Teksten inzegening Passerelle, Jozefbeeld en Patriarchaal Kruis Hoogcruts

PASSERELLE
Pastoor
In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.

Allen
Amen.

Pastoor
De Heer, die de weg is, de waarheid en het leven zij met u allen.

Allen
Amen.

Pastoor
Broeders en zusters, deze passerelle is een verbinding tussen het klooster en de Basiliek.
Laten wij de Heer aanroepen
dat Hij zijn zegen schenkt aan hen die deze passerelle tot stand hebben gebracht en
dat Hij allen die langs deze weg van het klooster naar de Basiliek gaan om God te ontmoeten
met Zijn genade en hulp beschermt.

Almachtige eeuwige God, de wereld hebt Gij aan de mensen onderworpen, om elkaar in liefde diensten te bewijzen. Wij vragen U: verhoor in Uw goedheid ons gebed, waarmee wij Uw zegen afsmeken over hen die langs deze passerelle naar de Basiliek gaan:
dat zij gedurende hun levensweg U voortdurend voor ogen te hebben en als hoogste goed erkennen
en in een oprechte liefde met hun broeders en zusters omgaan.
Door Christus onze Heer.

Besprenkeling met wijwater

KRUISBEELD
Pastoor
Almachtige en eeuwige God,
toen uw Zoon uit deze wereld overging naar U heeft Hij hangend aan het kruishout, het menselijk geslacht met U verzoend.
In de persoon van uw geliefde leerling heeft Hij de mensen aan de zorgen van uw Moeder toevertrouwd en de berouwvolle moordenaar de hemel beloofd.
Zie naar uw dienaressen die dit teken van het heil hier hebben aangebracht:
geef dat zij door de kracht ervan gesterkt worden om dagelijks hun eigen kruis op zich te nemen,
dat zij, Zusters van het H. Graf, getuigen van de Verrijzenis van uw Zoon de weg van het Evangelie gaan
en behouden het hemelse doel mogen bereiken. Door Christus onze Heer.

Allen
Amen.

Besprenkeling met wijwater

BEELD VAN DE H. JOZEF
Pastoor
God, bron van alle genade en heiligheid,
zie neer op uw dienaressen, die dit beeld van de heilige Jozef hebben opgesteld, en laat ons de krachtdadige voorspraak ondervinden van hem die uw Zoon Jezus Christus als voedstervader mocht dienen en die de heilige Maagd en Moeder Gods Maria mocht behoeden.
Heilige Jozef, bescherm de Kerk van Christus en sta ons allen als patroon van een zalige dood bij in ons stervensuur. Door Christus onze Heer.

Allen
Amen.

Besprenkeling met wijwater

AFSLUITING
Pastoor
Moge de vrede van Christus in ons hart leven,
moge het woord van Christus in volle rijkdom onder ons wonen,
zodat wij al wat wij doen, in woord of daad ,
doen in de Naam van de Heer.

Allen
Amen.

18 september 2016: Inzegening Passerelle, Jozefbeeld en Patriarchaal Kruis Hoogcruts

Betreffende de in te zegenen voorwerpen

De passerelle is een ontwerp van ir. Karl Pesch-Konopka, Stadsherstel Limburg en Stichting Limburgs Landschap en uitgevoerd door de heer Wiel Jacobi van Coppes Aannemersbedrijf Valkenburg, zomer 2016 . 

Het patriarchale kruis is een exacte kopie van het kruis dat opnieuw de voormalige hoofdingang van het klooster Hoogcruts siert. Het werd zomer 2016 aan Priorij Thabor geschonken door de heer Bert Melchiors +, Noorbeek, Stichting Kruisen en Kapellen Limburg. 

Het keramieken beeld van Sint Jozef, vervaardigd door Keramische Industrie “Sint Joris”, Beesel, 1944 stond oorspronkelijk in een nis aan de voorgevel van het woonhuis van het bedrijf “H.H. Bouts Bouwmaterialen” aan de Doctor Philipslaan 33-35 te Roermond. De familie Bouts schonk het beeld in het najaar 2015 aan Priorij Thabor. 

16 september Cornelius en Cyprianus, paus en bisschop, martelaren

Cornelius werd in 251 tot bisschop van de kerk van Rome gewijd. Als zodanig had hij te kampen met het schisma van de Novatianen en werd hij door Cyprianus geholpen om zijn gezag te handhaven. Door keizer Gallus verbannen, stierf hij in 253 bij het huidige Civitavecchia. Zijn lichaam werd naar Rome overgebracht en in de catacombe van Callistus begraven.

