Akte van Eerherstel tot het Heilig Hart van Jezus - bidden wij iedere maand

H. Hartbeeld Kerkplein Sint Odilienberg

Aan de vooravond van Eerste Vrijdag bidden wij iedere maand

AKTE VAN EERHERSTEL TOT ONZE ZALIGMAKER

Bij gelegenheid van het Hoogfeest van het Heilig Hart van Jezus

Allerzoetste Jezus, uw onmetelijke liefde tot de mensen wordt met zo grote onverschilligheid, onachtzaamheid en minachting op de meest ondankbare wijze beantwoord. Zie ons neergeknield voor uw altaar; wij willen de zondige nalatigheid van de mensen en de smaad, die uw allerbeminnelijkst Hart overal wordt aangedaan, naar best vermogen herstellen door een bijzondere eerbetuiging.

Wij zijn echter indachtig, dat ook wij ons aan zulk een onwaardige bejegening wel eens zullen hebben schuldig gemaakt. Wij gevoelen daarover een diepste berouw en roepen uw barmhartigheid af op de eerste plaats over onszelf. Wij willen door vrijwillige boete onze eigen slecht daden goedmaken, maar ook de slecht daden van hen die ver zijn afgedwaald van de weg ter zaligheid, - die volharden in hun ontrouw en weigeren, U als herder en leidsman te volgen,- of die de doopbeloften met voeten treden en het zoete juk van uw geboden hebben afgeworpen.

Wij willen eerherstel geven voor deze betreurenswaardige misdrijven, zowel voor alle gezamenlijk als voor de misdaden van ieder van ons in het bijzonder: voor de tuchteloosheid en schandelijkheid van leven en levensopvatting; voor zoveel arglistigheid, waarmede men de zielen van onschuldigen belaagt; voor het schenden der feestdagen; voor de verfoeilijke verwensingen tegen U en uw heiligen; voor het belasteren van uw plaatsbekleder op aarde en van de priesterlijke stand; voor de onverschilligheid en de afschuwelijke heiligschennissen ten opzichte van het sacrament van de goddelijke liefde; en eindelijk voor de openbare misdrijven van de volken, die zich verzetten tegen de rechten en het leergezag van de Kerk, die Gij hebt gesticht.
Wij bieden U tot herstel van de geschonden goddelijke eer, de voldoening aan, die Gij eens op het Kruis aan de Vader hebt gebracht en die Gij op onze altaren dagelijks blijft hernieuwen. Wij verenigen ons daarbij met de voldoeningen van de Moedermaagd, van alle heiligen en van alle vrome christenen. Wij beloven U van harte, eerherstel te geven zowel voor onze eigen vroegere zonden als voor die van anderen, en voor de onverschilligheid ten opzichte van uw overgrote liefde.

Dat zullen wij doen, voorzover het ons met de hulp van uw genade mogelijk is, door een vast Geloof, door een reine levenswandel, door nauwgezette naleving van de voorschriften van het Evangelie, vooral van het gebod van liefde. Ook zullen wij de beledigingen, die men U nog zal willen aandoen, naar best vermogen verhinderen en zo vele mensen als ons mogelijk is tot uw dienst brengen. Allergenadigste Jezus, wij smeken U, aanvaard de hulde van onze vrijwillige voldoening door de voorspraak van de heilige Maagd Maria, die U het meest eerherstel bracht. Schenk ons de grote genade van de eindvolharding, zodat wij U tot onze dood volkomen getrouw blijven dienen. En geef, dat wij tenslotte mogen bereiken het vaderland, waar Gij als God met de Vader en de Heilige Geest leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen.

Amen.

Vindplaats rkdocumenten.nl

Lezingen H. Mis Hoogfeest van het H. Hart van Jezus – derde vrijdag na Pinksteren jaar C

Eerste lezing (Ez. 34, 11-16)
Uit de Profeet Ezechiël.
Zo spreekt de Heer God: “Ik zoek mijn kudde op en bezoek mijn eigen schapen. Zoals een herder omziet naar zijn kudde, en zich onder zijn schapen begeeft wanneer ze verstrooid zijn, zo zal Ik omzien naar mijn schapen en ze in veiligheid brengen, hoe ver ze ook afgedwaald zijn ten gevolge van mist en nevel. Ik breng ze bijeen uit alle volken en drijf ze samen uit alle landen, om ze te voeren naar hun eigen grond; Ik zal ze laten weiden op Israëls bergen, in hun eigen dalen en bewoonde streken. Ik zal ze weiden op vette grond; hoog op de bergen is hun weideland; daar kunnen ze rusten en grazen op grasrijke grond en vette weiden, op de bergen van Israël. Ik zal mijn schapen weiden, Ik zelf zal ze laten rusten”, spreekt de Heer God. “De verdwaalde schapen ga Ik zoeken, de verstrooide schapen bijeenbrengen, de gewonde dieren verbinden, de zwakke weer krachtig maken, en passen op de gezonde en sterke dieren. Ik zal ze laten weiden in overvloed.”

Tweede lezing (Rom. 5, 5-11)
Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Rome.
Broeders en zusters, Gods liefde is in ons hart uitgestort door de heilige Geest die ons werd geschonken. Want Christus is voor goddelozen gestorven op de gestelde tijd, toen wijzelf nog geheel hulpeloos waren. Men zal niet licht iemand vinden, die zijn leven geeft voor een rechtvaardige, al zou misschien iemand in een bepaald geval dit van zich kunnen verkrijgen. God echter bewijst zijn liefde voor ons juist hierdoor, dat Christus voor ons is gestorven toen wij nog zondaars waren. Des te zekerder zullen wij ontkomen aan de toorn nu wij eenmaal gerechtvaardigd zijn door zijn bloed, dankzij Hem. Toen wij vijanden waren, zijn wij met God verzoend door de dood van zijn Zoon; des te zekerder zullen wij, eenmaal verzoend, gered worden door zijn leven. En dat niet alleen: nu reeds juichen wij in God door Jezus Christus onze Heer door wie wij de verzoening hebben ontvangen.

