In memoriam John Verkooijen - Uitnodiging uitvaart op zaterdag 8 augustus om 10.30u in de Basiliek in Sint Odilienberg

Op zaterdag 1 augustus overleed na een kort ziekbed de heer John Verkooijen.

Gegevens uitvaart:
zaterdag 8 augustus om 10.30u met aansluitend begrafenis op het kerkhof naast de Basiliek.
Er is plaats voor velen, ook omdat het geluid vanuit de kerk wordt versterkt op de Kerkberg en in de Mariakapel.

De heer Verkooijen was al vele jaren een gewaardeerd lid van het Kerkbestuur met een zeer relevante expertise. Hij wist als aannemer alles van bouwen en dat is bij de zorg voor drie rijksmonumenten een vaardigheid waar veelvuldig en nooit vergeefs een beroep op is gedaan.

John Verkooijen was ook en misschien vooral ambassadeur en gids van  de Basiliek van de HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus, de Mariakapel en alles wat er verder op de Kerkberg is waaronder het kerkhof waarop hij nu zelf begraven zal worden. De Limburger wijdde recent een artikel aan hem waarin zijn onstuitbaar enthousiasme goed tot uitdrukking kwam.

Dankbaar gedenken wij hem om alle goeds wat hij heeft gedaan voor de Parochie, de Basiliek en voor de zusters die ook nooit vergeefs een beroep op hem deden.

Wij wensen zijn echtgenote, kinderen, kleinkinderen en andere familie troost en sterkte in deze moeilijke tijden. Wij bidden voor zijn zielenrust en om troost voor zijn dierbaren.

"Ik weet dat de zusters voor mij bidden",  zei hij in zijn laatste weken vaak.
Dat was zo, dat is zo en dat zal zo zijn!

Kanunnikessen Orde van het H. Graf Priorij Thabor

mede namens Kerkbestuur Parochie HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus

"De moeder van Jezus Christus heeft een enorme aantrekkingskracht op Verkooijen. „Ik bid bij haar elke week met een noveenkaars . Daar haal ik veel kracht uit.” 

Saint Mary Major celebrates with the traditional snow

H. Pastoor van Ars Eigenliefde

H. Pastoor van Ars
Jean Baptiste Marie Vianney  1786-1859

DE ERNSTIGE GEVOLGEN VAN DE EIGENLIEFDE

Zie, mijn kinderen, buiten God is er niets dat houvast biedt, niets bestendigs, niets, helemaal niets. Het leven gaat voorbij, het geluk brokkelt af, ziekte tast de gezondheid aan, of een goede naam wordt door hatelijkheden aangetast… Ons leven wordt meegenomen als door de wind.. Alles gaat met grote spoed voorbij. Alles volgt razend snel op elkaar…
O mijn God, o God, wat zijn daarom zij te beklagen die met hun hart aan deze dingen hangen.. Ze hangen hieraan omdat ze zich zelf te zeer beminnen. Maar zij beminnen zich zelf niet met een verstandige liefde. Zij beminnen zich met een werelds georiënteerde eigenliefde, doordat zij zichzelf en de geschapen dingen meer zoeken dan God. Daarom zijn zij nooit tevreden, nooit rustig, maar altijd in onrust, steeds gekweld en overstuur.
Zie, mijn kinderen, de goede christen berijdt de wagen van zijn aardse leven in een prachtig versierde triomfwagen. Deze wordt door de engelen getrokken en de Heer zelf bestuurt deze. De arme zondaar is echter aan de wagen van zijn leven vastgebonden en de duivel zit erop, die met harde zweepslagen deze wagen aandrijft.

Actiefoto: zusters aan het werk in de Ambrosiuspandhof (binnentuin) onderdeel Horti Monasterii Thaborensis

Kloosterlijke stilte - Alleen in de stilte van het hart leren wij de omgang met God

Het uitwendige zwijgen dat in het leven van de religieus van essentieel belang is, heeft tot doel inwendig stil te worden. Alleen in de stilte van het hart leren wij de omgang met God. Stilte gaat veel verder dan niet-spreken; het betekent dat mijn ik niet, of slechts weinig aan het woord is om des te meer ruimte te maken voor God.