Cyprianus werd omstreeks 210 te Carthago uit een heidense familie geboren. Na zijn bekering tot het christendom werd hij priester. In 249 werd hij tot bisschop van zijn vaderstad gewijd. Door daad en geschrift toonde hij zich een goede herder in moeilijke tijden. Tijdens de kerkvervolging onder Valerianus werd hij eerst verbannen en op 14 september 258 tot de marteldood veroordeeld.

15 september - Sequentia: Stabat Mater Dolorosa (Gregoriaans-Chant)

Naast het kruis, met schreiende ogen
Stond de moeder, diep bewogen
Toen de Zoon te sterven hing,

En haar door het zuchtend harte,
Overstelpt van wee en smarten,
't Zevenvoudig slagzwaard ging.

O hoe droef, hoe vol van rouwe,
Was die zegenrijkste vrouwe,
Moeder van Gods ene Zoon!

Ach, hoe streed zij! ach, hoe kreet zij,
En wat folteringen leed zij,
Bij 't aanschouwen van die hoon!

Wie, die hier niet schreien zoude,
Als hij 't grievend leed aanschouwde,
Dat Maria's ziel verscheurt?

Wie kan, zonder mee te wenen,
Christus' moeder horen stenen,
Nu zij met haar zoon hier treurt?

Voor de zonden van de zijnen
Zag zij Jezus zo in pijnen,
En de wrede geselstraf,

Zag haar lieve Zoon zo lijden,
Heel alleen de doodskamp strijden,
Totdat Hij zijn geest hergaf.

Geef, o Moeder! bron van liefde,
Dat ik voel, wat U zo griefde,
Dat ik met U medeklaag.
Dat mij 't hart ontgloeit van binnen,
In mijn Heer en God te minnen,
Dat ik Hem alleen behaag.

Heil'ge Moeder, wil mij horen,
Met de wonden mij doorboren,
Die Hij aan het kruishout leed.

Ach, dat ik de pijn gevoelde,
Die uw lieve Zoon doorwoelde,
Toen Hij stervend voor mij streed.

Mocht ik klagen al mijn dagen,
En zijn plagen waarlijk dragen,
Tot mijn jongste stervenssmart.

Met U onder 't kruis te wenen,
Met uw rouw mij te verenen,
Dat verlangt mijn zuchtend hart.

Maagd der maagden! nooit volprezen,
Wil voor mij niet bitter wezen,
Laat mij treuren aan uw zij,

Laat mij al de wrede plagen,
En de dood van Christus dragen,
Laat mij sterven zoals Hij.

Laat zijn wonden mij doorwonden,
Worde ik bij zijn kruis verslonden
In het bloed van uwen Zoon.
Moge ik in het vuur niet branden,
Neem, o Maagd, mijn zaak in handen
In het oordeel voor Gods troon.

Christus, moge ik eens behalen,
Als mijn levenszon gaat dalen,
Door uw Moeder, palm en prijs.

En als 't lichaam dan zal sterven,
Doe mijn ziel de glorie erven
Van het hemels paradijs.
Amen.
(Halleluja)

15 september Maria, Moeder van Smarten

15 september

Martyrologium Romanum

Pieta. Pedro Berruguete, 1480.

olieverf op hout,  127cm x 91cm.

Museo Nacional de Escultura. Valladolid

Maria, Moeder van Smarten

Memoria beatæ Mariæ Virginis perdolentis, quæ, iuxta crucem Iesu adstans, Filii salutiferæ passioni intime fideliterque sociata est et nova exstitit Eva, ut, quemadmodum primæ mulieris inobœdientia ad mortem contulit, ita mira eius obœdientia ad vitam conferret.

De gedachtenis van de Heilige Maagd Maria, Moeder van Smarten, die zich staande naast het kruis van Christus, innerlijk en trouw verenigde met het heilzame lijden van haar Zoon en de nieuwe Eva werd, opdat, zoals de ongehoorzaamheid van de eerste vrouw leidde tot de dood, zo haar bewonderenswaardige gehoorzaamheid leidde tot  het leven. 

Liturgia Horarum H. Johannes Chrysostomus, bisschop en kerkleraar, ‘Guldenmond’

13 september 

Gedachtenis van de H. Johannes Chrysostomus, bisschop en kerkleraar, ‘Guldenmond’

De H. Johannes Chrysostomus op weg naar zijn ballingsoord

Uit een Latijns manuscript, XVe eeuw

Uit een homilie door de heilige Johannes Chrysostomus, bisschop van Constantinopel († 407)

Voor mij is leven Christus en sterven winst.