Evangelie (Luc. 15, 3-7)
In die tijd hield Jezus de Farizeeën en Schriftgeleerden deze gelijkenis voor: “Wanneer iemand onder u honderd schapen heeft en er één verliest, laat hij dan niet de negenennegentig in de wildernis achter om op zoek te gaan naar het verlorene totdat hij het vindt? En als hij het vindt, legt hij het vol vreugde op zijn schouders en hij gaat naar huis, roept zijn vrienden en buren bij elkaar en zegt hun: Deelt in mijn vreugde, want mijn schaap dat verloren was geraakt heb ik gevonden. Ik zeg u: Zo zal er in de hemel meer vreugde zijn over één zondaar die zich bekeert, dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen bekering nodig hebben.”

H. Hart-devotie "Geen zaak van religieuze vertedering"

Recent gerestaureerd H. Hart-beeld Kerkplein Sint Odilienberg

Het Hart van Jesus

De devotie tot het heilig Hart des Heren wordt somtijds beschouwd en beoefend als een zaak van religieuze vertedering. Hier wreekt zich het gemis aan theologische diepgang en men verengt dan de godsdienst tot een uiting van gevoel in de beperkte zin van het woord. Wanneer de heilige Kerk ons in de latere tijden het Hart van Jesus voorhoudt als symbool ook van zijn menselijke liefde en als een aansporing tot innigheid en hartelijkheid van de wederliefde, dan laat zij toch niet na op de objectieve en verlossende werkelijkheid te wijzen die dit dierbaar zinnebeeld voor ons beduidt, los van elke gevoelsinslag.

„Uit het doorboorde Hart wordt de Kerk, Christus' Bruid, geboren. Dáár werd, Gods volk ten heil, de deur der ark geopend. Dáár vloeit met zevenvoudige stroom immer vlietende genade waar wij onze besmeurde klederen wassen mogen in het bloed van het Lam.”
(hymne van de vespers op het feest van het heilig Hart).

Jesus' gemartelde en verheerlijkte mensheid werd voor ons eerste en laatste, de enige en mateloze  bron der genade, dat is: de bron van het eeuwige leven. Zij werd dat door de schande van het kruis en door de glorie der verheerlijking. En deze edelmoedige bronaar stuwt haar wateren door de Kerk, door het mystieke Lichaam de Heren, van zijn geest en kracht vervuld. Devotie tot het heilig Hart van Jesus betekent aldus, wel verstaan, ook devotie tot de Kerk, zijn Bruid.

In de oudste tijden der christenheid werd Jesus' Hart niet op dezelfde wijze vereerd als thans, maar de realiteit der verlossing, door dat Hart bewerkt en verzinnebeeld, leefde sterker in het bewustzijn der gelovigen. Wij kunnen nog immer van hen leren. Allen, zij spraken om hun religieuze gedachten uit te drukken een gedeeltelijk andere taal dan wij. Wij moeten daarom somtijds de taal van het Nieuwe Testament enigszins overzetten om ze voor de gemiddelde mens van tegenwoordig helemaal  voorzichtig te maken (Wellicht zou het omgekeerde om vele redenen beter zijn: dat wij méér  trachtten onszelf uit te drukken in de taal van de  Bijbel).

Het geslachtofferde Lam is de bron van het heil die onze geluksdorst stilt en ons oneindig méér geeft dan wij  „denken over verlangen kunnen” en aldus, in de tijd van het aardse leven, voor ons kruis en zaligheid tevens is. Zij lijden heeft voor ons de Geest verdiend en de verheerlijkte Heiland schenkt Hem aan de christenen. Uit de geopende zijde en het doorboorde Hart vloeit waarlijk water des levens en verlossend bloed.

In het offer der mis komt het gekruisigde en verheerlijkte Lam op onze altaren en in het offermaal mogen wij onze dorst lessen aan die geestelijke Rots.

Uit P. Grossouw "Innerlijk leven"

Introitus Hoogfeest H. Hart “Cogitationes”

Akte van Toewijding aan het H. Hart van Jezus (opgesteld door de Heilige Margareta Maria Alacoque)

Ik schenk mij aan het Heilig Hart van Onze Heer Jezus Christus, en wijd Hem toe mijn persoon en mijn leven, mijn werken en moeilijkheden, mijn lijden en mijn smarten, zodat ik mij van geen enkel deel van mijn wezen meer wil bedienen, tenzij om Hem te eren, te beminnen, en te verheerlijken. Mijn onwederroepelijke wil is geheel aan Hem toe te behoren, en alles te doen uit liefde tot Hem, uit ganser harte verzaken aan alles wat Hem zou kunnen mishagen.
Derhalve neem ik U, o Allerheiligst Hart, tot enig voorwerp van mijn liefde, tot beschermer van mijn leven, tot verzekering van mijn zaligheid, tot geneesmiddel van mijn krankheid en onstandvastigheid, tot hersteller van al de missstappen van mijn leven, en tot veilig toevluchtsoord in het uur van mijn dood.
Wees daarom, o Hart vol van goedheid, mijn rechtvaardiging bij God de Vader, en wend van mij af de slagen van zijn rechtmatige gramschap. O Hart vol liefde, op U stel ik al mijn vertrouwen; want ik vrees alles van mijn boosaardigheid en zwakheid, maar ik verhoop alles van uw goedheid en liefde.
Vernietig dan in mij, alles wat U kan mishagen of weerstand bieden; dat uw zuivere liefde zo diep in mijn hart zou worden gedrukt, dat ik U nimmer kan vergeten, noch van U gescheiden worden.
Ik smeek u, door uw oneindige goedheid, maak dat mijn naam in uw Hart geschreven sta; want ik wil al mijn geluk en geheel mijn roem stellen, in te leven en te sterven als de ootmoedigste dienaar van uw Heilig Hart. Amen

June -The Sacred Heart "a mystery for contemplation"

God’s heart, as the expression of his will, is spoken of twenty-six times in the Old Testament.  Before God’s heart men and women stand judged.  His heartfelt pain at sins of mankind makes God decide on the flood, but then he is touched by the sight of human weakness and offers his forgiveness.  Yet another passage of the Old Testament speaks of God’s heart with absolute clarity: it is in the eleventh chapter of the book of the Prophet Hosea, whose opening lines portray the Lord’s love for Israel at the dawn of its history: “When Israel was a child, I loved him, and out of Egypt I called my son” (Hos 11:1).  Israel, however, responds to God’s constant offer of love with indifference and even outright ingratitude. “The more I called them”, the Lord is forced to admit, “the more they went from me” (v. 2). Even so, he never abandons Israel to the power of its enemies, because “my heart”—the the Creator of the universe observes—“recoils within me, my compassion grows warm and tender” (v. 8).

