Uit de Limburger van vandaag: Roerdalen staat van 18 tot en met 24 maart volledig in het teken van geluk.

Tijdens de Geluksweek Roerdalen zijn er iedere dag, verspreid over de zes dorpen van de gemeente, gratis activiteiten rondom het vergroten van geluk.

De activiteiten worden georganiseerd door een grote groep vrijwilligers, inwoners, ondernemers en verenigingen. Het programma met een gevarieerd en inspirerend aanbod van ruim 150 activiteiten is bestemd voor jong en oud. Alle activiteiten zijn hier te vinden.

„Uit de ‘Klein Geluk’-gedachte ontstaan kleine en grote sociale en maatschappelijke initiatieven, zoals deze Geluksweek”, vertelt wethouder Jan den Teuling. „Belangrijk is dat mensen met elkaar in contact zijn en zelf verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven. Dat draagt bij aan geluk. De gemeente is niet verantwoordelijk voor geluk, maar kan er door te faciliteren wél meer inhoud aan geven. In de Geluksweek laten onze inwoners, ondernemers en verenigingen zien wat er samen allemaal mogelijk is in Roerdalen. Wij zijn graag hun partner, een andere overheid.”

„Alle deelnemers werken mee op vrijwillige basis en organiseren hun eigen activiteit. Voor sommige activiteiten is slechts beperkt plek en moeten deelnemers zich vooraf aanmelden”, aldus een woordvoerster van de gemeente Roerdalen. „Het programma biedt een enorme variatie aan activiteiten voor groot of klein of om samen te doen. Voor kinderen bestaat het programma uit onder andere verschillende leuke knutselactiviteiten, ponyrijden, spannende speurtochten, lammetje knuffelen, handboogschieten, bootcamp of muziek maken. Voor volwassenen zijn er verschillende wandelingen, muzikale optredens, workshops, lezingen, rondleidingen, demonstraties, groepsgesprekken of gezellig dansen. Daarnaast kunnen bezoekers ook meedoen met de activiteiten van de Stadt Wassenberg.”

Alle inwoners van Roerdalen ontvangen een ‘Gelukskrant’ met alle activiteiten en meer in de brievenbus.

Vespers gisteren, op zondag, in de Basiliek

Zusters vanmorgen in de Hoogmis in de Basiliek op de Kerkberg

Met dank aan de vriend van het klooster die de foto's maakte.

Vastenboodschap 2019 Mgr. H. Smeets, bisschop van Roermond

Vastenboodschap 2019: 'Gebruik het vergankelijke met het oog op het eeuwige’

‘Laat ons het vergankelijke zo gebruiken, dat ons hart gericht blijft op het eeuwige.’  Die woorden staan in de tweede prefatie van de veertigdagentijd. Het zijn woorden die deel uitmaken van een gebed. De priester leest er wellicht gemakkelijk overheen, de kerkganger hoort ze misschien maar half. Begrijpelijk, want in onze wereld waarin zoveel woorden over ons worden uitgestort, kunnen we niet elke letter uitvoerig overwegen.

Toch wil ik aan het begin van de voorbereidingstijd op Pasen graag uw aandacht vragen voor juist deze woorden: ‘Het vergankelijke zo gebruiken, dat ons hart gericht blijft op het eeuwige.’

De goederen die we gebruiken, worden vaak al gemaakt met de verwachting van een beperkte levensduur. Ze worden gemaakt om vergankelijk te zijn. Een smartphone gaat gemiddeld tweeëneenhalf jaar mee. En de meest voorkomende reden om hem te vervangen, is dat het abonnement afloopt en een nieuwer model voor het grijpen ligt.

Bij alle mooie verhalen over duurzaamheid is onze economie er toch vooral op gericht om ons vaak en veel nieuw gerei te laten aanschaffen. Het ene vergankelijke wordt vervangen door iets wat aantrekkelijker lijkt, maar net zo goed vergankelijk is. Onze consumerende wereld gebruikt het vergankelijke eigenlijk zo, dat ons hart ook op het vergankelijke gericht blijft.

Een veelgehoorde uitdrukking is: ‘Je moet doen wat je hart je ingeeft.’ Maar is dat wel altijd zo verstandig? Zeker: ons hart kan ons goede dingen ingeven en dat kan veel goeds brengen. Maar een menselijk hart kan ook donkere gedachten en daden voortbrengen of kan ons op een dwaalspoor zetten.

