Priorij Thabor

Ad Officium lectionis

Lectio altera

Ex Tractátibus sancti Gaudéntii Brixiénsis epíscopi

(Tract. 2: CSEL 68, 26. 29-30)

Unus pro ómnibus mórtuus est; et idem per síngulas Ecclesiárum domos, in mystério panis ac vini, réficit immolátus, vivíficat créditus, consecrántes sanctíficat consecrátus.

Hæc Agni caro, hic sanguis est. Panis enim, qui de cælo descéndit, ait: Panis, quem ego dabo, caro mea est pro sæculi vita. Recte étiam vini spécie sanguis eius exprímitur, qui cum ipse in Evangélio dicit: Ego sum vitis vera, satis declárat sánguinem suum esse omne vinum, quod in figúra passiónis eius offértur; unde beatíssimus patriárcha Iacob de Christo prophetáverat, dicens: Lavábit in vino stolam suam, et in sánguine uvæ amíctum suum. Stolam quippe nostri córporis, induméntum suum, próprio erat sánguine ablutúrus.

Ipse ígitur naturárum creátor et dóminus, qui prodúcit de terra panem, de pane rursus (quia et potest et promísit) éfficit próprium corpus; et, qui de aqua vinum fecit, fecit et de vino sánguinem suum.

Pascha est, inquit, Dómini: hoc est tránsitus Dómini; ne terrénum putes quod cæléste efféctum est per eum qui transit in illud, et fecit illud suum corpus et sánguinem.

Quod áccipis, corpus est illíus panis cæléstis, et sanguis est illíus sacræ vitis. Nam, cum panem consecrátum et vinum discípulis suis porrígeret, sic ait: Hoc est corpus meum; hic est sanguis meus. Credámus, quæso, cui credídimus; nescit mendácium véritas.

Ideo cum de córpore suo manducándo et sánguine suo bibéndo turbis loquerétur stupéntibus ac mussitántibus: Durus est hic sermo, et quis eum potest audíre? ut abstérgeret per ignem cæléstem eas cogitatiónes, quas vitándas esse prædíxi, sic adiécit: Spíritus est qui vivíficat, nam caro nihil prodest. Verba, quæ ego locútus sum vobis, spíritus et vita sunt.

Tweede lezing

Uit de Tractaten van de H. Gaudentius van Brescia, bisschop

(Tract. 2: CSEL 68, 26. 29-30)

De Eucharistie, het Pascha van de Heer

Eén is er voor allen gestorven. Diezelfde geofferde schenkt verkwikking in alle kerken in het mysterie van brood en wijn. Als Hij in geloof wordt aanvaard, schenkt Hij leven, als Hij wordt geconsacreerd, heiligt Hij degenen die consacreren.

Dit is het Vlees van het Lam, dit zijn Bloed. Want het Brood dat uit de hemel is neergedaald, zegt: Het Brood, dat ik zal geven, is mijn Vlees voor het leven van de wereld. Terecht ook geeft Hij zijn Bloed onder de gedaante van wijn, want omdat Hij in het Evangelie zegt: Ik ben de ware wijnstok, verklaart Hij voldoende duidelijk, dat al de wijn, die in het beeld van zijn lijden werd geofferd, zijn Bloed is. Vandaar dat de allerzaligste patriarch Jacob over Christus profeteerde, toen hij zei: Dan wast hij zijn kleren in wijn, en in het bloed van druiven zijn gewaad. Immers, Hij zou het kleed van ons lichaam, zijn gewaad, in zijn eigen Bloed afwassen.

Hij is dan de Schepper en de Heer van de natuur. Hij doet uit de aarde het brood voortkomen, en uit dit brood weer (omdat Hij het zowel kan als beloofd heeft) vormt Hij zijn eigen Lichaam. En Die van water wijn maakte, maakt ook van wijn zijn Bloed.

Het is het Pascha van de Heer, zegt de Schrift: dat is de Voorbijgang van de Heer. Men mag niet voor aards houden, wat tot iets hemels werd bewerkt door Hem, die daarin overging, en het maakte tot zijn eigen Lichaam en Bloed.

Wat gij ontvangt, is het Lichaam van dat hemels brood, en het bloed van die heilige wijnstok. Want toen Hij het geconsacreerde brood-en-wijn aan zijn leerlingen reikte, sprak Hij aldus: Dit is mijn Lichaam; dit is mijn Bloed. Laten we Hem geloven, bid ik u, in Wie wij hebben geloofd; de waarheid kent geen leugen.

Toen Hij dan zo tot het verbaasde en morrende volk sprak over het eten van zijn Lichaam en het drinken van zijn Bloed, zei men: Hard is dit woord en wie kan dit aanhoren? En om met een hemels vuur verkeerde meningen uit te bannen, die, zoals ik zei, vermeden moeten worden, voegde Hij er aan toe: Het is de geest, die levens maakt; het vlees is van geen nut. De woorden, die Ik tot u hebt gesproken, zijn geest en leven.