Programma Open Monumentendag 8-9 september

Mededeling van de HVR in de Roerecho: lezing glazenier Joep Nicolas op 11 september

Zie ook nadere informatie

Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Hebdomada XXII per annum feria V St. Leo Magnus Dabo leges meas in sensu ipsorum. Ik zal mijn wetten in hun hart leggen.

Lectio altera

Incipit sermo sancti Leónis Magni papæ De beatitudínibus

(Sermo 95, 1-2: PL 54, 461-462)

Dabo leges meas in sensu ipsorum

Prædicánte, dilectíssimi, Dómino nostro Iesu Christo Evangélium regni, et divérsos per totam Galilæam curánte languóres, in omnem se Sýriam virtútum eius fama diffúderat; et multæ ex univérsa Iudæa turbæ ad cæléstem médicum confluébant. Quia enim tarda est humánæ ignorántiæ fides ad credénda quæ non videt et speránda quæ nescit, oportébat divína eruditióne firmándos corpóreis benefíciis et visibílibus miráculis incitári: ut cuius tam benígnam experiebántur poténtiam, non ambígerent salutárem esse doctrínam.

Ut ergo exterióres medélas Dóminus ad remédia interióra transférret, et post sanitátes córporum curatiónes operarétur animárum, segregátus a circumstántibus turbis, secéssum vicíni montis ascéndit, advocátis Apóstolis, quos sublimióribus institútis ab édito mýsticæ sedis imbúeret, ex ipsa loci atque óperis qualitáte signíficans se esse qui Móysen quondam suo fuísset dignátus allóquio: illic quidem terribilióre iustítia, hic autem sacratióre cleméntia, ut implerétur quod fúerat, prophéta Ieremía dicénte, promíssum: Ecce dies véniunt, dicit Dóminus, et consummábo super domum Israel et super domum Iuda testaméntum novum. Post dies illos, dicit Dóminus, dabo leges meas in sensu ipsórum, et in corde ipsórum scribam eas.

Qui ergo locútus fúerat Móysi, locútus est et Apóstolis et in córdibus discipulórum velox scribéntis Verbi manus novi testaménti decréta condébat, nulla ut quondam circumfúsa núbium crassitúdine, neque per terríbiles sonos atque fulgóres, pópulo ab accéssu montis abstérrito, sed paténte ad aures circumstántium tranquillitáte collóquii: ut per grátiæ lenitátem removerétur legis aspéritas et spíritus adoptiónis auférret formídinem servitútis.

Qualis ígitur doctrína sit Christi sacræ ipsíus senténtiæ protestántur, ut qui ad ætérnam beatitúdinem perveníre desíderant, gradus felicíssimæ ascensiónis agnóscant. Beáti, inquit, páuperes spíritu, quóniam ipsórum est regnum cælórum. De quibus paupéribus Véritas loquerétur forte esset ambíguum, si dicens: Beáti páuperes, nihil ádderet de intellegénda páuperum qualitáte, et suffícere viderétur ad promeréndum regnum cælórum ea sola inópia quam multi sub gravi et dura necessitáte patiúntur. Sed cum dicit: Beáti páuperes spíritu, osténdit eis regnum cælórum tribuéndum, quos humílitas comméndat animórum magis quam indigéntia facultátum.

  

Tweede lezing

Begin van de preek over de zaligsprekingen, van de H. Leo de Grote, paus

Sermo 95, 1-2: PL 54, 461-462)

Ik zal mijn wetten in hun hart leggen

Toen onze Heer Christus, zeer geliefden, het Evangelie van zijn rijk predikte en in heel Galilea verschillende zieken genas, had zich in heel Syrië de faam van zijn krachten verbreid. Uit geheel Judea kwamen er drommen mensen naar de hemelse geneesheer toegestroomd. Want omdat het geloof van de menselijke onwetendheid traag is om te geloven wat het niet ziet en om te hopen op wat het niet kent, moesten de mensen, die trouwe aanhangers van de goddelijke leer moesten worden, door lichamelijke weldaden en zichtbare wonderen daartoe worden aangespoord, opdat zij niet meer zouden twijfelen, dat zijn leer even heilzaam was als zijn wondermacht, die zij uit ervaring kenden.