Dus kan het geen kwaad ons hart wat in de gaten te houden en niet altijd zomaar te doen, wat het ons ingeeft. Als het om materiële zaken gaat: wanneer we zomaar doen wat ons hart ons ingeeft, lopen we dan niet het risico elke willekeurige gril die in ons opkomt, tot hoogste prioriteit te maken? Als de materiële wereld ons enige kompas is, lopen we gerede kans ons hart gevuld te houden met alles wat we willen hebben.

Maar het is niet Gods wil dat wij van alles hebben, God wil dat wij zijn. Als christenen mogen wij ervaren dat ons leven – het kostbaarste dat wij hebben – een geschenk op zich is. Op Aswoensdag hoorden we: ‘Gedenk mens dat je uit stof gemaakt bent en tot stof zult weerkeren.’ Met andere woorden: denk eraan dat je vergankelijk bent, dat je leven op aarde ooit aan een einde raakt. Hou dat in gedachten en gebruik het vergankelijke zo dat het hart gericht blijft op het eeuwige.

De mens is meer dan een vergankelijk wezen dat gisteren werd geboren en morgen sterft. We zijn als mensen meer dan stof die tot stof zal weerkeren. Ieder mens is geschapen naar Gods beeld en gelijkenis en draagt daardoor ook het verlangen naar eeuwig leven in zich. De veertigdagentijd biedt kans om ons eigen leven, onze leefwereld tegen het licht te houden en te zien waarmee we bezig zijn.

Misschien zijn we wel meer aan het aardse gehecht dan goed voor ons is en kunnen we – door onze blik over de horizon heen te richten – meer gaan beseffen wat werkelijk van belang is: dat we geroepen zijn om mens te zijn, naar het voorbeeld en in de geest van Jezus.

Enige tijd geleden bezocht ik een contemplatief zusterklooster. Deze zusters leiden een verborgen leven van gebed, waarin handenarbeid een vaste plaats heeft. De overste liet mij ook de keuken zien: ‘Aan die tafel daarachter maken we de groenten uit eigen tuin schoon,’ zei ze. ‘We zouden de groenten best van buiten kunnen laten komen, maar het is voor ons religieuze leven belangrijk dat we ook dit werk doen.’

Achterliggende gedachte van de zusters is, dat die specifieke handenarbeid het bewustzijn levend houdt dat ook het vergankelijke leven een geschenk is, iets dat we elke dag opnieuw ontvangen. Net als hun gebed, is zelfs het schoonmaken van de zelf geteelde groenten een manier om het hart gericht te houden op het eeuwige; op het leven dat uiteindelijk een geschenk is, een mysterie.

Aards, vergankelijk leven zo gebruiken dat het hart gericht blijft op het eeuwig leven: in die geest heeft Jezus op aarde geleefd, in die geest is Hij gestorven. Maar dat vergankelijke was het niet het laatste. Juist zijn verrijzen, als eerste uit de doden, geeft ons een kompas dat verder wijst dan het aardse, een kompas dat ons hart richt op het eeuwig leven. In die geest wens ik u Zalig Pasen.

Roermond, Veertigdagentijd 2019

+ Harrie Smeets
bisschop van Roermond

Exclusief voor kinderen! Is een heilige Mis met muziek heiliger dan zonder muziek?

was de vraag van een van onze catechesekinderen. We vonden dat een zeer goede vraag en geven later vandaag het antwoord. Denk er alvast zelf ook eens over na!

KOM LUISTEREN NAAR ONZE KLOOSTERVERHALEN EN WORDT RONDGELEID IN DE PRIORIJ THABOR TIJDENS DE GELUKSWEEK ROERDALEN – 18 - 24 MAART AANSTAANDE

Iedere dag bidden wij in het klooster voor de mensen in het dorp en hun noden. Wij kennen veel mensen uit de omgeving maar nog lang niet iedereen. Wij doen van 18 tot en met 24 maart aanstaande mee aan de Geluksweek met zes Kloosterverhalen en een rondleiding door ons klooster. Wij nodigen van harte uit eens aan te komen.

Als U komt luisteren naar de Kloosterverhalen hebt u een bijzondere kans om meer te weten te komen over:

1.           De verkondiging van het christelijk geloof in onze streken onder meer Wiro, Plechelmus en Otgerus op MAANDAG;

2.           De geschiedenis en spiritualiteit van de Orde van het Heilig Graf op DINSDAG;

3.           De Middeleeuwse vernieuwingsbeweging van de Moderne Devotie, kanunnik Jan van Abroek en de renaissance van de Orde van het Heilig Graf vanaf de Kerkberg door West Europa in de vijftiende eeuw op WOENSDAG;

4.           Sint Augustinus, de altijd actuele kerkvader en filosoof – voor beginners op DONDERDAG;

5.           H. Odilia – bid voor ons. De devotie voor de H. Odilia op de Kerkberg ( bestaat vanaf de veertiende eeuw) op VRIJDAG;

6.           Hoe leven wij als kloosterlingen op de Kerkberg (roeping, koorgebed, apostolaat) op ZATERDAG.

De kloosterverhalen beginnen steeds om 16.30u en duren ongeveer een uur. Ingang via de groene poort achter de Basiliek op de Kerkberg. Plaats:  klooster, Jan van Abroekzaal. Om 17.45 uur Gregoriaanse Vespers in de kapel van het klooster, avondgebed voor rust en bezinning, voor iedereen toegankelijk.

