn volledige woorden, maar met de oren van het lichaam kan men ze niet horen; toch verstaat men ze veel duidelijker, dan wanneer men ze horen zou, en hoezeer men zich er ook tegen verzet of ze niet zou willen verstaan, het is vergeefse moeite. Willen wij hier op aarde iets niet horen, dan kunnen wij onze oren toestoppen of onze aandacht zó op iets anders vestigen, dat, al horen wij het nog, wij het toch niet verstaan. Bij de woorden door God tot de ziel gericht, baat geen tegenstand: al valt het mij ook nog zo zwaar, zij dwingen mij tot luisteren en richten mijn verstand zo geheel op het verstaan van hetgeen God het wil doen verstaan, dat geen willen of niet-willen daaraan iets verandert. Als Hij, die almachtig is, wil, dat wij het verstaan, dan hebben wij te doen, wat Hij wil en toont Hij Zich in waarheid Heer over ons. Ik heb dit dikwijls ervaren, want door de vrees, welke ik koesterde, bleef ik bijna twee jaar (2) weerstand bieden en ook nu probeer ik het nog enkele malen, maar het baat mij weinig.

Ik zou willen verklaren, hoe men in deze misleid kan worden, al zal dit zelden of nooit voorkomen bij iemand, die veel ervaring bezit. Hij moet dan echter ook werkelijk veel ervaring hebben. Ik zou willen verklaren, welk verschil er bestaat tussen de woorden, welke van de goeden geest en die, welke van de kwaden voortkomen; dan, hoe zij soms alleen bestaan in de voorstelling van het verstand, (want ook dit zou kunnen voorkomen); of dat ze wellicht woorden zijn die de geest zichzelf toespreekt (of dit laatste mogelijk is, weet ik niet, maar tot nu toe schijnt het mij wel mogelijk). De ondervinding heeft mij geleerd, wanneer de woorden van God komen: vele dingen werden mij reeds twee of drie jaar te voren gezegd, maar ik heb alles in vervulling zien gaan, en tot heden is nog geen enkel woord gelogenstraft. Aan nog vele andere dingen echter ziet men, zoals ik later nog verhalen zal, (3) zeer duidelijk  waar de Geest Gods werkzaam is.

(Boek van haar leven, dl 1 in de reeks Werken van de H. Teresia, Brugge-Brussel 1948, hfst. 25,1-3, p. 369-371)

(1) Vgl. hfdst. 19: 13, 14.

(2) Van 1555 tot 1557, toen de H. Franciscus Borgias haar beval, zich niet langer daartegen te verzetten.

(3) Vgl. hfdst. 27: 4, vv.

Wordt vervolgd

Wisdom for our time from St. Teresa of Avila

Trust God that you are exactly where you are meant to be.

When we accept what happens to us and make the best of it, we are praising God.

We always find that those who walked closest to Christ were those who had to bear the greatest trials.

Souls who do not practice prayer are like people whose limbs are paralyzed.

Let us live in such a way as not to be afraid to die.

Truth suffers, but never dies.

In light of heaven, the worst suffering on earth will be seen to be no more serious than one night in an inconvenient hotel.

God is even kinder than you think.

If you seek to carry no other crosses but those whose reason you understand, perfection is not for you.

You pay God a compliment by asking great things of Him.

To have courage for whatever comes in life – everything lies in that.

What a great favor God does to those He places in the company of good people!

Those who in fact risk all for God will find that they have both lost all and gained all.

It is a great folly to be willing to violate the friendship of God, rather than the law of human friendship.

Blessed be He, Who came into the world for no other purpose than to suffer.

Teresia van Avilla - "Niets belet ons God te beschouwen in Zijn Verrijzenis"

Heilige Teresia van Avila
uit het Boek van haar leven (XXII,8):

Niets belet ons God te beschouwen in Zijn Verrijzenis.