The heart of God burns with compassion!  On today’s solemnity of the Sacred Heart of Jesus the Church presents us this mystery for our contemplation: the mystery of the heart of a God who feels compassion and who bestows all his love upon humanity.  A mysterious love, which in the texts of the New Testament is revealed to us as God’s boundless and passionate love for mankind.  God does not lose heart in the face of ingratitude or rejection by the people he has chosen; rather, with infinite mercy he sends his only-begotten Son into the world to take upon himself the fate of a shattered love, so that by defeating the power of evil and death he could restore to human beings enslaved by sin their dignity as sons and daughters.  But this took place at great cost—the only-begotten Son of the Father was sacrificed on the Cross: “Having loved his own who were in the world, he loved them to the end” (cf. Jn 13:1).  The symbol of this love which transcends death is his side, pierced by a spear.  The Apostle John, an eyewitness, tells us: “one of the soldiers pierced his side with a spear, and at once there came out blood and water” (cf. Jn 19:34).

Together let us pause to contemplate the pierced heart of the Crucified One.  Just now we heard once again, in the brief reading from Saint Paul’s Letter to the Ephesians, that “God, who is rich in mercy, out of the great love with which he loved us, even when we were dead through our trespasses, made us alive together with Christ... raised us up with him, and made us sit with him in the heavenly places in Christ Jesus” (Eph 2:4-6).  To be “in” Jesus Christ is already to be seated in heaven.  The very core of Christianity is expressed in the heart of Jesus; in Christ the revolutionary “newness” of the Gospel is completely revealed and given to us: the Love that saves us and even now makes us live in the eternity of God.  As the Evangelist John writes: “God so loved the world that he gave his only Son, that whoever believes in him should not perish but have eternal life” (3:16). God’s heart calls to our hearts, inviting us to come out of ourselves, to forsake our human certainties, to trust in him and, by following his example, to make ourselves a gift of unbounded love.

from homily Pope Benedict XVI of 19 June 2009

Hoogfeest van het H.Hart van Jezus - 3e vrijdag na Pinksteren “Het Hart van God voor ons geopend”

Hoogfeest van het H.Hart van Jezus - 3e vrijdag na Pinksteren
“Het Hart van God voor ons geopend”

Geschiedenis van een Hoogfeest

Het is bekend, dat in de middeleeuwse vrouwenkloosters met contemplatieve strekking de devotie tot Jesus’ goddelijk Hart zeer ijverig beoefend werd: de namen Lutgardis, Gertrudis en Mechtildis  zeggen hieromtrent reeds genoeg. Doch ook in de mannenkloosters bloeide de tedere mystiek, die in de beschouwing van de liefde van de Heer haar voedsel zocht.

Het blijft nochtans waar, dat eerst de visioenen van de H. Margereta - Maria Alacoque ( † 1690) en het werk van de H. Joannes Eudes ( † 1680) aanleiding hebben gegeven tot de instelling van dit feest en tot een algemene verbreiding van de devotie onder het volk. Praktisch verspreidde de spiritualiteit van het H. Hart zich zeer langzaam.

Eerst in 1765 werd te Rome een officie ter ere van Jesus’ H.Hart goedgekeurd: Pius IX schreef het feest in de gehele H.Kerk voor; Leo XIII verhief het tot hogere rang en wijdde in 1899, op aandringen van zuster Maria Droste-Vischering, zelfs geheel de wereld aan het H. Hart toe.

Paus Pius XII schreef in 1956 zijn encycliek “Haurietis aquas in gaudio” over het Heilig Hart en de betekenis ervan voor de moderne wereld.

Paus Johannes XXIII bleek de verering van het H. Hart evenzeer te hoogachten als zijn voorganger: als seminarist  wijdde hij in 1900 zijn leven plechtig aan het H.Hart van Jezus toe. Hij noteerde bijvoorbeeld in zijn “Geestelijk Dagboek”: “Iedere keer dat ik hoor spreken over het H.Hart van Jezus of over het H. Sacrament ondervind ik een onzegbaar gevoel van vreugde” en “Het lijkt me dat ik bereid zou zijn om mijn bloed te geven voor de triomf van het H.Hart” (Uitgave 1966, p. 91 en 187-188). Als paus zal hij in de apostolische brief “Inde a primis” (30 juni 1960) oproepen 1. tot het in ere houden van de devotie tot het Kostbaar Bloed 2. Het kerkelijk standpunt tegenover ‘devoties’ uiteenzetten alsmede 3. de samenhang van de devoties tot het Kostbaar Bloed en H.Hart verklaren.

Zijn opvolger paus Paulus VI benutte in 1965 de 300e gedenkdag van de goedkeuring van de viering van het H. Hartfeest voor de Polen voor de brief “Investigabiles divitias” (6 februari 1965) waarin hij de gelovigen aanspoorde om de “H.Hartverering die helaas in sommige kringen enigszins is verflauwd, zijn plaats in het dagelijks leven terug te geven”. Hij vroeg daarbij “speciale oefeningen te houden om deze allerkostbaarste devotie aan te wakkeren, opdat alle gelovigen – in hart en ziel vernieuwd – aan het Goddelijk Hart de verschuldigde liefde zouden bewijzen en vurig eerherstel zouden brengen voor de zonden…” waarbij hij als voornaamste wens uitsprak dat de deelname aan de H. Eucharistie een grotere plaats zou krijgen binnen de verering van Jezus’ H.Hart.