Op ZONDAG 24 MAART vanaf 15.00u: Rondleiding in het klooster door de zusters om 15.00, 15.30 en 16.00u door het klooster inclusief de kapel. De zusters vertellen over het kloosterleven, de geschiedenis van de Orde van het Heilig Graf, en de in het klooster aanwezige kunstvoorwerpen. De kloosterwinkel is deze dag open van 11.00-12.00, 13.30-16.30.

Toegang via de groene poort op de Kerkberg achter de Basiliek

16.45u Inleiding en 17.00u Gregoriaanse Vespers in Basiliek – avondgebed voor rust en bezinning, voor iedereen toegankelijk.

Inlichtingen: Priorij Thabor, Aan de Berg 3, 6077 AC Sint Odilienberg, tel. 0475 53 20 74

inlichtingen@priorijthabor.nl

Liturgia Horarum De H. Irenæus over de vriendschap met God

Liturgia Horarum

Lezing van zaterdag voor de 1^e zondag van de Vasten

De H. Irenæus over de vriendschap met God

Onze Heer, het Woord Gods, begon met zijn dienaren tot God te trekken, daarna schonk Hij hun, die Hem onderworpen waren, de vrijheid, zoals Hij tegen zijn leerlingen zei: Ik noem u geen dienaren meer, want de dienaar weet niet wat zijn Heer doet; , u noem Ik mijn vrienden, omdat Ik u alles geopenbaard heb, wat Ik van mijn Vader heb gehoord.

Want de vriendschap van God geeft de onsterfelijkheid aan allen die deze verlangen.

In het begin dan ook vormde God Adam, niet alsof Hij de mens nodig had, maar als iemand aan wie Hij zijn weldaden kon schenken. Want niet alleen vóór Adam maar ook vóór de hele schepping verheerlijkte het Woord zijn Vader, en in Hem blijvend werd Hijzelf door de Vader verheerlijkt, zoals Hijzelf zegt: Vader, verheerlijk Mij met de heerlijkheid, die Ik bezat vóór de grondvesting van de wereld.

Hij beval ons niet hem te volgen, omdat Hij onze dienst nodig had, maar om onszelf het heil te schenken. Want de Verlosser volgen is delen in het heil; en het Licht volgen is het licht ontvangen.

Want wie in het licht zijn, doen zelf het licht niet ontbranden, maar worden door het licht verlicht en er door bestraald. Zelf geven zij het licht niets, maar doot die weldaad te ontvangen worden zij door het licht verlicht.

Zo is ook de dienst aan God bewezen. Deze schenkt God wel niets, noch heeft God behoefte aan onze verering. Maar Hijzelf geeft aan die Hem volgen en dienen het onbederfelijke leven en de eeuwige glorie, en bewijst daarmee een weldaad aan die Hem dienen om reden van hun dienen, en aan die Hem volgen omdat zij Hem volgen, maar niet omdat Hij van hen een weldaad ontvangt. Hij is immers rijk, volmaakt en zonder behoefte.

Hiérom dan ook vraagt God van de mensen dienstbaarheid, om aan hen die volharden en zijn dienst, weldaden te bewijzen, omdat Hij goed en barmhartig is. Waar naarmate God niemand nodig heeft, heeft de mens behoefte aan de vereniging met God.

Dit toch is de glorie van de mens, te blijven en te volharden in de dienst van God. En daarom zei de Heer tot zijn leerlingen: Niet gij hebt Mij uitgekozen, maar Ik u, waarmee Hij wilde zeggen, dat niet zij Hem verheerlijkten door Hem te volgen, maar dat zijzelf, door de Zoon Gods te volgen, door Hem verheerlijkt werden. En elders zegt Hij: Ik wil dat, waar Ik ben, ook zij zijn, opdat zij mijn heerlijkheid zien.

(Uit het Tractaat “Tegen de ketters”, Lib. 14, 13,4-14,1: SCh 100, 534-540)