Als onze gesteltenis of ziekte ook niet altijd toelaat, het Lijden te overdenken, omdat ons dit zeer aangrijpt, wat belet ons Hem te aanschouwen, gelijk Hij is verrezen? Vervolgens is Hij toch zo dicht bij ons in het H. Sacrament, waar Hij verheerlijkt is en wij Hem niet zo terneergeslagen en verscheurd zien, niet zo met bloed belopen, vermoeid van het gaan, vervolgd door hen die Hij zoveel goed deed, niet geloofd door de Apostelen. Waarlijk, niet altijd is men sterk genoeg om zoveel lijden, als Hij verduurde, te beschouwen. Na zijn Verrijzenis echter is Hij zonder smarten en vol heerlijkheid; voor Hij ten hemel vaart, schenkt Hij de een kracht, de ander moed. In het H. Sacrament is Hij voortdurend bij ons en schijnt zelfs niet bij machte, ons ook maar één ogenblik te verlaten.

Hoe kon ik in staat zijn, mij van U te scheiden, o mijn Heer, om U op die wijze beter te kunnen dienen? Dat ik U nog beledigde, toen ik U niet kende; maar hoe kon ik, nu ik U toch kende, menen langs deze weg groter vorderingen te maken? O Heer, wat was ik op de verkeerden weg! Ja, mij dunkt, ik had de weg voorgoed verloren, zo Gij mij daarop niet had teruggevoerd; toen ik U weer bij mij zag, zag ik ook weer alle goed tot mij komen. Geen lijden kon mij treffen, of ik leed het graag, als ik mij U voor uw rechters voorstelde.

St Teresa of Avila: Proof of genuine prayer

When I see people very anxious to know what

sort of prayer they practise, covering their faces

and afraid to move oir think, lest they should lose

any slight tenderness and devotion they feel, I

know how little they understand how to attain

union with God, since they think it consists in

such things as these.

No. our Lord expects works from us!

If you see someone sick whom you can relieve,

never fear losing your devotion; have compassion

on her; if she is in pain, feel it as if it were your

own, and, when there is need, fast so that she

may eat, not so much for her sake as because you

know your Lord asks it of you.

This is the true union of your will with the will

of God.

If someone else is well spoken of, be more pleased

than if it were yourself; this is easy enough, for if

you were really humble it would vex you to be

praised.

I you possess fraternal charity, I assure you that

you will attain the union I have described.

Forget self-interest - Teresia van Avila

Beg our Lord to grant you perfect love for your neighbour and leave the rest to Him.

He will give you more than you know how to desire if you constrain yourselves and strive with all your powers to gain it,
forcing your will as far as possible to comply in all things with your sisters’ wishes although you may sometimes forfeit own rights by so doing.
Forget your self-interests for theirs, however much nature may rebel;
when opportunity occurs take some burden upon yourself to ease your neighbour of it.

Do not fancy that it will cost you nothing and that you will find it all done for you:
think what the love He bore for us cost our Spouse.
Who to free us from death Himself suffered the most painful death of all – the death of the cross.

Liturgia Horarum - Theresia van Avila "Denken aan de liefde van Christus"

H. Teresia als bruid van Christus

Liturgia Horarum – Getijdengebed

15 oktober

Gedachtenis van de H. Teresia van Avila, maagd en kerklerares

Uit de werken van de H. Teresia

Laten wij steeds denken aan de liefde van Christus

Wie Christus Jezus als vriend en een zo edelmoedige leider bij zich heeft, kan alles verdragen. Hij toch helpt ons, sterkt ons, verlaat niemand en is een ware en oprechte vriend. Want als wij God willen behagen en grote genaden van Hem verlagen te verkrijgen, zie ik duidelijk in, dat het zijn Wil is, dat Hij door bemiddeling van zijn allerheiligste mensheid, in welke zijn Majesteit zegt zijn welbehagen te stellen, ons tegemoet zal komen.

Zeer dikwijls heb ik dat ondervonden, ja de Heer zelf heeft mij dat gezegd. Met mijn eigen ogen, zeg ik, heb ik gezien, dat wij door deze Deur moeten binnengaan, als wij willen, dat grote verborgenheden en geheimen door zijn opperste Majesteit aan ons worden geopenbaard. Al zou men ook de top van de beschouwing hebben bereikt, moet men toch geen andere weg zoeken. Op deze weg namelijk gaat men veilig en met zekerheid vooruit. Hier is het onze Heer, van Wie en dóór Wie ons alle goederen toekomen. Hij zal ons dat leren. Als wij zijn leven beschouwen, zullen wij geen beter en volmaakter voorbeeld vinden ter navolging.

