dinsdag 3 augustus 2021
De H. Pastoor van Ars: Het Kruis begeleidt ons op de weg naar de hemel
De
H. Pastoor van Ars: Het Kruis begeleidt ons op de weg naar de hemel
Of we het willen of niet, lijden moeten
we. Sommigen lijden als de goede moordenaar, anderen als de slechte. Beiden
leden op dezelfde manier. Maar de eerste wist zijn lijden vruchtbaar te maken:
hij nam het in een geest van boetvaardigheid aan en toen hij zich tot de
gekruisigde Heiland wendde, hoorde hij uit diens mond die wonderbare belofte:
“Vandaag nog zult ge met Mij in het paradijs zijn”. De ander daarentegen
stootte vloeken, verwensingen en godslasteringen uit en stierf in
verschrikkelijke vertwijfeling.
Er is een tweevoudig lijden, namelijk een
lijden uit liefde en een afwijzend lijden. De Heiligen leden geduldig, met
vreugde en standvastig; want zij beminden. Ons lijden gaat gepaard met toorn,
ergernis en tegenzin, omdat wij niet liefhebben. Als wij God zouden beminnen,
zouden wij ons verheugen te mogen lijden uit liefde voor Hem, die zo veel voor
ons heeft willen lijden.
Jullie zeggen dat dit moeilijk is. Nee,
het is zoet, zacht en troostend, het is een geluk.. Alleen moet men liefhebben
in lijden en lijden in liefde.
Zie, mijn kinderen, op de weg van het
Kruis is de eerste stap zwaar. De vrees voor het kruis is ons zwaarste kruis…
We hebben niet de moed, ons Kruis te
dragen. Wat een vergissing! Want, wat wij ook doen, het Kruis houdt ons vast en
we kunnen het niet ontvluchten.
Wat hebben we dus te verliezen? Waarom
zullen we ons lijden niet liefhebben als ons daardoor de weg tot het eeuwige
leven wordt ontsloten?...
Desondanks keren de meesten zich van het kruis
af en vluchten. Hoe harder ze lopen des te meer komt het kruis hen achterna,
des te sterker treft het hen en doet hen de last van het kruis gevoelen.
Begrijpt dit wel, mijn kinderen, wie het kruis
kordaat en dapper tegemoet ziet, die komt het maar zelden tegen. En als het kruis
op zijn weg komt, zal het hem niet ongelukkig maken. Vol liefde neemt hij het
op zich, draagt het moedig en verenigt zich met onze Heer. Het kruis zuivert
hem en helpt de ziel zich van iedere aanhankelijkheid aan deze wereld te
ontdoen. Het lijden in zijn leven helpt hem naar de oever van de eeuwige
gelukzaligheid zoals een brug over de rivier.
Als de lieve God ons een kruis overzendt,
laten we ons ontmoedigen: we beklagen ons, we morren en haten alles, wat onze
wens steeds op rozen te leven, in de war stuurt. Maar nu begint een doornig pad
waar we overheen moeten. Door het kruis gaan we de hemel binnen. De ziekten, de
bekoringen, de smarten zijn de kruisen die ons naar de hemel voeren. Dat alles
zal spoedig voorbij zijn.. Richt uw blik op de heiligen, die daar vóór ons
reeds zijn aangekomen… De lieve God vraagt van ons niet het martelaarschap naar
het lichaam, Hij wil alleen het offer van ons hart en onze wil…De Heer is ons
voorbeeld. Laten we Hem volgen als soldaten van de koning. Een brug die onder
geweervuur lag, moest worden gepasseerd. Niemand waagde voorop te gaan. Toen
nam de koning zelf de vlag, marcheerde als eerste en allen volgden.
Doen wij hetzelfde. Volgen wij onze Heer,
die ons is voorgegaan.
Cure D' Ars- The Power of One Hail Mary
"Op een goed moment werd zijn aandacht getrokken door een oud boertje dat sinds enkele dagen aanwezig was, helemaal achterin de kerk. Hij deed niet mee met de Mis, had geen gebedenboekje, ging niet te communie, en was na afloop onmiddellijk weer verdwenen: hij zat er alleenmaar stil voor zich uit te staren. De Pastoor van Ars kende hem niet, en was nieuwsgierig. Na enige aarzeling stapte hij op het mannetje af met de vraag wat hij nu daar zo achter in de kerk zat te doen. Het antwoord luidde: "Hij kijkt naar mij, en ik kijk naar Hem...".
Martyrologium Romanum 4 augustus H. Pastoor van Ars [1786-1859]
H. Pastoor van Ars - Goede raad en gehoorzaamheid
Jean Baptiste Marie Vianney 1786-1859
HET BELANG VAN GOED ONDERRICHT
Wie goed geïnformeerd is, heeft steeds twee gidsen die voor hem uitgaan: goede raad en gehoorzaamheid. Ik ben ervan overtuigd dat wie aan het Woord van God niet het noodzakelijke gehoor schenkt , zich niet zal redden. Hij zal niet weten wat hij voor zijn redding moet doen.