Paus Johannes-Paulus II verzekerde in een toespraak van 20 juni 1979: “Vanaf mijn jeugd heeft het mysterie van het H.Hart van Jezus mij al aangesproken”. Dit blijkt duidelijk uit al de keren dat hij over het H.Hart van Jezus spreekt en tot verering aanspoort.
  Bijzonder benadrukt deze paus in zijn encycliek “Dives in misericordia” (30 november 1980) de barmhartige liefde van Jezus’ Hart: “Als we tot Christus naderen in het mysterie van zijn Hart, dan verdiepen we ons in het voor ons meest begrijpelijke beeld van de openbaring van de liefde van de barmhartige Vader” (nr.13). In zijn apostolische adhortatie “Familiaris consortio” (22 november 1981) zal hij de huiskerk van het gezin naast het in ere houden van andere devotiepraktijken aansporen tot de godsvrucht en de Toewijding tot het H.Hart (nr.61). Op 11 juni 1999 volgde nog zijn Boodschap bij gelegenheid van het eeuwfeest van de Toewijding van het mensdom aan het Allerheiligste Hart van Jezus.
 
  In zijn Angelustoespraak op 5 juni 2005, hoogfeest van het H.Hart, zei paus Benedictus XVI: “…Het Allerheiligste Hart van Jezus is een devotie die ten diepste geworteld is in het christelijke volk. In de taal van de Bijbel duidt het “hart” het centrum van de persoon aan, de zetel van zijn gevoelens en intenties. In het Hart van de Verlosser aanbidden wij de liefde van God voor de mensheid, Zijn universele heilswil, Zijn oneindige barmhartigheid. Eerbewijzen brengen aan het Heilig Hart van Christus betekent daarom dat Hart aanbidden dat, na ons bemind te hebben ten einde toe, doorboord werd door een lans en van op het Kruis bloed en water vloeide, onuitputtelijke bron van nieuw leven”. En in zijn homilie bij de afsluiting van het Priesterjaar tijdens een celebratie met 15.000 priesters op 11 juni 2009: “Wij vieren vandaag het feest van het Heilig Hart van Jezus en werpen met de liturgie, als het ware, een blik binnen in het Hart van Jezus, dat bij Zijn dood geopend werd door de lans van de Romeinse soldaat. Ja, Zijn hart is omwille van ons en voor onze ogen geopend – en daarmee is het Hart van God zelf voor ons geopend. De liturgie verklaart ons de taal van Jezus’ Hart, die over God vooral spreekt als herder van de mensen; op die manier leert zij ons het priesterschap van Jezus kennen, dat in het intiemste van Zijn Hart geworteld is. Ons wijst die taal op de duurzame grondslag en ook op de enige maatstaf van elke priesterlijke dienst; die moet altijd in het Hart van Jezus verankerd en vandaar uit beleefd worden”.

Eerste Vrijdag ter ere van het H. Hart van Jezus: "een devotie die bredere verbreiding verdient" - Mgr. Dr. Jan Hendriks

Vandaag is het de eerste vrijdag van de maand. Die dag staat in het teken van de H. Hart-devotie.

Ook wij vieren op de eerste vrijdag de votiefmis van het Heilig Hart behoudens bijzondere liturgische omstandigheden zoals samenloop met sterke tijd of heiligenfeest. De devotie tot het Heilig Hart van Jezus op de eerste vrijdag van de maand is gebaseerd op een goddelijke openbaring aan de H. Margaretha-Maria Alacoque. In het jaar 1675 sprak Jezus Zelf tot haar als volgt:

“Ik beloof jullie, in de overvloedige genade van Mijn Hart, dat Mijn almachtige liefde en genade van berouw, zal toekomen aan hen die de heilige Communie ontvangen op de eerste vrijdag gedurende negen opeenvolgende maanden. Zij zullen niet sterven zonder Mijn genade of zonder de sacramenten te hebben ontvangen. Mijn toegewijde Hart zal een veilige haven zijn in het laatste moment.”

En ook: “De almachtige liefde van Mijn Hart zal over hen komen die de heilige Communie ontvangen op de eerste vrijdag van de maand gedurende negen opeen¬volgende maanden. Zij zullen niet sterven zonder Mijn liefde en niet zonder de sacramenten te ontvangen. Mijn Hart is een veilige haven in het laatste uur.”

In 2006, bij gelegenheid van de 50ste verjaardag van de encycliek Haurietis aquas van Paus Pius XII, schreef Paus Benedictus XVI omtrent deze devotie o.a.:

“Wanneer wij deze devotie uitoefenen, erkennen wij niet enkel dankbaar de liefde van God, maar blijven wij ons openen voor de liefde, zodanig dat ons leven zich steeds meer volgens deze liefde zal voltrekken. God, die ons zijn liefde ingestort heeft ‘in onze harten door middel van de Heilige Geest die aan ons is gegeven’ nodigt ons onvermoeibaar uit om Zijn liefde te verwelkomen. De uitnodiging om zich geheel aan de verlossende liefde van Christus te geven en zich aan Hem toe te wijden, heeft dus als eerste doel de relatie met God. Daarom is dus deze devotie, die geheel gericht is tot de liefde van God die zich voor ons opoffert, van een onvervangbaar belang voor ons geloof en ons leven in liefde.”

Mgr. Dr. J.W.M, Hendriks, hulp-bisschop van Haarlem-Amsterdam- schreef hierover recent het volgende:

De verering van het heilig Hart van Jezus is een devotie die tot op de dag van vandaag is blijven bestaan, maar die het verdient veel meer verbreid te worden. Want wat is er mooier en wat verbindt ons dieper met het geheim van onze verlossing dan de verering van het Hart van Jezus? Zijn Hart is vol liefde voor ieder mens, maar het is geen vage, algemene liefde. Zijn liefde voor ons is per­soon­lijk, Hij kent ons dóór en dóór, meer en beter dan wij onszelf kennen en begrijpen. En de ‘slotsom’ van de kennis die Hij van ons heeft is: liefde, een grote, oneindige liefde. “Zozeer heeft God de wereld liefgehad...”(Jo. 3,16). Als wij dus onze eigen zwakheden en zonden onder ogen durven zien en misschien ontroerd raken door het feit dat Hij ons ondanks alles zozeer liefheeft en zoveel heeft geschonken, dan helpt ons dat ook om onze vijanden – degenen die ons haten, kwaad doen, aan ons voorbij gaan - te beminnen.