Wat willen wij nog meer dan zo’n trouwe Vriend aan onze zijde te hebben, die in arbeid en moeilijkheden ons niet verlaten zal, zoals aardse vrienden wel doen? Zalig hij, die Hem oprecht en waarlijk bemint en Hem altijd aan zijn zijde houdt. Beschouwen wij de glorievolle apostel Paulus, die blijkbaar niet over Jezus kon zwijgen, omdat hij Hem diep in zijn hart had gegrift. Toen ik dit begrepen had, heb ik zorgvuldig onderzocht en kwam ik tot de bevinding, dat wonderbaar contemplatieve heiligen, wie dan ook, zoals Franciscus, Antonius van Padua, Bernardus en Catharina van Siëna geen andere weg zijn gegaan dan deze. Men moet op deze weg met grote vrijheid des harten voortgaan, terwijl wij ons geheel in Gods handen overgeven. Als Hij ons onder zijn tentbewoners en vertrouwelingen wil opnemen en verheffen, moeten wij Hem van harte volgen.

Zo dikwijls wij over Christus nadenken, moeten wij altijd denken aan de liefde, waardoor Hij bewogen werd ons zulke grote genaden en weldaden te schenken, en hoe grote liefde God ons betoond heeft, toen Hij ons zulk een onderpand schonk van die liefde, waarmee Hij ons bejegent: liefde immers vraagt om wederliefde. Daarom moeten wij ons best doen dat steeds voor ogen te houden om ons zó tot liefde op te wekken. Want als God ons eenmaal díe genade schenkt, dat deze liefde diep in ons hart wordt geprent, zal alles ons uiterst gemakkelijk vallen en zullen wij in zeer korte tijd en met weinig moeite zeer veel bereiken.

(Opusc. De libro vitæ, cap. 22, 6-7. 14)

15 oktober Heilige Teresia van Jezus, maagd en kerkleraar

Geboren te Avila (Spanje) in 1515, trad Teresia in bij de Karmelitessen. Opmerkelijk was haar voortgang op de weg van de volmaaktheid. Zij werd door God begunstigd met bijzondere openbaringen. Veel had zij te lijden, toen zij zich inzette voor de hervorming van haar orde, doch ongebroken kwam zij alle moeilijkheden te boven. Daarbij was zij een groot schrijfster: haar boeken getuigen van haar wijsheid en religieuze ervaring. Zij stierf in 1582 te Alba de Tormes.

Teresia werd zaligverklaard door paus Paulus V op 24 april 1614, en heiligverklaard door paus Gregorius XV op 12 maart 1622.

Met de H. Catharina van Siëna werd de H. Teresia – als de eerste vrouwen - op initiatief van paus Paulus VI in 1970 tot kerklerares verklaard.

Van haar geschriften zijn haar "Innerlijke Burcht," de Weg van Volmaaktheid" en haar "Hooglied" het meest beroemd. Ze behoren tot de hoogtepunten van de Spaanse literatuur. Op dat gebied werd zij in haar tijd alleen overtroffen door haar naaste medewerker en medemysticus, de heilige Johannes van het Kruis, die de Teresiaanse hervorming voor de mannelijke tak van de karmelieten ter hand nam.

Jean Provost. Ecce Homo overweging van Teresia van Avilla

 Jan Provost, Ecce Homo. Eind XV^e eeuw. 

Olieverf op hout, 45cm x 30cm

Diocesaan Museum, Palencia

Mijn ziel was stilaan vermoeid. Maar hoe ik het ook verlangde, mijn slechte gewoonten lieten haar geen rust. Tot ik, op zekere dag, bij het betreden van het oratorium (gebedsplaats) een beeld zag. Het werd er bewaard voor een feest  dat in het klooster gevierd werd.  Het stelde Christus voor met wonden overdekt en stemde werkelijk tot godsvrucht. Hem zó te zien, ontroerde me diep. Het toonde zo duidelijk wat Hij voor ons geleden heeft. Ik leed onder mijn grote tekort aan erkentelijkheid voor zoveel smartelijke wonden en dacht dat mijn hart brak. Ik wierp me voor Hem neer, schreide overvloedige tranen, en bad om eens en voor altijd gesterkt te worden, zodat ik Hem nooit meer zou  beledigen.