De stilte is werkelijk aanwezig als wij deemoedig en zachtmoedig van hart zijn. Als we de verborgen plaats hebben ingenomen die ons toekomt. Als we Christus zijn plaats hebben gegeven en voor zover het aan ons ligt alles aan zijn voeten hebben gelegd en  aan zijn heerschappij hebben onderworpen. Als ons leven met Christus in God is verborgen (cf. Kol 3,3) en niets anders zijn wil. Dat is de stilte van Christus in het Graf, dat Hem omsluit, verzegelt en afgesloten heeft voor de wereld. Het is de atmosfeer die voor het beschouwende leven nodig is. Christus wacht totdat we rijp worden voor de volledige stilte, de innerlijke stilte, de stilte van de deemoed, van de gehoorzaamheid, van de diepe liefde. Het is tenslotte de stilte die wij betrachten, biddend en rustend in zijn rust, tot Hij opstaat en tot ons zegt: “Gaat en verkondigt dat Ik verrezen ben!”

Gebed bij het surfen op internet - Latijn en Nederlands

Lingua latina

Oratio ante colligationem in interrete:
Omnipotens æterne Deus,
qui secundum imaginem Tuam nos plasmasti
et omnia bona, vera et pulchra,
præsertim in divina persona Unigeniti Filii Tui
Domini nostri Iesu Christi, quærere iussisti, 
præsta, quæsumus,
ut per intercessionem Sancti Isidori, Episcopi et Doctoris, 
in peregrinationibus per interrete
et manus oculosque ad quæ Tibi sunt placita intendamus
et omnes quos convenimus cum caritate ac patientia accipiamus.
Per Christum Dominum nostrum. Amen.

Nederlandse vertaling:
Almachtige, eeuwige God,
die ons naar uw Beeld hebt gevormd,
en hebt bevolen al wat goed is, waar en mooi,
vooral te zoeken in de goddelijk Persoon
van Uw Eniggeboren Zoon, onze Heer Jezus Christus;
geef, vragen wij U,
dat wij op de voorspraak van de heilige Isidorus, bisschop en kerkleraar,
bij onze zoektochten op internet
handen én ogen richten op wat U aangenaam is
en allen die wij ontmoeten met liefde en geduld bejegenen.
Door Christus onze Heer. Amen.

auteur: father John Zuhlsdorf

Lezingen H. Mis 18e zondag door het jaar A Komt en eet wat goed is

Eerste lezing: Jes. 55,1-3
Zo spreekt God de Heer:
“Komt naar het water, gij allen die dorst lijdt!
Ook gij die geen geld hebt, komt toch.
Komt kopen,
geniet zonder geld
en zonder te betalen.
Komt kopen wijn en melk.
Wat geeft gij uw geld voor iets dat geen brood is?
Wat geeft gij uw arbeid voor iets dat niet voedt?
Luistert, luistert naar Mij:
dan eet gij wat goed is,
dan verzadigt gij u aan heerlijke spijs.
Neigt uw oor en komt naar Mij
en luistert
en gij zult leven.”

Tweede lezing: Rom. 8, 35. 37-39
Broeders en zusters,
wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?
Verdrukking wellicht of nood,
vervolging, honger, naaktheid,
levensgevaar of het zwaard?
Over dit alles zegevieren wij glansrijk,
dank zij Hem die ons heeft liefgehad.
Ik ben ervan overtuigd, dat noch de dood noch het leven,
noch engelen, noch boze geesten,
noch wat is noch wat zal zijn,
en geen macht in den hoge of in de diepte,
noch enig wezen in het heelal
ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods,
die is in Christus Jezus onze Heer.

Evangelie: Mt. 14,13-21
In die tijd voer Jezus in een boot
naar een eenzame plek om alleen te zijn.
Maar het volk kwam dit te weten
en zij gingen Hem vanuit hun steden te voet achterna.
Toen Hij bij zijn landing dan ook een grote menigte zag,
kreeg Hij diep medelijden met hen en Hij genas hun zieken.
Tegen het vallen van de avond kwamen zijn leerlingen naar Hem toe en zeiden:
“Deze plek is eenzaam en het is al laat op de dag. Stuur dus het volk weg
om in de dorpen eten te gaan kopen.”
“Het is niet nodig dat zij weggaan – zei Jezus hun – geeft gij hun maar te eten.”
Doch zij antwoordden:
“Wij hebben hier niet meer dan vijf broden en twee vissen.”
Waarop Jezus sprak:
“Brengt die dan hier.”
En Hij gaf opdracht dat het volk zich zou neerzetten op het gras.
Hij nam de vijf broden en de twee vissen,
sloeg de ogen ten hemel,
en nadat Hij de zegen had uitgesproken,
brak Hij de broden, die Hij aan zijn leerlingen gaf
en de leerlingen gaven ze weer aan het volk.
Allen aten tot ze verzadigd waren
en aan overgebleven brokken
haalde men nog twaalf volle korven op.
Het waren ongeveer vijfduizend mannen die hadden gegeten,
vrouwen en kinderen niet meegerekend.