De liefde van Jezus’ heilig Hart is een gekruisigde liefde en het is dan ook geen wonder dat wij Zijn heilig Hart bijzonder op vrijdagen eren, de dag van Zijn kruisdood, de dag waarop Hij voor ons tot het uiterste ging. Liefde is met het kruis verbonden. Wie liefheeft zal moeten lijden, al was het maar omdat het lot van hen die lijden je raakt. Wie lijdt met liefde, voegt zich in het lijden van Jezus in en zijn lijden krijgt een nieuwe betekenis en waarde. Wie niet liefheeft lijdt ook, maar anders: lijden zonder liefde is een hel. Jezus’ Hart wijst hier de weg. Uit de verering van Zijn Goddelijk Hart vloeien dan ook veel genaden naar ons toe en wij leren ons lijden te dragen. En deze verering helpt ons bovendien om steeds meer aan de verlangens van Zijn Hart te beantwoorden. “Heer, maak mijn hart gelijkvormig aan Uw Hart”.

Wij zijn iedere dag in de H. Mis, dus ook vandaag, en zingen de wisselende en vaste gezangen in het Gregoriaans. Vandaag begonnen we met deze introïtus van het Heilig Hartfeest.



Cogitationes Cordis eius
in generatione et generationem:
ut eruat a morte animas eorum
et alat eos in fame.

Lezingen Heilige Mis Hoogfeest H. Hart van Jezus, jaar B

Eerste lezing (Hos. 11, 1.3-4.8c-9)
Uit de Profeet Hosea.
Zo spreekt de Heer: “Toen Israël nog jong was, kreeg Ik hem lief en uit Egypte heb Ik mijn zoon geroepen. Ik ben het, die Efraïm heb leren lopen, die hem bij zijn armen heb gevat. Zij echter wilden maar niet weten, dat Ik het was die hen behoedde. Met zachte leidsels heb Ik hen gemend, met teugels liefde. Ik was voor hen als degenen die het juk optillen wanneer het tegen de kaken drukt. Ik reikte hem zijn voedsel toe. Mijn hart slaat om, heel mijn binnenste wordt week. Neen, Ik zal mijn vlammende toorn toch niet koelen, Efraïm niet opnieuw te gronde richten, want Ik ben God, Ik ben geen mens, Ik ben de Heilige in uw midden. Ik laat mij niet gaan in mijn toorn.

Tweede lezing (Ef. 3, 8-12.14-19)
Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Efese.
Broeders en zusters, aan mij, de allerminste van alle heiligen, is de genade gegeven, aan de heidenen de ondoorgrondelijke rijkdom van de Christus te verkondigen en de volvoering van het geheim in het licht te stellen. Het was van eeuwigheid verborgen in God, de Schepper van het heelal, opdat door middel van de kerk thans aan de heerschappijen en de machten in de hemelen de veelvoudige wijsheid Gods bekend zou worden. Zo was zijn eeuwig voornemen dat Hij uitgevoerd heeft in Christus Jezus, onze Heer. In Hem hebben wij, door het geloof in Hem, vol vertrouwen de vrije toegang tot God. Daarom buig ik mijn knieën voor de Vader naar wie alle vaderschap in de hemel en op aarde genoemd wordt: moge Hij u in zijn onmetelijke heerlijkheid geven, dat uw diepste wezen machtig wordt gesterkt door zijn Geest, dat Christus door het geloof woont in uw hart en dat gij geworteld en gegrondvest blijft in de liefde. Moogt gij in staat zijn, mèt alle heiligen te vatten wat de breedte en lengte en hoogte en diepte is, en te kennen de liefde van Christus, die alle kennis te boven gaat. Moogt gij de volheid bereiken die de volheid van God zelf is.

Evangelie (Joh. 19, 31-37)
Aangezien het voorbereidingsdag was en de Joden niet wilden dat de lichamen op sabbat aan het kruis bleven - het was bovendien een grote sabbat - vroegen zij aan Pilatus verlof de benen van de gekruisigden te breken en hen weg te nemen. Daarom kwamen de soldaten en sloegen zowel bij de ene als bij de andere, die met Hem was gekruisigd, de benen stuk. Toen zij echter bij Jezus kwamen en zagen dat Hij reeds dood was, sloegen zij Hem de benen niet stuk, maar een van de soldaten doorstak zijn zijde met een lans; terstond kwam er bloed en water uit. Die het gezien heeft getuigt hiervan; zijn getuigenis is waar en hij weet dat hij de waarheid zegt, opdat ook gij zoudt geloven. Dit is gebeurd, opdat de Schrift zou vervuld worden: Van zijn gebeente zal niets worden verbrijzeld, terwijl nog een ander Schriftwoord zegt: Zij zullen opzien naar Hem, die zij hebben doorstoken.

John Henry Newman [1801-1890] Het Heilig Hart - "Ik vereer U als deelhebbend aan dat lijden dat mijn leven is"

John Henry Newman [1801-1890]

Het Heilig Hart

O Heilig Hart van Jezus, ik aanbid U omdat Gij één zijt met de tweede Persoon van Heilige Drievuldigheid. Al wat tot de persoonlijkheid van Jezus behoort, behoort tot God en moet vereerd worden met dezelfde verering als die welke wij aan Jezus bewijzen. Hij heeft de menselijke natuur niet aangenomen als iets verschillend van Hemzelf, als iets buiten Hemzelf; maar Hij heeft die natuur geheel en al voor eeuwig in zich opgenomen, zodat ze ligt opgesloten in ieders gedachte aan Hem. Ik aanbid U, o Hart van Jezus, omdat Gij Jezus zelf zijt, omdat Gij dat eeuwig Woord in de door Hem geheel aangenomen menselijke natuur zijt, omdat Hij geheel in die menselijke natuur en dus ook in U leeft. Gij zijt het hart van de mens geworden, Allerhoogste. Door U te vereren, vereer ik mijn vleesgeworden God, Emmanuel. Ik vereer U als deelhebbend aan dat lijden dat mijn leven is, want tijdens die doodstrijd in de hof van Gethsemani zijt Gij opengescheurd en Uw kostbare inhoud druppelde door de aderen en poriën heen op de aarde. En op het kruis zijt Gij zo goed als geheel leeggestroomd; en na de dood werd Gij doorstoken met de lans en gaf Gij ons wat er nog over was van die onbetaalbare schat die onze verlossing is.

