zaterdag na Hoogfeest H. Hart Jezus- Onbevlekt Hart van Maria "Maria bewaarde alles in haar hart"

Het feest van het Onbevlekt Hart van Maria nodigt ons uit op zeer intieme wijze binnen te treden in het hart van de Moeder van Jezus om er te delen in haar openheid voor God. Door haar nederige ontvankelijkheid voor de Heer, die in haar zijn verblijf heeft genomen, is Maria het beeld van de kerk geworden, de tempel van de heilige Geest en het voorbeeld voor elke christen.

Uit een preek van de heilige Laurentius Justiniani, bisschop van Venetië (+1455) (Sermo 8, in festo Purificationis BMV: Opera omnia 2, Venetië, 1751, blz. 33-39)

Maria bewaarde alles in haar hart.

Maria overwoog bij zichzelf alles wat zij door te lezen, te luisteren en te zien vernomen had. Zo nam zij toe in geloof, groeide in verdiensten, werd verlicht door wijsheid en brandde steeds meer door het vuur van de liefde. Telkens als zij de openbaring van de hemelse geheimen die zij had ontvangen, opnieuw beleefde, werd zij van vreugde vervuld. Zij werd vervuld van de Geest, richtte zich op God en hoedde zichzelf in bescheidenheid.
Zo is de dynamiek van Gods genade. Zij tilt ons uit de diepte op naar het hoogste en vormt ons om van licht tot licht.
Maria’s hart was zeker gelukkig. Door de inwoning van de Geest en zijn onderricht gehoorzaamde zij altijd en in alles aan het woord van God. Zij liet zich niet leiden door eigen gevoel en eigen oordeel. Wat de wijsheid innerlijk voorstelde aan haar geloof, dat bracht zij uiterlijk met haar lichaam ten uitvoer. De goddelijke Wijsheid bouwde voor zichzelf het huis van de Kerk om daarin te wonen en het was passend dat daarbij de heilige Maria zou bemiddelen voor het onderhouden van de wet, voor de zuiverheid van het hart, voor het ideaal van de bescheidenheid en de geestelijke offervaardigheid.
Gelovige mens, volg haar na. Om u innerlijk te zuiveren, om u van zonden te kunnen reinigen moet gij binnentreden in de tempel van uw eigen hart. Daar let God meer op onze gezindheid bij alles wat wij doen, dan op het resultaat. Wij kunnen ons daarom toeleggen op een beschouwend leven om boven onszelf uit te stijgen en vrij te zijn voor God ofwel onze goede eigenschappen ontwikkelen en goede werken verrichten om ons eenvoudig in te zetten voor onze medemensen. Hoe dan ook, wij moeten het zo doen dat alleen de liefde voor Christus ons motief is.
Dit is een innerlijke zuivering en een welgevallig offer dat zich niet voltrekt in een gebouw van steen, maar in de tempel van ons hart. Daarin treedt Christus, onze Heer, met vreugde binnen.

God, Gij hebt de heilige Maagd vervuld van uw genade zodat uw Geest kon wonen in haar hart. Verleen genadig, op voorspraak van Maria, dat ook wij geheiligd worden tot tempel van uw heerlijkheid.

Sing of Mary, Pure and Lowly

Sing of Mary, Pure and Lowly

Sing of Mary, pure and lowly,
Virgin Mother undefiled.
Sing of God's own Son most holy,
who became her little child.
Fairest child of fairest Mother,
God the Lord who came to earth,
Word made flesh, our very brother,
takes our nature by his birth.

Sing of Jesus, son of Mary,
in the home at Nazareth.
Toil and labour cannot weary
love enduring unto death.
Constant was the love he gave her,
though he went forth from her side,
forth to preach, and heal, and suffer,
till on Calvary he died.

Sing of Mary, sing of Jesus,
holy Mother's holier son.
From his throne in heav'n he sees us,
thither calls us ev'ry one,
where he welcomes home his Mother
to a place at his right hand,
there his faithful servants gather,
there the crowned victors stand.

Joyful Mother, full of gladness,
in your arms your Lord was borne.
Mournful Mother, full of sadness,
all your heart with pain was torn.
Glorious Mother, now rewarded
with a crown at Jesus' hand,
age to age your name recorded
shall be blest in every land.