Mijn kinderen, ik denk dikwijls bij mijzelf, dat de meeste christenen die verloren gaan, zichzelf uit gebrek aan onderricht in het verderf storten.
maandag 2 augustus 2021
Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Hebdomada XVIII per annum feria III Nova creatio.De nieuwe schepping.
Ex Epístola
Bárnabæ nuncupáta
(Cap. 5, 1-8; 6, 11-16: Funk 1, 13-15.
19-21)
Ubi ígitur nos
renovávit per remissiónem peccatórum, effécit, ut áliam formam haberémus,
ánimam nempe puerórum instar, útpote qui nos reformávit. Nam de nobis Scriptúra
dicit, loquénte Patre ad Fílium: Faciámus hóminem ad imáginem et ad
similitúdinem nostram, et præsint béstiis terræ et volatílibus cæli et píscibus
maris. Et dixit Dóminus, videns pulchrum figméntum nostrum: Créscite et
multiplicámini et repléte terram. Hæc ad Fílium.
Tweede lezing
Uit de zogenaamde
‘Barnabas-brief’
(Cap. 5, 1-8; 6, 11-16: Funk 1, 13-15. 19-21)
De nieuwe schepping
Want daarom heeft de Heer
het verduurd zijn vlees aan de verbrijzeling prijs te geven, opdat wij
geheiligd zouden worden door de vergeving der zonden, die gelegen is in de
besprenkeling van zijn bloed. Want wat er over Hem geschreven staat is zowel
voor Israël als voor ons bestemd. De Schrift zegt toch: Hij werd gewond om onze misdaden en om onze zonden werd Hij gebroken,
door zijn striemen zijn wij genezen. Als een schaap wordt Hij naar de
slachtbank geleid en Hij is als een lam dat verstomt voor zijn scheerders.
Ten zeerste moeten wij dan de Heer danken, omdat Hij ons het verleden toonde,
ons over het tegenwoordige onderrichtte en wij over het toekomstige niet zonder
inzicht zouden zijn. Want de Schrift zegt: Niet
ten onrechte worden netten gespannen voor de vogels. Dat wil zeggen, dat de mens terecht
verloren gaat als hij met kennis van de weg der gerechtigheid zich toch naar de
weg van de duisternis keert.
En ook dit nog mijn
broeders: als de Heer het op Zich nam te lijden voor ons zieleheil, hoewel Hij
de Heer is van heel de wereld tot wie God bij de grondvesting van de wereld
sprak: Laat ons de mens maken naar ons
beeld en gelijkenis, hoe heeft Hij dan geduld om door mensenhanden te
lijden? Leert hieruit. De profeten die van Hem hun gave ontvingen, hebben over
Hem geprofeteerd. Maar omdat Hij in het vlees moest verschijnen om de dood te
vernietigen en om zijn verrijzenis uit de doden te tonen, heeft Hij dat
verduurd, opdat Hij de beloften aan de vaderen zou vervullen en opdat Hij,
terwijl Hij zelf op aarde zich een nieuw volk bereidde, zou aantonen, dat Hij
zou oordelen nadat Hij zijn opstanding zou hebben gewrocht. Verder onderrichtte
Hij Israël en verrichtte Hij zulke grote wonderen en tekenen, niet omdat zij
Hem toejuichten en beminden.
Toen Hij ons nu vernieuwde
door de vergeving der zonden, maakte Hij ons tot een ander soort mensen met een
ziel, gelijk als van kinderen, aangezien Hij ons had omgevormd. Want over ons
zegt de Schrift, als de Vader tot de Zoon spreekt: Laat ons de mens maken als een beeld en onze gelijkenis en hij heerse
over de dieren der aarde, de vogels in de lucht en de vissen in de zee. En
toen de Heer zag dat ons maaksel schoon was, zei Hij: Groeit aan en vermenigvuldig u en vervult de aarde. Dit aangaande
de Zoon.
Opnieuw zal ik u tonen hoe
Hij tot ons spreekt. De tweede schepping heeft Hij in deze laatste tijden
gewrocht. De Heer toch zegt: Zie, Ik maak
de laatste zaken als de eerste. Met het oog hierop voorspelde de profeet: Gaat binnen in het land dat van melk en
honing overvloeit en heerst erover. Ziet dus dat wij opnieuw gevormd zijn,
zoals Hij weer bij een andere profeet zegt: Zie,
zegt de Heer Ik zal voor hen, dit is van hen, die door de Geest des Heren
in de toekomst gezien werden, hun stenen
harten wegnemen en hun harten van vlees instorten. Want een heilige tempel,
mijn broeders, is voor de Heer zijn inwoning in ons hart. Want opnieuw zegt de
Heer: Ik zal u belijden in de vergadering
van mijn broeders en u lofzingen, temidden van de vergadering der heiligen. Zo
dus zijn wij het die Hij in het goede land heeft binnengeleid.