Mijn God, mijn Zaligmaker, ik aanbid Uw heilig Hart, want dat Hart is de zetel en de bron van al Uw liefdevolste menselijke genegenheden voor ons zondaars. Het is het werktuig en het orgaan van Uw liefde. Voor ons heeft het geslagen. Voor ons  heeft het deernis gevoeld. Voor ons en voor onze verlossing heeft het pijn geleden. Het vlamde van begeerte dat de glorie van God in ons en door ons zou geopenbaard worden. Het is het kanaal waarlangs al Uw overstromende menselijke genegenheid, al Uw goddelijke Liefde tot ons gekomen is. Al Uw onbegrijpelijk medelijden met ons, als God en als Mens, als onze Schepper en Zaligmaker en Rechter, is tot ons gekomen en komt nog altijd tot ons door dat heilig Hart in een onscheidbaar samengevloeide stroom. O Allerheiligste symbool en sacrament van liefde, van goddelijke en menselijke liefde in de volste mate, Gij hebt mij verlost door Uw goddelijke sterkte, door Uw menselijke genegenheid en ten slotte door dat wonder-werkend Bloed, waarvan Gij vol was tot overstromend toe.

O allerheiligst, allerbeminnelijkst Hart van Jesus, Gij zijt verborgen in de heilige Eucharistie, en Gij klopt nog altijd voor ons. Gij zijt nu nog evenals vroeger: Desiderio desideravi. Vurig heb ik verlangd (Lc 22, 15). Ik vereer U met al de krachten van mijn liefde, met diep ontzag, met vurige genegenheid, met een vastbesloten, U geheel onderworpen wil. O mijn God, wanneer Gij U gewaardigt toe te laten, dat ik U ontvang, dat ik U eet en drink, en wanneer Gij dan voor een tijd in mijn binnenste Uw intrek neemt, o doe dan mijn hart kloppen met Uw Hart. Reinig het van alles wat aards is, al wat trots en zinnelijk is, al wat onbuigzaam en wreed is; reinig het van alle bederf, van alle wanorde, van alle levenloosheid. En vul het dan met U, zodat noch de tijdsomstandigheden, noch de gebeurtenissen van de dag het weer in de war kunnen brengen, maar dat het vrede moge hebben in Uwe liefde en in Uw vrees.

Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Feria VI post Dominicam II post Pentecosten Sacratisssimi Cordis Iesu sollemnitas Apud te est fons vitæ Bij U is de Bron des Levens

Lectio altera

Ex Opéribus sancti Bonaventúræ epíscopi

(Opusculum 3, Lignum vitæ, 29-30. 47)

Apud te est fons vitæ

Consídera et tu, homo redémpte, quis, quantus et qualis est hic, qui pro te pendet in cruce, cuius mors vivíficat mórtuos, cuiúsque tránsitum et cælum luget et terra, et lápides duri scindúntur.

Porro ut de látere Christi dormiéntis in cruce formarétur Ecclésia, et Scriptúra implerétur quæ dicit: Vidébunt in quem transfixérunt, divína est ordinatióne indúltum, ut unus mílitum láncea latus sacrum illud aperiéndo perfóderet, quátenus sánguine cum aqua manánte, prétium effunderétur nostræ salútis, quod a fonte, scílicet cordis arcáno, profúsum, vim daret sacraméntis Ecclésiæ ad vitam grátiæ conferéndam, essétque iam in Christo vivéntibus póculum fontis vivi saliéntis in vitam ætérnam.

Surge ígitur, ámica Christi, esto sicut colúmba nidíficans in summo ore foráminis, ibi ut passer invéniens domum, vigiláre non cesses, ibi tamquam turtur casti amóris pullos abscónde, ibi os appóne, ut háurias aquas de fóntibus Salvatóris. Hic enim est fons egrédiens de médio paradísi, qui in quáttuor divísus cápita et in corda devóta diffúsus, fecúndat et írrigat univérsam terram.

Ad hunc fontem vitæ et lúminis curre, cum desidério vivo, quæcúmque es, ánima Deo devóta, et cordis íntima vi ad eum clama: «O ineffábilis decor Dei excélsi et puríssima cláritas lucis ætérnæ, vita omnem vitam vivíficans, lux omne lumen illúminans et consérvans in splendóre perpétuo multifórmia lúmina fulgéntia, ante thronum divinitátis tuæ a primævo dilúculo!

O ætérnum et inaccessíbile, clarum et dulce proflúvium fontis abscónditi ab óculis ómnium mortálium, cuius profúndum sine fundo, cuius altum sine término, cuius amplitúdo incircumscriptíbilis, et cuius púritas imperturbábilis.

Ex quo flúvius procédit, qui lætíficat civitátem Dei, ut in voce exsultatiónis et confessiónis decantémus tibi cántica laudis, experiéntia teste probántes, quóniam apud te est fons vitæ, et in lúmine tuo vidébimus lumen».

Tweede lezing

Uit de werken van de H. Bonaventura, bisschop

(Opusculum 3, Lignum vitæ, 29-30. 47)

Bij U is de Bron des Levens

Beschouw ook gij. verloste mens: wie, hoe groot en hoedanig Hij is, die voor u aan het kruis hangt, wiens dood de doden levend maakt, over wiens dood hemel en aarde treuren en harde stenen vaneen splijten.

Opdat vervolgens, uit de zijde van de sluimerende Christus aan het kruis, de Kerk zou worden gevormd en de Schrift zou worden vervuld, die zegt: Zij zullen opzien naar Hem, die zij doorstaken – werd het bij goddelijk besluit toegestaan, dat een van de soldaten met zijn lans die heilige zijde doorstak en opende, zodat er Bloed en Water uit vloeiden en de kostbare prijs voor onze verlossing werd vergoten, die uit een bron, namelijk uit het binnenste van zijn Hart vloeiend, de kracht zou geven aan de sacramenten van de Kerk, om het leven van de genade mee te delen en zo voor de in Christus levenden de beker zou zijn bij de levende Bron, die opborrelt ten eeuwigen leven.