Opdat dus de Heer de uitwendige genezingen tot inwendige geneesmiddelen kon maken, en ze na de gezondheid van de lichamen de genezing van de zielen kon bewerken, zonderde Hij zich af van de omringende menigte, en ging met zijn bijeengeroepen Apostelen naar een eenzame plaats op een nabije berg. Vanaf die betekenisvolle hoogte onderrichte Hij hen in de verhevenste leringen, terwijl Hij zowel door de hoedanigheid zelf van die hoogte als door datgene, wat Hij daar deed, beduidde, dat Hij dezelfde was als Hij, die zich eens verwaardigd had Mozes toe te spreken. Toen openbaarde zich meer zijn vreeswekkende gerechtigheid, nu zijn heilig mededogen, opdat vervuld zou worden, wat door de profeet Jeremia was voorzegd: Zie, de dagen komen, zegt de Heer, dat ik met Israëls huis en het huis van Juda een nieuw Verbond zal sluiten. Na die dagen, zegt de Heer, zal Ik mijn Wet in hun boezem leggen; Ik zal ze schrijven op hun hart.

En Hij die dan gesproken heeft tot Mozes sprak ook tot de Apostelen en in de harten van zijn leerlingen schreef de snel schrijvende hand van het Woord zijn leer van het Nieuwe Testament. Nu echter werd de berg niet, zoals vroeger, door een dichte wolk omhuld, noch werd het volk door verschrikkelijke donderslagen en bliksems afgeschrikt om tot de berg te naderen, maar nu drongen de woorden des Heren rustig en duidelijk door tot de oren van de omstanders, zodat door de zachtheid van de genade de hardheid van de wet werd verwijderd en de geest van aanneming de slafelijke vrees wegnam.

Hoedanig de leer van Christus is, tonen ons zijn eigen heilige uitspraken, zodat zij, die tot de eeuwige zaligheid verlangen te komen, de trappen van die allerzaligste opstijging leren kennen. Zalig, zegt Hij, de armen van geest, want aan hen behoort het rijk der hemelen. Het zou misschien onzeker kunnen zijn over welk soort van armen de Waarheid hier spreekt, wanneer die zegt: Zalig de armen, als zij er niets aan zou hebben toegevoegd om de aard van die armen te bepalen. Het had kunnen schijnen, dat om het rijk der hemelen te winnen alleen die armoede voldoende was, die velen door zware en harde noodzaak ondergaan. Maar daar Hij zegt Zalig de armen van geest, toont Hij aan, dat aan diegenen het rijk der hemelen wordt geschonken, bij wie de nederigheid des harten meer tot aanbeveling strekt dan het gebrek aan levensbehoeften.

Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Hebdomada XXII per annum feria IV Christus loquebatur de templo corporis sui. Christus sprak van de tempel van zijn lichaam.

  Lectio altera

E Commentário Orígenis presbýteri in Ioánnem

(Tomus 10, 20: PG 14, 370-371)

Christus loquebatur de templo corporis sui

Destrúite templum hoc, et in tribus diébus érigam illud. Córporis amántes ac rerum sensibílium, nunc iam mihi vidéntur ínnui Iudæi, qui ægre feréntes expúlsos fuísse a Iesu eos qui domum Patris faciébant domum mercátus rebus ab ipsis gestis, signum póstulant, ex quo signo Fílius Dei, quem illi non recípiunt, videátur hæc decénter fácere. Sed coniúngens Servátor sermónem de córpore suo, perínde quasi loquerétur de templo illo, interrogántibus: Quod signum osténdis, quod hæc fácias, respóndet: Destrúite templum hoc, et in tribus diébus érigam illud.

Attamen utráque, tum templum tum corpus Iesu, iuxta unam intellegéntiam figúra mihi esse vidéntur Ecclésiæ; eo quod hæc ædificáta sit ex vivéntibus lapídibus; facta domus spiritális in sacerdótium sanctum: superædificáta supra fundaméntum Apostolórum et prophetárum, summo angulári lápide Christo Iesu, revéra templum exsisténte. Sin vero propter illud: Vos autem estis corpus Christi et membra ex parte, videátur iunctúra et conveniéntia lápidum templi déstrui, dissiparíque, ut in primo et vicésimo scriptum est psalmo, ómnia Christi ossa ab insídiis, quæ sunt in persecutiónibus et tribulatiónibus, et ab his qui bellum ínferunt unitátem templi ob persecutiónes, erigétur templum et suscitábitur corpus tértia die post diem malítiæ in ipso instántem atque post diem consummatiónis hac posteriórem.

Tértia enim in cælo novo et terra nova instábit dies, quando ossa hæc, nempe omnis domus Israel, in magna domínica excitabúntur, morte devícta, ádeo ut facta resurréctio Christi a crucis passióne, contíneat mystérium resurrectiónis totíus córporis Christi. Ut autem corpus illud Iesu, sénsibus obnóxium, cruci affíxum est sepultúmque et póstea éxcitum, sic totum sanctórum Christi corpus cum Christo cruci affíxum est et nunc non ámplius vivit. Unusquísque enim illórum, perínde atque Paulus, in nulla re ália gloriátur prætérquam in cruce Dómini nostri Iesu Christi, per quem ipse mundo crucifíxus est et mundus illi.

