Bidden in het koor 1 - Zingen alsof U temidden van de Engelen staat!

"Het koor is een aan God de Heer en aan de heilige Engelen gewijde plaats, waar de eredienst wordt gehouden in het bijzijn van de geestelijken die eerbiedig en ingetogen psalmodiëren. Zoals de Engelen in de hemel, zo zijn in het koor de kloosterlingen. Het is de taak van de Engelen om altijd God te loven en het is het werk van de kloosterlingen om met een opmerkzaam gemoed te psalmodiëren en te bidden. Dus moet u in het koor oplettend zijn bij het zingen alsof u te midden van de Engelen stond. Roep uw geliefde Heer voor uw geest, liggend in de kribbe, hangend aan het kruis of zittend in de hemel aan de rechterhand van de Vader, als stond u in Zijn aanwezigheid te zingen. Hij moet in uw hart en op uw lippen zijn, opdat u in staat bent hardop en duidelijk de heilige woorden uit te spreken als uitdrukking van de eredienst.
Plaats Jezus aan uw rechterkant en Maria aan uw linker en alle Heiligen rondom hen. Al uw medezusters zijn voor u als Engelen van God met wie u hier op aarde nu psalmen zingt; met hen hoopt u ook in de hemel eens te zingen. Een heilige levenswandel en een zuiver geweten vinden behagen in goddelijke dingen. Een onbestendig en lauw mens psalmodieert slaperig en met misnoegen. Wanneer u de traagheid hebt overwonnen en uw hart tegen overdrijving bedwingt, bereidt u uw weg tot ingekeerdheid en daarna zult u zich voor altijd verheugen. Veel zorgen verstikken het woord van God, en uitgebreid praten veroorzaakt het afdwalen van de gedachten. Wat de mens vóór het gebed heeft gedaan komt tijdens het gebed weer gemakkelijk in hem op. De vijand benadert u om geen andere reden dan om onkruid te zaaien. Een ingetogen bidder maakt echter zijn opwachting bij God alsof hij naar de hemel was overgeplaatst of verheven".

Uit Thomas a Kempis "De disciplina claustralium"

Bidden in het koor 2 - In de kerk met blij gemoed Gods lof zingen

"Na het beëindigen van de eredienst moet u uzelf niet meteen verliezen in uitwendige activiteiten, opdat u niet beroofd wordt van de genade, die u door het gebed hebt gekregen. Blijf liever volgens uw voornemen ingetogen en in grote dankzegging afgezonderd van alle gedruis van de wereld, en herinner u aan wat u in de eredienst hebt gehoord. Wat heeft het voor nut God een uur lang te loven en meteen daarna ijdele wereldse zaken te verrichten? U moet de kostbare waarde van uw gebeden en het werk van uw eredienst niet afwisselen met ijdel tijdverdrijf en kinderspel. Want de ingekeerdheid, die niet door het zwijgen wordt ingeperkt, verdwijnt maar al te spoedig. 

Wanneer u nu weerzin bespeurt vanwege een langdurende kerkdienst, overweeg dan dat u na afloop hiervan naar de hemel moest opvliegen. Zou dat niets baten, bedenk dan dat men gemakkelijker drie of vier uur kan waken en zingen dan één uur in het vagevuur lijden. Het is werkelijk zeer verdienstelijk aan het goddelijk officie deel te nemen en in de kerk met blij gemoed te midden van religieuzen Gods lof te zingen".

Uit Thomas a Kempis "De disciplina claustralium"

Meest bekeken deze week: Er is weinig dat méér ontroert dan een gemeenschap in koorgebed

Er is weinig dat méér ontroert dan een gemeenschap in koorgebed. Gebrekkige zangkwaliteit doet hier niets aan af. Het gaat immers niet om esthetische, maar oratieve waarden: het volk Gods staat biddend vóór het gelaat van de Almachtige en zingt de lof van Hem die alles geschapen heeft en die de mens tijd van leven gunt.

Hier vindt vita communis (‘gemeenschapsleven’) haar hoogtepunt en weerspiegelt zij ter plaatse niet alleen Kuriakè (‘Kerk’) als de gemeenschap rondom de verrezen Christus, maar ook Trinitas (‘Drie-eenheid’), de gemeenschap van Vader, Zoon en Geest binnen de goddelijke eenheid. Immers, in het koorgebed wordt het oerbeeld gevierd van de mens, die als beeld van God geschapen en tot gelijkenis met Hem geroepen is. Dit oerbeeld is Jezus Christus; tot imitatio (‘uit-beeld-ing’), navolging van Hem is de christen geroepen. uist deze roeping vindt haar doorwerking in het koorgebed.

Dit betekent dat het koorgebed geen karwei is dat geklaard moet worden, noch een taak die in vrijblijvendheid vervuld kan worden. Het leven in religieuze gemeenschap schept vanuit de kerntaak van het opus Dei (‘dienstwerk Gods’) ook verplichtingen tegenover je medemensen en jezelf. De liturgische geest doordrenkt de werkzaamheden die de kloosterdag vullen, of ze nu in de keuken of in de bibliotheek, in de wasserij of op het land verricht worden.

Overgenomen uit "Twaalf kapittels over ontstaan, bloei en doorwerking van de Moderne Devotie", Dr. R. van Dijk, Uitgeverij Verloren, p. 240/