Talrijk zijn de golven en er is een zware branding, maar wij zijn niet bang dat wij zullen verdrinken, want wij staan op de rots. Laat de zee maar tekeergaan, de rots verbrijzelen kan ze niet. Laat de golven zich maar verheffen, het schip van Jezus kunnen ze niet doen zinken. Wat zouden wij vrezen, zeg het mij. De dood soms? ‘Voor mij is leven Christus en sterven winst’ (Fil 1, 21). Moeten wij dan bang zijn voor ballingschap? ‘Aan God behoort de aarde en al wat erop is’ (Ps 24 (23), 1). Of verbeurdverklaring van ons bezit? ‘Wij hebben in deze wereld niets meegebracht en kunnen er ook niets uit meenemen’ (1 Tim 6, 7). Het schrikwekkende van deze wereld veracht ik, om haar goederen lach ik. Armoede vrees ik niet en rijkdom begeer ik niet. Voor de dood ben ik niet bang en te leven verlang ik niet, tenzij om voor uw welzijn te zorgen. Daarom breng ik u thans mijn huidige situatie onder ogen en spoor u aan om in uw liefde te volharden.

Hoort u dan de Heer niet zeggen: ‘Waar twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden’ (Mt 18, 20)? Waar zoveel volk is verbonden door banden van liefde, zou Hij daar niet aanwezig zijn? Ik heb zijn waarborg: vertrouw ik soms op eigen kracht? Ik heb zijn heilige Schrift: die is mijn stut en veiligheid, die is mijn veilige haven. Zelfs al wordt de hele wereld in beroering gebracht, ik heb zijn plechtige verklaring, ik lees zijn woorden, dit is voor mij de muur, dit mijn beschutting. Welke woorden? ‘Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding der wereld’ (Mt 28, 20).

Christus is met mij, wie zal ik vrezen? Al zouden de golven en de zee en de woede van heersers tegen mij in beweging komen, voor mij is dat alles minder dan een spinneweb. Als mijn liefde voor u mij niet had vastgehouden, dan zou ik niet geweigerd hebben zelfs vandaag nog naar elders te vertrekken. Want steeds blijf ik zeggen: Heer, ‘uw wil geschiede’ (Mt 6, 10). Niet wat deze of die wil, maar wat U wilt, zal ik doen. Dat is voor mij een verdedigingstoren, dat mijn onwrikbare rots, dat mijn staf die nooit wankelt. Als God het wil, dan moet het zo geschieden. Indien Hij wil dat ik hier blijf, dan ben ik daar dankbaar voor. Waar Hij ook wil dat ik ben, dankbaar zal ik blijven.

En waar ik ben, daar zijt gij ook en waar gij zijt, daar ben ik ook. Wij vormen samen één lichaam en het lichaam wordt niet van het hoofd gescheiden noch het hoofd van het lichaam. Ruimtelijk worden wij van elkaar gescheiden, maar wij blijven in liefde met elkaar verbonden. Zelfs de dood zal ons niet kunnen scheiden. Immers, ook al sterft mijn lichaam, toch blijft mijn ziel in leven en zij zal dit volk blijven gedenken.

Gij zijt mijn medeburgers, gij mijn vaders, gij mijn broeders, gij mijn kinderen, gij mijn ledematen, mijn lichaam, mijn licht, ja, dierbaarder dan het aardse licht. Want hoe kan een lichtstraal mij zoiets geven als uw liefde mij geeft? Het aardse licht is voor mij nuttig in dit tegenwoordige leven, maar uw liefde vlecht mij een krans in het toekomstige leven.

(Acta exsilium, nn. 1-3: PG 52, 427*-430)

13 september H. Johannes Chrystostomus, bisschop en kerkleraar

Die 13 septembris

Martyrologium Romanum

Sancti Joannis Chrysostomi, episcopi et Ecclesiæ Doctoris memoria

H. Johannes Chrystostomus, ‘Guldenmond’

Memoria sancti Ioannis, episcopi Constantinopolitani et Ecclesiæ doctoris, qui, antiochenus genere, sacerdotio initiatus ex aurea sua eloquentia cognomen Chrysostomi meruit; ad sedem illam electus, optimum se præbuit pastorem et fidei magistrum, sed ab inimicis in exsilium eiectus, cum e sancti Innocentii papæ Primi decreto inde revocaretur, in itinere, a custodientibus multa mala perpessus, animam Deo reddidit, die decima quarta septembris, apud Comanam in Ponto.

De gedachtenis van de heilige Johannes, bisschop van Constantinopel en kerkleraar, die, afkomstig uit Antiochië priester werd en op grond van zijn gulden welsprekendheid de bijnaam Chrysostomus verdiende. Tot bisschop van die stad gekozen, betoonde hij zich een uitstekend herder en leraar in het geloof, maar hij werd door zijn vijanden verbannen en toen hij op grond van een decreet van de heilige paus Innocentius I  uit de ballingschap werd teruggeroepen, gaf hij op 14 september onderweg bij Gumenek in Pontus in het huidige Turkije zijn ziel aan God terug, nadat hij veel te verduren had gekregen van de soldaten die hem bewaakten.