Quámobrem non tantum una cum Christo cruci fuit affíxus unusquísque ac mundo, sed étiam una cum Christo sepelítur: Consepúlti enim sumus cum Christo, inquit Paulus, addens étiam, véluti ad quémpiam resurrectiónis arrhabónem pervenísset, Et cum ipso consurréximus.

  

Tweede lezing

Uit het Commentaar op Johannes door Origenes, priester

(Tomus 10, 20: PG 14, 370-371)

Christus sprak van de tempel van zijn lichaam

Breekt deze tempel af en in drie dagen zal Ik hem oprichten. De Joden, gehecht aan het stoffelijke en zichtbare schijnen mij toe nu reeds een wenk te krijgen, zij die het maar moeilijk konden verdragen, dat zij door Jezus uit de tempel waren verdreven, omdat zij van het huis van de Vader een markt hadden gemaakt en nu een teken verlangden. Uit dit teken zou blijken, dat de Zoon Gods, die door hen niet werd aanvaard, dit terecht deed. Toen de Verlosser immers, alsof Hij over de joodse tempel sprak, daarmee zijn eigen lichaam bedoelde, toen men Hem vroeg: Wat voor teken kunt Gij ons laten zien, dat Gij dit doen moogt?, antwoordde Hij: Breekt deze tempel af en in drie dagen zal Ik hem oprichten.

Beide echter, zowel de joodse tempel als Jesus’ lichaam schijnen mij volgens hetzelfde begrip een beeld van de Kerk te zijn. Uit het feit dat die Kerk is opgebouwd uit levende stenen, gemaakt als een geestelijke tempel tot een heilig priesterschap gebouwd op het fundament van de Apostelen en profeten, terwijl de sluitsteen Christus zelf is, is er sprake van een werkelijke tempel. Maar als van de andere kant om deze woorden: Maar gij zijt het lichaam van Christus en ieder afzonderlijk zijt gij ledematen, het verband en de overeenkomst met een stenen tempel niet schijnt te stroken en volgens psalm een-en-twintig als Christus’ beenderen worden ontwricht door de heimelijke aanslagen en vervolgingen en kwellingen en door hen, die strijd voeren tegen de eenheid van die tempel met vervolgingen, zal Hij toch als tempel worden opgericht en zal Christus’ lichaam worden opgewekt op de derde dag na de dag van de boosheid door Hem ondergaan en na de dag van de voltooiing, die hierop volgt.

Want er zal een derde dag komen in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, wanneer deze beenderen, namelijk het gehele huis van Israël, op die grote dag des Heren zullen worden opgewekt, nadat de dood geheel is overwonnen, zodat de verrijzenis van Christus door het lijden aan het kruis het mysterie bevat van de verrijzenis van geheel het lichaam van Christus.

Zoals dat lichaam van Jezus aan de zintuigen onderworpen, aan het kruis werd gehecht, werd begraven en daarna opgewekt, zo is het gehele lichaam van de heiligen van Christus met Christus aan het kruis gehecht en leeft nu niet langer meer. Want ieder van hen, zoals ook Paulus, roemt nergens anders op dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus, door wie hij aan de wereld is gekruisigd en de wereld aan hem.

Daarom is iedereen niet alleen tegelijk met Christus aan het kruis gehecht en aan de wereld, maar ook tegelijk mét Christus begraven. Want wij zijn met Christus begraven, zegt Paulus, terwijl hij er tevens aan toevoegt, alsof wij daardoor reeds een onderpand kregen van de verrijzenis: En wij zijn met Hem verrezen.

Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Hebdomada XXII per annum feria III Veritas Domini manet in æternum. De waarheid des Heren blijft in eeuwigheid.

