Uit de Roerecho "Café Smeets: nog lang geen gelopen race!"

 Wat de stichting En Plein Public betreft is de kwestie rond de sluiting van Café Smeets nog lang geen gelopen race. De stichting En Plein Public is een van de bezwaarmakers tegen het besluit van het college van Burgemeester en Wethouders van Roerdalen om vergunning te verlenen voor de realisering van zes appartementen in het pand Raadhuisplein 9, beter bekend als het vroegere Café Smeets. In een ambtelijk advies werd het college aanvankelijk voorgesteld om het bezwaar van En Plein Publiek niet ontvankelijk te verklaren. Volgens wettelijke regels kan een stichting pas als belanghebbende worden aangemerkt als ze in de periode voorafgaande aan het indienen van het bezwaar al actief was om haar doelen kracht bij te zetten. En dat was volgens het ambtelijk advies niet het geval. Het indienen van het bezwaar was formeel gezien pas de eerste actie van de stichting. Daarom werd het college aanvankelijk voorgesteld om de stichting niet-ontvankelijk te verklaren, terwijl de bezwaarcommissie anders had geadviseerd. 

Bestuursrechter 

Uiteindelijk heeft het college toch besloten om En Plein Public in haar bezwaar te ontvangen. De door de stichting ingediende bezwaren hebben B en W echter ongegrond verklaard. Dat besluit stelt de stichting in ieder geval in staat om de procedure te vervolgen en het bezwaar voor te leggen aan de rechter. Bestuurslid Roel van Vlodrop zegt namens En Plein Publiek blij te zijn dat het college het verkeerde pad tijdig heeft verlaten. “Nu staat voor de stichting en de andere bezwaarmakers de weg naar de bestuursrechter open om de bestreden beschikking door de onafhankelijke en onpartijdige bestuursrechter te laten toetsen”, zegt hij. “Dit is dan ook de weg die de stichting En Plein Public namens alle ondersteuners van de breed gedragen petitie ‘Geluksplek café Smeets mag niet verdwijnen’ gaat nemen. Andere bezwaarmakers hebben al laten weten zich daarbij aan te sluiten.” 

Lange weg 

Van Vlodrop is het dan ook niet eens met de suggestie in een eerder artikel over deze zaak in RoerdalenNU.nl dat de bezwaarmakers weinig kans maken op een succesvol vervolg van de procedure. “De strijd is niet beslist, maar is zojuist begonnen. Hoe het afloopt? Dat kan nu niemand zeggen. De weg is lang en onderweg kan er ook nog veel gebeuren dat van invloed is op de afloop. Ook voor onze eigen Max Verstappen kwam eind vorig jaar pas alles samen in de laatste ronde en ging hij uiteindelijk met de wereldtitel naar huis. Daar gaan wij ook voor.” De stichting staat voor de levendigheid en vitaliteit van de oude dorpskern. Voor dit jaar staan een tweetal culturele evenementen op het programma. Voor meer informatie: http://www.enplein-public.nl.

Te laat voor behoud Cafe Smeets? Misschien ook dan nog wel een onderzoek waard?

 

Te laat? Dat is de conclusie van een artikel in De Limburger van vandaag. We citeren de conclusie.

De stichting kan de zaak aanvechten bij de rechter. En dat kan weer leiden tot een procedure bij de Raad van State. Als dat gebeurt, duurt het nog wel even voordat er écht iets gebeurt in het voormalige café Smeets. Hoogleraar en bestuurskundige Arno Korsten meldt dat de juridische weg zelden tot een andere uitkomst leidt. De bestuurlijke weg, waarbij de gemeenteraad de kwestie alsnog op de eigen agenda zet, is ook al een gepasseerd station. Dat had maanden geleden al gemoeten, bij de bouwaanvraag.

Commentaar klooster:

De oprichting van de stichting is een logisch gevolg na vele aan de bouwvergunning vooraf gaande waarschuwende woorden van velen, gericht tot de gemeente dat er hier iets onvervangbaars verloren dreigde te gaan. Het College heeft deze waarschuwingen in de wind geslagen en de raad niet eens in de gelegenheid gesteld zich hierover uit te spreken. De raad had het ook zelf op de agenda kunnen zetten.

Wij herhalen de waarschuwende woorden die wij hierover zelf eerder tot nu toe vruchteloos tot de gemeente hebben gericht:

 Van de gemeente Roerdalen mag meer worden verwacht dan bereidwillig ambtelijk meedenken met plannetjes voor appartementjes met blinde muren die geen pareltjes in de monumentale kroon van het Kerkplein zullen zijn maar rotte kiesjes. Als er dan uiteindelijk passanten als gastarbeiders worden gehuisvest, kan bovendien bezwaarlijk worden gesteld dat het gemeentelijk huisvestingsbelang gediend is geweest met het offeren van deze (eeuwenoude) horecabestemming, noodzakelijk in een vitale dorpskern voor wat appartementjes van op zijn best matige woonkwaliteit.

Degenen die zich hieraan schuldig maken dan wel niets hebben gedaan om het te verhinderen, hebben in onze visie verzuimd het gemeentelijk belang in het oog te houden. Zo kennen wij de gemeente normaal gesproken niet. 

Vraag blijft, waarom deze bal zo rolt - het antwoord op die vraag zou minimaal een onderzoek door de gemeente zelf om te beginnen de moeite waard moeten zijn, maar anders lezen we  dat antwoord misschien nog wel en keer in een krant als De Limburger - die het tot nu toe niet de moeite waard vond aandacht te besteden aan het feit dat de krant kennelijk wel en de bezwaarmakers nog steeds niet over de stukken beschikken. Over fatsoenlijke overheid gesproken ....