Het zijn de woorden van de heilige Teresa, uit hoofdstuk 9 uit het Boek van haar Leven. Het is een reactie die het schilderij boven, bewaard in het Diocesaan Museum van Palencia, toegeschreven aan Jan Provost, afkomstig uit de parochie van de Heilige Magdalena van Población de Campos (bisdom Palencia) had kunnen oproepen.

De gestalte van Christus straalt verheven sereniteit uit, hoop en mysterie. Zoals de profeet Jesaja zegt: “door zijn striemen zijn wij genezen”. De Heer werd door Pilatus aan het gepeupel uitgeleverd met de woorden: zie hier de Mens. Inderdaad, in de passie van Christus zien we niet alleen waartoe de mens in zijn wreedheid in staat is, maar vooral, wat de Nieuwe Mens, Christus de Verlosser, voor ieder van ons, zondaars, doet.

De biddende reactie van de heilige Teresa bij het beschouwen van het beeld van de lijdende Christus nodigt ons uit, ook vandaag de dag, om hetgeen ons van Christus, scheidt te berouwen, van Hem, die voor ons op zulk een wijze en in zulke mate heeft geleden.

Saint Teresa of Avila - "Watering the garden"

Let us see how this garden  is to be watered, that we may understand what we have to do: how much trouble it will cost us, whether the gain be greater than the trouble, or how long it will take us.

It seems to me that the garden must be watered in four ways: by water taken out of a well, which is very laborious; or with water raised by a waterwheel and buckets, drawn by a windlass – I have drawn it this way sometimes – it is a less troublesome way than the first, and gives more water; or by a stream or brook, whereby the garden is watered in a much better way – for the soil is more thoroughly saturated, and there is no necessity to water it so often, and the labour of the gardener is much less; or by showers of rain, when our Lord Himself waters it, without labour on our part – and this way is incomparably better than all the others of which I have spoken.

I hope by the help of this comparison, to explain the four degrees of prayer to which our Lord, of His goodness, has occasionally raised my soul.

De H.Theresia van Avila over de dood van haar vader

Heilig leven is zalig sterven

De H.Theresia van Avila over de dood van haar vader

In die tijd overviel mijn vader de ziekte, waaraan hij sterven zou en welke slechts enkele dagen duurde. Ik kwam hem verplegen, maar ik was met al mijn ijdele beslommeringen zieker naar de ziel dan naar het lichaam. Voor zover ik weet, kwam ik echter in de tijd van mijn meest verdorven gesteltenis, waarover ik hier spreek, nooit zover dat ik in staat van doodzonde verkeerde. Had ik dat gemeend, voor niets ter wereld zou ik in die staat zijn gebleven. Ik leed veel door zijn ziekte; ik geloof, dat ik hem op die wijze iets teruggaf voor hetgeen ik bij de mijne had geleden. Hoewel ik mij zeer ziek voelde deed ik mezelf geweld aan en, ofschoon met zijn heengaan voor mij alle vreugde en innig verkeer heengingen – wij waren een en hij was alles voor mij – was ik toch sterk genoeg om hem mijn droefheid niet te tonen en tot hij stierf, mezelf te houden alsof ik er volstrekt niet onder leed. Maar toen ik het leven aan hem zag ontvlieden, was het mij, of men mij de ziel uit het lichaam rukte: ik hield zoveel van hem.

Het stemde tot verheerlijking en dankbaarheid jegens God, te zien, hoe schoon hij stierf, met welk een vreugde hij uit dit leven scheidde, welke vermaningen hij ons gaf, nadat hij het H.Oliesel had ontvangen, hoe hij ons op het hart drukte hem aan God aan te bevelen, barmhartigheid voor hem af te smeken, altijd God te blijven dienen en er aan te denken, dat alles eens een einde neemt. Wenend zei hij ons, dat het hem innig speet, zichzelf niet aan de dienst van God te hebben toegewijd, dat hij een kloosterbroeder had willen zijn en zou wensen, behoord te hebben tot de strengste orde, die er bestond. Ik ben er vast van overtuigd, dat de Heer hem veertien dagen voor zijn dood had doen begrijpen dat zijn leven ten einde liep. Vóór die tijd reeds was zijn toestand hoogst gevaarlijk, doch hij wilde dit niet inzien; na die tijd was hij veel beter, ook de geneesheren verklaarden dit, maar hij wilde er niet van horen en dacht er nog slechts aan, de zaken van zijn ziel te regelen.