Lectio altera

Thomas a Kempis E Libro De imitatióne Christi
(Lib. 3, 14)
Veritas Domini manet in æternum

Intonas super me iudícia tua, Dómine, et timóre ac tremóre cóncutis ómnia ossa mea, et expavéscit ánima mea valde.
Sto attónitus et consídero, quia cæli non sunt mundi in conspéctu tuo.
Si in ángelis repperísti pravitátem nec tamen pepercísti, quid fiet de me?
Cecidérunt stellæ de cælo, et ego pulvis quid præsúmo?
Quorum ópera videbántur laudabília, cecidérunt ad ínfima, et qui comedébant panem angelórum, vidi síliquis delectári porcórum.
Nulla est ergo sánctitas, si manum tuam, Dómine, súbtrahas; nulla prodest sapiéntia, si gubernáre desístas; nulla iuvat fortitúdo, si conserváre désinas.
Nam relícti mérgimur et perímus; visitáti vero erígimur et vívimus.
Instábiles quippe sumus, sed per te confirmámur; tepéscimus, sed a te accéndimur.
Absórpta est omnis gloriátio vana, in profunditáte iudiciórum tuórum super me.
Quid est omnis caro in conspéctu tuo? Numquid gloriábitur lutum contra formántem se?
Quómodo potest érigi vanilóquio, cuius cor in veritáte subiéctum est Deo?
Non eum totus mundus ériget, quem véritas sibi subiécit, nec ómnium laudántium ore movébitur, qui totam spem suam in Deo firmávit.
Nam et ipsi qui loquúntur, ecce omnes nihil; defícient enim cum sónitu verbórum; véritas autem Dómini manet in ætérnum.

Tweede lezing

Thomas a Kempis Uit de ‘Navolging van Christus’
(Lib. 3, 14)

De waarheid des Heren blijft in eeuwigheid

Gij doet over mij uw oordelen als een donder weerklinken, Heer; Gij doet heel mijn gebeente sidderen en beven en zijn ziel is zeer ontsteld.
Ik sta verbijsterd en bedenk, dat de hemelen niet zuiver zijn voor uw aanschijn.
Als Gij in de engelen boosheid hebt aangetroffen en ze niet hebt gespaard, wat zal er dan met mij gebeuren?

Sterren zijn van de hemel gevallen en wat zou ik, die stof ben, mij dan verbeelden?
Zij, wier werken lofwaardig schenen, hebben zichzelf verlaagd en die het brood der engelen aten, zag ik zich vermeien in zwijnendrek.
Er bestaat dan ook geen heiligheid, Heer, als Gij uw hand terugtrekt; geen wijsheid heeft enig nut, als Gij ophoudt deze te besturen; geen kracht helpt, als Gij ze niet in stand houdt.

Want van U verlaten, zinken wij weg en komen om; maar als wij door U worden bezocht, kunnen wij ons oprichten en leven.
Wij zijn immers onstandvastig, maar door U worden wij bevestigd; wij verflauwen, maar worden door U in vurigheid ontstoken.
Verzwolgen is alle ijdele zelfverheerlijking in de diepte van uw oordelen over mij.

Wat is alle vlees voor uw aanschijn? Kan het leem roemen tegenover hem, die het kneedde?
Hoe kan hij zich bij ijdele roem verheffen, wiens hart in waarheid onderworpen is aan God?
Neen, heel de wereld zal hem niet verheffen, die zich aan de waarheid heeft onderworpen: Wie heel zijn hoop op God heeft gesteld, zal daar de lof van alleen niet worden geraakt.
Want zie, ook dezen, die spreken, betekenen niets; zij verdwijnen immers met de klank van hun woorden; maar de waarheid des Heren blijft in eeuwigheid

Programma Open Monumentendag 8-9 september aanstaande

Programma Open Monumentendag Kerkberg

8 – 9 september 2018

Basiliek HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus en Mariakapel

Geopend van 11.00 tot 17.00u

Rondleiding op geleide van de vraag

Priorij Thabor (Kanunnikessen van het H. Graf) Klooster (oud en nieuw deel)

(Toegang door de Groene Poort achter de basiliek)

Rondleidingen door klooster iedere dag om 14.30 en 15.30u

Jan van Abroek-zaal (klooster):

Voordracht “Kerkberg Sint Odilienberg – al minstens 13 eeuwen een plaats van christelijk geloof”

door Erica Schruer, postulant van het klooster.

Iedere dag om 11.30, 14.00 en 16.00u

Liturgische vieringen met Gregoriaanse zang in basiliek:

zaterdag:             08.00u H. Mis en 17.45u Vespers

zondag:               09.30u H. Mis en 17.00u Vespers

Van onze geheime correspondent: pareltjes van de catechese-kinderen van afgelopen zaterdag

Bij gelegenheid van het nieuwe jaar werden dit weekend enkele verzoeknummers ingebracht:
- profeten - welke profeten? - Uit de Bijbel.
- onbekende heiligen - welke? - Dat weten we juist niet. Zoiets als de Onbekende Soldaat.
- stellingen? - welke? - Denken we over na.