“Mille, mille grazie” voor zoveel hulp bij het redden van onze Kloosterbibliotheek - met kleine reportage
De uitdrukking “Mille grazie” wordt in het Italiaans gebruikt wanneer sprake is van hele grote dankbaarheid: “duizend maal dank! Minstens zovele malen willen wij al degenen danken die op zaterdag 17 juli en de dagen erna ons op welke wijze dan ook hebben geholpen bij de overstroming van onze bibliotheek.
We werden in negatieve zin verrast door de overstroming van de Sint Jozefbouw (uit 1978) vanaf de achterzijde, via de tuinen en het Hoosdener Broek, dat enerzijds vanuit de Roer via het laagste punt van het Kerkplein en anderzijds vanuit de plotsklaps niet meer zo dode arm van de Roer aan de zijde Aan de Berg in hoog tempo kolkend volstroomde alsof we aan een waterval woonden.
Zaterdagmiddag ontdekten we dat vermoedelijk ook door aardbevingsschade op de begane grond het water 10 cm hoog stond waarbij het water bleef stijgen. Daar is onze grote bibliotheek, met vele tienduizenden boeken op terrein van theologie, liturgie, kerkmuziek (Gregoriaans), algemene, kerk- en streekgeschiedenis met schatten aan kennis, waaruit veelvuldig wordt geput. Al snel hadden we duizenden emmers weggehoosd, maar dat was niet merkbaar. Met aarzeling of natte boeken tijdens een ramp wel voldoende reden waren om de brandweer te bellen, legden we de vraag toch voor en tegelijkertijd vroegen we op facebook en twitter om hulp. En toen gebeurde het: vanuit drie plaatsen kwamen met drie auto’s brandweerlieden uit Noord- en Midden-Limburg, vanaf het Kerkplein en elders uit het dorp stroomden de mensen toe, vaak mensen die we nooit eerder hadden gezien of gesproken. Onder leiding van de brandweer werd een ketting van minstens 50 mensen gevormd waarbij in enkele uren de duizenden boeken van de onderste twee planken werd overgebracht naar een niveau hoger, neergelegd op tafels in de eetzaal. De brandweer pompte ook de bibliotheek leeg. Vanuit heel Nederland boden mensen aan te komen helpen en om pompen te brengen.
Daag daarna, op zondag. bleek tot onze grote schrik dat de bibliotheek door de hoge stand van het grondwater weer vol stond, ook al daalde inmiddels de Roer. Weer deden we oproepen om pompen en om hulp want er moesten nog meer boeken naar boven. Spoedig waren er zes pompen en waterzuigers en minstens 20 helpers van buiten. Daags daarna kregen we ook hulp van de campings in Herkenbosch en Melick. Onze huisaannemer herstelde met een ploeg van twee man de schade aan de fundamenten, een groep van catechesemoeders en kinderen dweilde alles goed schoon en daarna begon het handmatig controleren van de boeken op vocht en het herordenen naar de indeling van de kasten, terwijl eerst met bouwdrogers maar daarna op natuurlijke wijze de bibliotheek moet drogen. Ook daarbij staken vele vrijwilligers een helpende hand toe.
We zijn in positieve zin nog veel meer verrast, zeg maar verbijsterd, door alle hulp en medeleven die we hebben mogen ondervinden om te beginnen van de brandweer in Roerdalen en daarbuiten, onze burgemeester, de locoburgemeester en anderen binnen de gemeente Roerdalen, onze Pastoor, vele bewoners van het Kerkplein en elders in Sint-Odilienberg en ver daarbuiten tot in Volendam aan toe.
Ook op deze plaats willen wij U allen van harte zeer bedanken, zonder U was een groot deel van onze Bibliotheek ernstig beschadigd waarbij het de vraag is wat nog zou kunnen worden hersteld, nog daargelaten de financieirng van de kosten.
Van onze kant bevestigen wij U graag dat we dagelijks voor U en de Uwen bidden en Uw intenties en belangen bij Onze Lieve Heer aanbevelen. Hebt U een persoonlijk intentie dan nemen wij die ook graag mee in ons gebed (gebedsgroep@kerkberg.nl of via de brievenbus, kan ook anoniem). U was er toen wij in nood waren, wederkerig zijn wij dat ook graag voor U uiteraard voorzover dat binnen ons vermogen ligt.
Mille, mille grazie!
Priorin en medezusters Kanunnikessen van het Heilig Graf -Priorij Thabor
Abonneren op:
Posts (Atom)