Het meest leed hij van een hevige pijn in de schouders. Deze verliet hem in het geheel niet en greep hem soms zo hevig aan, dat hij er onder gedrukt was. Omdat hij een bijzondere godsvrucht had voor de Kruisdraging van de Heer, zei ik hem dat hij moest denken dat de Heer hem iets wilde laten lijden van hetgeen Hijzelf bij die marteling verduurde. Dit gaf hem zoveel troost, dat ik meen, hem niet meer te hebben horen klagen.

Drie dagen was hij bijna geheel buiten kennis. De dag, waarop hij stierf (1) gaf de Heer hem het bewustzijn zo volledig terug, dat wij er over verwonderd stonden en hij behield het, totdat hij midden onder de geloofsbelijdenis, die hij zelf nog bad, de laatste adem uitblies. Hij lag daar als een engel en gerekend naar de goede gesteltenis, waarin zijn ziel verkeerde, scheen hij mij, om zo te zeggen, ook een engel.

Ik weet niet, waarom ik dit alles heb verteld, tenzij om nog schriller licht te werpen op mijn slecht leven. Wilde ik in iets op mijn vader lijken, dan had ik mij, nu ik zo’n dood had aanschouwd en zo’n leven voor mij zag, toch moeten beteren. Zijn biechtvader, een dominicaan van grote geleerdheid (2), twijfelde er, zoals hij zei, niet aan, of hij ging recht naar de Hemel. Hij was sinds enige jaren zijn biechtvader en prees hem om zijn reinheid van geweten.

(1)    24 december 1543

(2)   Pater Vicente Barrón

H. Teresia van Avila - Over het wezen van het volmaakte gebed 1

De H.Theresa van Avila: Over het wezen van het volmaakte gebed (1)

Op de eerste plaats wil ik, voor zover mijn geringe kennis dit toelaat, zeggen waarin het wezen van het volmaakte gebed bestaat. Want ik ken er enigen die menen, dat het volmaakte gebed alleen bestaat in het overwegen. Als het hen gelukt, zij het ook ten koste van veel moeite, hun gedachten op God gevestigd te houden, dan menen zij aanstonds dat zij geestelijke personen zijn. Worden zij hieraan onttrokken, omdat zij zich aan hun werkzaamheden moeten wijden, dan vervallen zij, zelfs als deze bezigheden goed zijn, in grote neerslachtigheid en menen zij verloren te zijn. Geleerde mannen zullen niet gemakkelijk in deze dwaling vallen, hoewel ik ook bij enigen van hen deze mening aantrof. Wij, vrouwen, echter moeten op al deze dingen, die we niet weten, opmerkzaam gemaakt worden. Ik ontken geenszins dat het een grote genade is, altijd over Gods werken te kunnen mediteren en dat het goed is, hiervoor zijn best te doen. Maar men moet er aan denken, dat niet ieders verbeeldingskracht daartoe van nature in staat is. Wat evenwel alle zielen vermogen, is God te beminnen.
Op een andere plaats heb ik reeds gesproken over de ongestadigheid van onze verbeelding en daarvan, naar ik meen, ook enige oorzaken aangegeven; alle op te sommen, zou onmogelijk zijn. Daarom zal ik thans hierover niet meer handelen; ik wil hier slechts de aandacht er op vestigen, dat het denkvermogen niet de gehele ziel uitmaakt en het geenszins wenselijk is, dat de wil zich door het denkvermogen laat overheersen. Dit zou zelfs zeer noodlottige gevolgen met zich mee kunnen brengen. Want de geestelijke voortgang van een ziel bestaat niet in veel mediteren, maar in veel beminnen. Hoe men deze liefde verwerft? Doordat de ziel het vast besluit maakt, te werken en te lijden voor God, telkens als zich daartoe een gelegenheid aanbiedt.