Sta dus op, vriendin van Christus; wees als de duif, die zich nestelt aan de rand van de afgrond, als een mus, die daar zijn woning heeft gevonden, houd niet op te waken, en beschut als een tortel van de zuivere liefde uw jongen. Breng daar uw mond aan, om water te putten uit de bronnen van de Zaligmaker. Hier is immers de bron, die vloeit vanuit het midden van het paradijs, die in vier stromen verdeeld is en zich uitstortend in een vroom hart, heel de aarde besproeit en vruchtbaar maakt.

Snel, met een levendig verlangen, naar deze Bron van leven en licht, wie gij ook zijt, godgewijde ziel, en roep tot Hem met de innigste kracht van uw hart: ‘O onuitsprekelijke schoonheid van de verheven Godheid en allerzuiverste klaarheid van het eeuwige Licht, Leven dat alle leven voortbrengt, Licht dat alle licht verlicht, dat vóór de troon van uw Godheid vanaf de vroegste dageraad in een eeuwige glans veelvuldige lichten brandend houdt!

‘O eeuwig en ontoegankelijk, helder en heerlijk uitvloeisel van de Bron, die voor de ogen van alle stervelingen verborgen is, wiens diepte zonder bodem en wiens hoogte zonder einde is, wiens omvang zonder grenzen en wiens zuiverheid onverstoorbaar is.

Hieruit komt de stroom voort, die de stad van God in vreugde brengt, om in gejuich en gejubel  lofzangen tot U te zingen, uit ondervinding wetend, dat bij U de Bron des levens is, en dat wij in uw licht het Licht zullen zien.’

Sacre Coeur Basilica, Paris

H. Paus Johannes Paulus II over het Heilig Hart van Jezus

Geliefde broeders en zusters!

Afgelopen vrijdag vierden wij de plechtigheid van het Heilig Hart van Jezus, het Hart dat tweeduizend jaar geleden begon te kloppen in de schoot van de gezegende Maagd Maria, die het vuur van Gods liefde in de wereld bracht.

Dit Hart van Christus bevat een boodschap voor ons allen. Het spreekt ook tot de hedendaagse wereld. In een maatschappij waar techniek en informatiewetenschappen zich met grote schreden ontwikkelen en waar we ten prooi vallen aan duizenden, vaak tegenstrijdige belangen, riskeren we onze kern te verliezen, de kern van onszelf. Door Zijn Hart aan ons te tonen herinnert Jezus ons boven alles dat Hij hier is, in het innerlijk van de persoon, waar de bestemming van ieder van ons ligt besloten, dood of leven in de breedste zin. Hijzelf geeft ons leven in overvloed, Hij maakt het mogelijk om ons hart, die tot nu toe verhard was door onverschilligheid en egoïsme, te openen voor een verhevener vorm van liefde.

Het Hart van de Gekruisigde en Verrezen Christus is de onuitputtelijke bron van genade die iedere persoon altijd kan bereiken: liefde, waarheid, barmhartigheid, speciaal gedurende dit jaar van het Grote Jubileum.

Het Bloed van Christus heeft ons verlost. Dit is de waarheid die wij verkondigen aan het begin van elke maand juli, traditioneel toegewijd aan het kostbaar Bloed van Christus.

Hoeveel bloed is onrechtvaardig verspild in de wereld! Hoeveel geweld , hoeveel minachting voor het menselijk leven!

Deze mensheid, die zo vaak verwond is door haat en geweld, heeft meer dan ooit behoefte aan de ervaringen van de werkzaamheid van het verlossende Bloed van Christus.

Dat Bloed werd niet tevergeefs vergoten en draagt in zichzelf de kracht van de liefde van God en is een onderpand van hoop, redding en verzoening. Om deze bron te bereiken is het echter wel noodzakelijk zich tot het Kruis van Christus te wenden, te kijken naar de Zoon van God, naar dat doorboorde Hart, naar dat verspilde Bloed.

Maria stond aan het voet van het Kruis, mededeelnemer aan het Lijden van haar Zoon. Zij offert haar Moeders hart als toevluchtsoord voor allen die zoeken naar vergeving, hoop en vrede, zoals wij met het feest van het Onbevlekte Hart vieren. Maria heeft ons gezuiverd in het bloed van haar gekruisigde Zoon. Aan haar vertrouwen wij het bloed van de slachtoffers van geweld, zodat het zal worden gered door het bloed van Jezus wat vergoten is voor de redding van de wereld.

Angelustoespraak 3 juli 2000 met dank aan rk documenten

Bidt met ons mee! Litanie van het Heilig Hart van Jezus

Heer, ontferm U over ons Christus, ontferm U over ons
Heer, ontferm U over ons
Christus, aanhoor ons Christus, verhoor ons 
God, hemelse Vader, ontferm U over ons 
God Zoon, Verlosser van de wereld,
God, Heilige Geest,
Heilige Drievuldigheid, één God,
Hart van Jezus, de Zoon van de eeuwige Vader,
Hart van Jezus, door de Heilige Geest in de schoot van de Moedermaagd gevormd,
Hart van Jezus, wezenlijk verenigd met het Woord van God,
Hart van Jezus, oneindige majesteit,
Hart van Jezus, heilige tempel van God,
Hart van Jezus, woontent van de Allerhoogste,
Hart van Jezus, huis van God en poort van de hemel,
Hart van Jezus, gloeiende oven van liefde,
Hart van Jezus, schatkamer van gerechtigheid en van liefde,
Hart van Jezus, vol goedheid en liefde,
Hart van Jezus, peilloze diepte van alle deugden,
Hart van Jezus, alle lofprijzingen overwaardig,
Hart van Jezus, Koning en middelpunt van alle harten,
Hart van Jezus, waarin alle schatten zijn van wijsheid en van wetenschap,
Hart van Jezus, waarin de Godheid in alle volheid woont,
Hart van Jezus, waarin de Vader zijn welbehagen heeft gesteld,
Hart van Jezus, dat ons allen deelgenoot hebt gemaakt van uw oneindige rijkdom,
Hart van Jezus, verlangen van de eeuwige heuvelen,
Hart van Jezus, geduldig en groot in barmhartigheid,
Hart van Jezus, mild voor allen, die U aanroepen,
Hart van Jezus, bron van leven en van heiligheid,
Hart van Jezus, verzoening voor onze zonden,
Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd,
Hart van Jezus, om onze misdaden gebroken,
Hart van Jezus, gehoorzaam geworden tot de do od,
Hart van Jezus, met een lans doorstoken,
Hart van Jezus, bron van alle troost,
Hart van Jezus, onze vrede en onze verzoening,
Hart van Jezus, slachtoffer voor de zondaars,
Hart van Jezus, heil van hen, die op U hopen,
Hart van Jezus, hoop van ben, die in U sterven,
Hart van Jezus, hoogste vreugde van alle heiligen,

Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, spaar ons Heer.
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, verhoor ons Heer.
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm U over ons.

