Magnificat Notre-Dame de Paris - 2008

Magnificat anima mea - Mina filmpje

31 mei Gottheit tief verborgen De Meimaand loopt ten einde

Gottheit tief verborgen, betend nah ich dir.

Unter diesen Zeichen bist du wahrhaft hier.
Sieh, mit ganzem Herzen schenk ich dir mich hin,
weil vor solchem Wunder ich nur Armut bin.

Een mooie afsluiting van de Meimaand : het Meilof met Aanbidding van de Allerheiligste. Tijdens het zingen en overwegen van het Adoro te voelt men zich tegenover zulk een groot wonder slechts armoedig en komt de herinnering aan deze beeltenis van de ontmoeting van Maria en Elizabeth boven, met Johannes de Doper in de gestalte van een ongeboren kind, Jezus Christus echter als een monstrans afgebeeld.

In veel landen viert de Kerk vandaag op 31 mei het feest van het Bezoek van Maria aan Elizabeth : Maria Visitatie (voor de hervorming van de liturgische kalender stond dit feest op 2 juli (met welk feest overigens een aantal weerspreuken zijn verbonden).

De schoot van de Maagd was de diepst denkbare verborgenheid van de Godmens.

Salve Regina!

Heilige Maagd der maagden, bid voor ons!

Gezegend is Jezus, de Vrucht van uw schoot.

31 mei Maria Visitatie

Overweeg deze les. Al was Maria uitverkoren boven alle schepselen om de Moeder Gods te zijn, koningin van hemel en aarde, toch verkoos zij zelf te zijn: dienstmaagd des Heren en van de hele wereld. Daarom spoedde zij zich, zodra zij de Heer ontvangen had, dadelijk naar het gebergte, om er als een ootmoedige dienstmeid, Sinte-Elisabeth, St.-Jan Baptist’s moeder, te helpen tot de tijd dat Sint-Jan geboren werd.
(Ruusbroec. Spieghel)

31 mei Feest van Maria Visitatie

Martyrologium Romanum

Het feest van het Bezoek van de Heilige Maagd Maria aan haar nicht Elizabeth, die op haar oude dag zwanger was geworden van een zoon en haar begroette. Toen de beide toekomstige moeders vol vreugde elkaar tegemoet gingen, heiligde de komende Verlosser zijn voorloper nog in de schoot; en Maria, die als antwoord op de begroeting van Elizabeth jubelde in de Geest, prees de Heer met een lofzang.

Liturgia Horarum

H. Beda:

Maria verheerlijkt de Heer, die in haar werkt.

Mijn ziel prijst hoog de Heer; van vreugde juicht mijn geest om God, mijn Redder. Met deze woorden belijdt Maria op de eerste plaats de bijzondere geven, haar zelf geschonken, daarna vermeldt zij de algemene weldaden van God, waardoor Hij niet heeft opgehouden tot in eeuwigheid voor het menselijk geslacht te zorgen.

De Heer immers wordt verheerlijkt door de ziel van hem, die al zijn inwendige affecties in dienst stelt van de lof en de dienst aan God, en die door de onderhouding van Gods geboden toont altijd te denken aan de macht van zijn majesteit.

Diens geest juicht in God, zijn heil, die alleen gelukkig is bij de gedachte aan Hem, van wie het eeuwig heil verwacht wordt, zijn Schepper.

Terwijl die woorden alle volmaakte mensen aanspreken, paste het toch wel het meest, dat de zalige Moeder Gods ze uitsprak, die door het voorrecht van haar bijzondere verdiensten brandde van een geestelijk liefde jegens Hem over wiens lichamelijke ontvangenis zij zich verheugde.

Terecht kan zij in Jezus, dit is in haar heil, met een bijzondere vreugde juichen boven de andere heiligen, omdat zij wist, dat Hij, die zij al kende als de eeuwige bewerker van het heil, nu door zijn tijdelijke geboorte uit haar zou geboren worden. In zover zou Hij in een en dezelfde persoon toch werkelijk haar Zoon zijn en haar Heer.

Omdat aan mij zijn wonderwerken deed die machtig is, en heilig is zijn Naam. Niets schrijft zij toe aan eigen verdiensten, maar brengt al haar grootheid terug tot een gave van Hem, die volgens zijn wezen machtig en groot is, en die gewoon is om zijn getrouwen van klein en zwak, tot sterk en groot te maken. Heel juist voegt zij eraan toe: En heilig is zijn Naam, om degenen, die haar hoorden, te manen, ja, om allen, tot wie haar woorden zouden doordringen, te leren hun toevlucht te nemen tot het geloof en het aanroepen van zijn Naam, opdat ook zij deelachtig zouden kunnen worden aan de eeuwige heiligheid en het ware heil, naar het profetisch woord: En het zal gebeuren, dat eenieder, die de naam des Heren aanroept, gered zal zijn. Want dit is de Naam, die zij hierboven bedoelt: Van vreugde juicht mijn geest in God, mijn Redder.

Daarom is het in de heilige Kerk tot die prachtige en zeer heilzame gewoonte geworden, dat haar lofzang dagelijks in de Vespers door allen wordt gezongen, zodat daardoor de zielen der gelovigen zeer dikwijls door de herinnering aan de Menswording van de Heer tot gevoelens van godsvrucht worden opgewekt, en de veelvuldig overdachte voorbeelden van die Moeder Gods hen zouden bevestigen in duurzame deugden. En men besloot, dat dit heel geschikt bij de Vespers zou geschieden, opdat namelijk onze geest, vermoeid door het dagwerk en verstrooid door allerlei gedachten, zich tegen de tijd van rust op het ene van haar overweging zou kunnen concentreren.

Uit de Homilieën van de H. Beda de Eerbiedwaardige, priester.

 (Lib. 1, 4: CCL 122, 25-26. 30)

THE VISITATION

Mgr. Jan Hendriks Maria Visitatie

31 May FEAST OF THE VISITATION OF THE BLESSED VIRGIN MARY

Mgr. Robert Barron

LUKE 1:39-56

Friends, today’s Gospel tells of Mary’s visit to Elizabeth. I’ve always been fascinated by Mary’s "haste" in this story of the Visitation. Upon hearing the message of Gabriel concerning her own pregnancy and that of her cousin, Mary "proceeded in haste into the hill country of Judah" to see Elizabeth.

Why did she go with such speed and purpose? Because she had found her mission, her role in the theo-drama. We are dominated today by the ego-drama in all of its ramifications and implications. The ego-drama is the play that I’m writing, I’m producing, I’m directing, and I’m starring in. We see this absolutely everywhere in our culture. Freedom of choice reigns supreme: I become the person that I choose to be.

The theo-drama is the great story being told by God, the great play being directed by God. What makes life thrilling is to discover your role in it. This is precisely what has happened to Mary. She has found her role—indeed a climactic role—in the theo-drama, and she wants to conspire with Elizabeth, who has also discovered her role in the same drama. Like Mary, we have to find our place in God’s story.