(Uit het Boek der kloosterstichtingen. Hfdst. V, 2)

St Teresa of Avila - "With the Lord as Friend"

St Teresa of Avila  - With the Lord as Friend

With so good a Friend and Captain ever present, Himself the first to suffer, everything can be borne.

He helps, He strengthens, He never fails, He is the true Friend.

I see clearly, and since then have always seen, that if we are to please God, and if He is to give us His great graces, everything must pass through the hands of His most sacred humanity, in whom His Majesty said that He is well pleased.

I know this by repeated experience: I have seen clearly that this is the door by which we are to enter, if we would have His supreme Majesty reveal to us His great secrets.

St Theresa van Avila - We need to anchor our thoughts

St Theresa van Avila

We need to anchor our thoughts

We are not angels, for we have a body; to seek to make ourselves angels while we are on the earth, and so much on the earth as I was, is an act of folly.

In general, our thoughts must have something to rest on, though the soul may go forth out of itself  now and then, or it may be very often so full of God as to be in need of no created thing by the help of which it may recollect itself. But this is not so common.

When we have many things to do, when we are persecuted and in trouble, when we cannot have much rest, and when we have our seasons of dryness, Christ is our best Friend; for we regard Him as Man, and behold Him faint and in trouble, and His is our Companion.

When we have accustomed ourselves in this way, it is very easy to find Him near us, although there will be occasions from time to time when we can do neither the one nor the other.

H. Teresia van Avila in “Het boek van haar leven” *

1. Het valt mij zwaar, nog verder te spreken over de gunsten, mij door de Heer verleend buiten de reeds verhaalde, vooral omdat zij te groot zijn, dan dat men zou kunnen geloven, dat zij aan een zo slecht persoon werden geschonken. Om echter te gehoorzamen aan de Heer, die het mij bevolen heeft, en aan U Eerw. (1) zal ik hier te Zijner verheerlijking nog enige dingen mededelen. Geve Zijne Majesteit, dat het een of andere ziel tot heil mag strekken, te zien hoe de Heer een zo nietswaardig wezen zo grote gunsten heeft willen verlenen. Wat zal Hij dan schenken aan wie Hem in waarheid zal hebben gediend! Mogen allen zich aangespoord gevoelen, Zijne Majesteit te behagen, omdat Hij daarvoor reeds in dit leven onderpanden van zo grote waarde schenkt. (2)

2. – Eerstens dan – en men bedenke dat wel – is de heerlijkheid, door de ziel gesmaakt bij de gunsten, haar door God verleend, nu eens groter, dan weer kleiner. In sommige visioenen overtreft de heerlijkheid, het geluk, de voldoening zozeer die van andere visioenen, dat ik verbaasd sta over het grote verschil, dat zelfs in dit leven in de genieting bestaat. Soms toch is dit verschil zo groot en schenkt God in een visioen of vervoering zulk een genot en voldoening, dat men op aarde niets hogers schijnt te kunnen verlangen en de ziel dan ook niet meer verlangt noch groter voldoening vraagt. Ja, nadat de Heer mij heeft doen zien, welk een groot verschil er in de Hemel bestaat tussen hetgeen de een en hetgeen de ander geniet, (3) begrijp ik dat de Heer ook hier op aarde, zo Hij dit wil, geen maat stelt aan zijn gaven. (4) Ik wilde, dat ik ook geen maat kende in de dienst van Zijne Majesteit en ik geheel mijn leven, krachten en gezondheid daaraan wijdde; ik zou door eigen schuld niet de geringste graad van genieting willen verliezen.