Jezus, zachtmoedig en nederig van Hart,

Maak ons hart gelijkvormig aan uw Hart.

Lat ons bidden,

Almachtige, eeuwige God, sla uw blikken op het Hart van uw zeer beminde Zoon en op de lofprijzingen en voldoeningen, die Hij U heeft gebracht in naam van de zondaars. Laat U verzoenen en schenk vergiffenis aan ben, die uw barmhartigheid afsmeken, in de Naam van dezelfde Jezus Christus, uw Zoon, die met U leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen. Amen.

VANDAAG HOOGFEEST H. HART VAN JEZUS

De verering van het Heilig Hart

Al vanaf de oude kerkvaders in de vroegste Middeleeuwen was het Heilig Hart van Jezus een belangrijk symbool voor verering en aanbidding van Christus. Jezus zelf noemde volgens het evangelie van Johannes zijn Hart een ‘bron van levend water’. Het water en bloed dat uit zijn Hart stroomden, toen Hij aan het kruis werd doorboord met een lans, was voor de kerkvaders het symbool van de Kerk en voor de Sacramenten van Doopsel en Eucharistie.

Middeleeuwse mystici zoals Bonaventura, Bernardus, Catharina van Siëna en Gertrudis verspreidden door hun geschriften en preken een levendige Heilig-Hartverering.

Die verering leefde vooral op in de late 17^e eeuw in Frankrijk, zeker toen de heilige

Margaretha Maria Alacoque visioenen had gekregen, waarin Jezus haar zijn Hart toonde als

teken van liefde voor de Vader en voor de mensen.

In 1765 kreeg het Heilig Hart een eigen feest (met toestemming van paus Clemens XIII), dat

in 1856 door paus Pius IX voor de gehele Katholieke Kerk werd voorgeschreven.

Het wordt in 1899 door Leo XIII in zijn encycliek Annum sacrum nog eens bevestigd, als hij

de hele wereld toewijdt aan het Heilig Hart. Het feest wordt sindsdien gevierd op de vrijdag

na de tweede zondag van Pinksteren.

Op Eerste Vrijdag baden wij zojuist de Litanie van het Heilig Hart van Jezus

Heer, ontferm U over ons.
Christus, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.
Christus, aanhoor ons.
Christus, verhoor ons.
God, hemelse Vader, ontferm U over ons.
God Zoon, Verlosser van de wereld, ontferm U over ons.
God, heilige Geest, ontferm U over ons.
Heilige Drievuldigheid, één God, ontferm U over ons.

Hart van Jezus, Zoon van de eeuwige Vader, ontferm U over ons.
Hart van Jezus, door de heilige Geest in de schoot van de Moeder-maagd gevormd,
Hart van Jezus, wezenlijk verenigd met het Woord van God,
Hart van Jezus, van oneindige majesteit,
Hart van Jezus, heilige tempel van God,
Hart van Jezus, tabernakel van de Allerhoogste,
Hart van Jezus, huis van God en poort van de Hemel,
Hart van Jezus, gloeiende oven van liefde,
Hart van Jezus, blakende gloed van liefde,
Hart van Jezus, heiligdom van rechtvaardigheid en liefde,
Hart van Jezus, schatkamer van gerechtigheid en van liefde,
Hart van Jezus, vol van goedheid en liefde,
Hart van Jezus, afgrond van alle deugden,
Hart van Jezus, alle lofprijzingen overwaardig,
Hart van Jezus, koning en middelpunt van alle harten,
Hart van Jezus, waarin alle schatten zijn van wijsheid en van wetenschap,
Hart van Jezus, waarin de Vader zijn welbehagen heeft gesteld,
Hart van Jezus, dat ons allen deelgenoot hebt gemaakt van uw oneindige rijkdom,
Hart van Jezus, verlangen van de eeuwige heuvelen,
Hart van Jezus, geduldig en rijk aan barmhartigheid,
Hart van Jezus, mild voor allen, die U aanroepen,
Hart van Jezus, bron van leven en van heiligheid,
Hart van Jezus, Zoenoffer voor onze zonden,
Hart van Jezus, van smaad oververzadigd,
Hart van Jezus, om onze boosheden vermorzeld,
Hart van Jezus, gehoorzaam geworden tot de dood,
Hart van Jezus, met een lans doorstoken,
Hart van Jezus, bron van alle troost,
Hart van Jezus, ons leven en onze verrijzenis,
Hart van Jezus, onze vrede en onze verzoening,
Hart van Jezus, slachtoffer voor de zondaars,
Hart van Jezus, zaligheid van hen, die op U hopen,
Hart van Jezus, hoop van hen, die in U sterven,
Hart van Jezus, hoogste vreugde van alle heiligen,
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, spaar ons, Heer.
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, verhoor ons, Heer.
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm U over ons.
Jezus, zachtmoedig en nederig van Hart. Maak ons hart gelijkvormig aan uw Hart.

Laat ons bidden,
Heer Jezus, die door een nieuwe weldaad U gewaardigd hebt aan uw Kerk de onuitsprekelijke rijkdommen van uw goddelijk Hart te openen, geef dat wij aan de liefde van dit allerheiligste Hart mogen beantwoorden, en dat de smaad die is toegebracht door de ondankbaarheid van de mensen aan datzelfde allerheiligste Hart, door waardige dienstbewijzen vergoed wordt. Dit vragen wij U, die leeft en heerst met de Vader en de H. Geest, God in alle eeuwen der eeuwen. Amen.