3. – Ik verklaar dan ook dat, als men mij vroeg, wat ik het liefst wilde: tot het einde der wereld al haar lijden te verduren en daarna een weinig meer heerlijkheid te genieten of zonder lijden een weinig lagere graad van heerlijkheid te ontvangen, ik zonder enige aarzeling al het lijden op mij zou nemen om ook maar een weinig meer te genieten van de kennis der grootheid Gods; want ik begrijp dat wie Hem beter kent, Hem meer bemint en verheerlijkt. Ik wil niet zeggen, dat ik niet blij zou zijn en mij niet allergelukkigst zou achten, als ik ook maar de laagste plaats in de Hemel mocht innemen; neen, daar ik reeds een plaats had in de hel, zou de Heer mij daarmede de grootste barmhartigheid bewijzen. Geve Zijne Majesteit, dat ik er kome en moge Hij niet omzien naar mijn grote zonden. Ik wil slechts zeggen dat, als ik er toe in staat was en de Heer mij de genade gaf, veel te lijden, ik door eigen schuld niets zou willen verliezen, al moest het mij ook nog zoveel kosten. Ongelukkige echter, die ik ben, door mijn vele zonden had ik alles verloren.

* Boek van haar leven, 37, 1-3

(1) “Vuestras mercedes” meervoud. Zij doelt hier op P. Pedro Ibáñez O.P., P. Domingo Báñez, O.P. en P. García de Toledo, O.P.

(2) Vgl. Brief van de H. Paulus aan de Ephesiërs 1, 14.

(3) Vgl. 1^e Brief van de H. Paulus aan de Corinthiërs 15, 41-42.

(4) Vgl. Jo 3, 34.

St Teresa of Avila Beware of flattery

Unless you are careful, praise from others may harm you greatly, for when once it begins it never ceases, and generally ends in running you down afterwards. This usually takes the form of telling you that you are more holy than others and suchlike flattering speeches.

For the love of God, I implore you never to find your peace in such speeches for you might come to believe them, or think you had done all you need and that your work was finished.

Remember how the world treated our Lord Jesus Christ, yet how it had extolled Him on Palm Sunday! Men so esteemed St John the Baptist as to mistake him for the Messiah, yet how barbarously and for what a motive they afterwards beheaded him!

Always struggle within your own heart against these dangerous flatteries, then you will go forth with deeper humility.

May God of His great bounty, give us light.

(Conceptions of the Love of God, 1913: 2:13,14)

15 oktober H. Teresia van Avila

De gedachtenis van de heilige Teresia van Jezus, maagd en kerklerares, die zich te Avila in Spanje aansloot bij de Orde van de Karmelietessen en de moeder en lerares werd van de strengere observantie. Zij legde in haar hart een geestelijke weg  af: haar ziel klom als het ware langs verschillende treden op naar God. Om haar orde te hervormen moest zij vele moeilijkheden doorstaan, die zijn met een onoverwonnen ziel te boven kwam. Zij schreef ook boeken die getuigen van haar zeer hoogstaande leer en ervaring.

Afb.: H. Teresa van Avila en H. Johannes van het Kruis

Teresia van Avila over het ‘Quicumque’

Eens terwijl ik de geloofsbelijdenis ‘Quicumqui vult’ reciteerde, werd me klaar en duidelijk gezegd hoe er één God bestaat en drie Personen. Ik was vol verwondering en smaakte grote troost. Het leerde me beter Gods grootheid en wonderwerken kennen. Als ik nu aan de Heilige Drievuldigheid denk en erover hoor spreken, meen ik te zien hoe dit mogelijk is. Het maakt me diep gelukkig.

( Mijn leven, autobiografie, 39:25)

St Teresa of Avila Membership of the kingdom

The good Jesus bids us say these words: ‘Hallowed be Thy Name; Thy kingdom come in us’. It is well that we should all learn what we ask for when praying for this kingdom.

His Majesty saw that, unless He enabled us to do so by giving us His kingdom here on earth, our natural defects would render us unfit either to hallow, praise, magnify, glorify, or extol the holy Name of the eternal Father. Therefore the good Jesus placed the two petitions close together.

In the kingdom of heaven the soul dwells in perfect peace and feels supreme satisfaction at seeing that all those around it honour and praise God and bless His Name, and at knowing that they never offend Him.

In heaven everyone loves Him; the soul cares for nothing but loving Him: it cannot cease to do so because it knows Him as He is.

If only we knew Him we should love Him in the same way in this world, and although not so constantly and so perfectly as in heaven, yet very differently from what we do now.

The Way of Perfection 30: 3,4