Glory be to God the Father;
glory be to God the Son;
glory be to God the Spirit;
glory to the Three in One.
From the heart of blessed Mary,
from all saints the song ascends,
and the Church the strain re-echoes
unto earth's remotest ends.

Z. kardinaal J.H. Newman Onbevlekte Ontvangenis van Maria

Onbevlekte Ontvangenis van Maria

Maria is de Virgo prædicanda, de Maagd die geloofd en geprezen en begroet moet worden, die, letterlijk, behoort gepredikt en verkondigd te worden.

Wij zijn gewoon al wat wonderbaar, vreemd, nieuw en belangrijk is luid te verkondigen. Toen de Heer op komst was, predikte en verkondigde Sint Jan de Doper Hem; en toen de Apostelen de wijde wereld in trokken, predikten en verkondigden zij Christus. Welk is het hoogste, het zeldzaamste, het verhevenste prerogatief van Maria? Niets anders dan dat zij zonder zonde was. Toen een vrouw uit de menigte tot Christus riep: “Zalig de schoot die U heeft gedragen”, antwoordde Hij: “Zalig veeleer, die luisteren naar het woord van God en het beleven”. Die woorden werden bewaarheid in Maria. Zij was vervuld van genade omdat zij Moeder van God zou zijn. Maar een hoger voorrecht dan het goddelijk moederschap was het voor haar aldus geheiligd te worden en zuiver te zijn. Christus zou wel nooit haar Zoon geworden zijn tenzij Hij haar eerst geheiligd had; maar de grootste van die twee zegeningen was die volkomen heiligmaking. Daarom is zij dus de Virgo prædicanda; zij verdient luid gepredikt en verkondigd te worden, omdat zij nooit enige zonde heeft bedreven, zelfs niet de geringste; omdat de zonde nooit enig deel in haar had; omdat zij wegens die volheid van Gods genade nooit een gedachte heeft gehad, nooit een woord heeft gesproken, nooit een handeling heeft gesteld, die onaangenaam, die niet in de hoogste mate aangenaam was aan de Almachtige God, omdat in haar de hoogste triomf werd gezien over de vijand van de zielen. Om dus, toen alles verloren scheen, te tonen wat Hij voor ons allen kon doen: om te tonen wat de menselijke natuur, zijn werk, zou kunnen worden; om te tonen hoe Hij de listigste pogingen, die meest geconcentreerde kwaadaardigheid van de vijand volkomen kon doen mislukken, en al de gevolgen van Adams val in het tegendeel kon veranderen, begon Christus reeds vóór zijn komst dat boven alles wonderbare werk van verlossing in de persoon van haar, die zijn Moeder zou zijn.  Door de verdiensten van dat bloed dat vergoten zou worden kwam Hij tussenbeide, en verhinderde Hij dat zij getroffen zou worden door de zonde van Adam, nog voordat hij er op het kruis genoegdoening voor had gegeven. En dat is de reden waarom wij haar, die zulk een wonderbare genade heeft ontvangen, prediken en haar lof verkondigen.

Maar nog om een andere reden was zij de Virgo prædicanda. Wanneer en waarom en wat prediken wij? Wij prediken en verkondigen wat niet bekend is, opdat het bekend moge worden. Daarom hebben de Apostelen volgens de H. Schrift Christus gepredikt. Aan wie? Aan degenen die Hem niet kenden – aan de heidense wereld. Niet aan degenen die Hem kenden, maar aan degenen die Hem niet kenden. Het prediken en verkondigen van een nieuwe waarheid geschiedt geleidelijk: eerst de ene les en daarna de andere. De heidenen werden zo geleidelijk in de Kerk gebracht. En op dergelijke wijze is ook het prediken van Maria aan de kinderen van de Kerk en hun verering voor haar persoon, geleidelijk gegaan. Het is gegroeid, geleidelijk gegroeid, in de opeenvolging der eeuwen. In de eerste tijden werd niet zo veel over haar gepredikt als in latere tijden. Eerst werd zijn gepredikt als de Maagd der Maagden, - dan als de Moeder van God, - dan als glorieus in haar Tenhemelopneming – dan als de Voorspreekster van de zondaren – dan als Onbevlekt in haar Ontvangenis. En deze laatste prediking is voorbehouden geweest aan de negentiende eeuw; en zo is datgene wat het allereerste was in haar persoonlijke geschiedenis, tenslotte ook door de Kerk erkend.

(Vertaling in het Nederlands: prof. dr. Aurelius Pompe o.f.m.)

Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Sabbato post dominicam II post Pentecosten: Immaculati Cordis Beatæ Mariæ Virginis Maria conservabat omnia in corde suo. Maria bewaarde alles in haar hart.

Lectio altera

Ex Sermónibus sancti Lauréntii Iustiniáni epíscopi

(Sermo 8, in festo Purificationis B. M. V.: Opera, 2, Venetiis 1751, 38-39)

Maria conservabat omnia in corde suo

Conferénte secum María de ómnibus quæ legéndo, audiéndo, vidéndo cognóverat, o quantum crescébat in fide, augebátur méritis, sapiéntia illustrabátur magis magísque caritátis cremabátur incéndio! Ex redivíva síquidem sacramentórum cæléstium reseratióne promóta, complebátur lætítia, Spíritu fecundabátur nímium, dirigebátur in Deum, et húmilis custodiebátur in se. Tales prorsus divínæ grátiæ sunt proféctus, ut de imis élevent ad summa, et de claritáte in claritátem transfórment. Beáta plane mens Vírginis, quæ, per inhabitántem Spíritum ac magistérium, Verbi Dei semper in ómnibus parébat império. Non sensu próprio, non suo ducebátur arbítrio; sed quod intus sapiéntia innuébat ad fidem, foris hoc córporis ministério peragébat. Decébat útique divínam Sapiéntiam, quæ sibi ad habitándum domum ædificábat Ecclésiæ, ut de legis custódia, de purificatióne mentis, de humilitátis norma, et de spiritáli oblatióne, Maríæ sanctíssimæ médio uterétur.

Ipsam tu, o fidélis ánima, imitáre. Ut enim spiritáliter purificéris et a delictórum váleas emundári contágiis, in templum cordis tui ingrédere. Ibi afféctum in cunctis quæ ágimus Deus pótius atténdit, quam opus. Quámobrem, sive per contemplatiónis stúdium mente excédimus Deo atque vacámus, seu per virtútum increménta et commendabílium negotiórum ópera próximis nostris sóbrii esse satágimus, id táliter perficiámus, ut tantum Christi cáritas úrgeat nos. Hæc plane est spiritális purificatiónis accépta oblátio, quæ non in manufácto, sed in cordis persólvitur templo, in quod Dóminus Christus gratánter ingréditur.

Inleiding (uit het Romeins Missaal)

Aan de verering van het Hart van Jezus, beschouwd als zetel van zijn inwendige vermogens tot kennen en beminnen, is de devotie tot het Hart van Maria verbonden. Haar onbevlekt Hart is haar innerlijk, vervuld van de Heilige Geest en daarom geheel naar God gekeerd. Uit deze inwendige bron welden gevoelens van dankbare vreugde op om haar uitverkiezing tot Moeder van de Verlosser (Luk 1, 46-47; verg. 1 Sam 2, 1). In dit geestelijk heiligdom bewaarde zij alles wat er gezegd werd over en door haar Zoon en alles wat er met Hem gebeurd is, om het zij zichzelf te overwegen, er uit te leven en ernaar te handelen (Luk 2,19 en 51; 11, 28; vgl. Luk 12,34). Om de onverdeelde toewijding van dit hart aan de zaak van de Verlosser heeft paus Pius XII, te midden van de verschrikkingen van de IIe Wereldoorlog, in 1942 – bij gelegenheid van de 25^e verjaardag van de verschijningen te Fatima – de wereld toegewijd aan het Onbevlekt Hart van Maria.

Tweede lezing

Uit een preek van de heilige Laurentius Justiniani, bisschop van Venetië (+1455)

(Sermo 8, in festo Purificationis BMV: Opera omnia 2, Venetië, 1751, blz. 33-39)

Maria bewaarde alles in haar hart

Maria overwoog bij zichzelf alles wat zij door te lezen, te luisteren en te zien vernomen had. Zo nam zij toe in geloof, groeide in verdiensten, werd verlicht door wijsheid en brandde steeds meer door het vuur van de liefde. Telkens als zij de openbaring van de hemelse geheimen die zij had ontvangen, opnieuw beleefde, werd zij van vreugde vervuld. Zij werd vervuld van de Geest, richtte zich op God en hoedde zichzelf in bescheidenheid.

Zo is de dynamiek van Gods genade. Zij tilt ons uit de diepte op naar het hoogste en vormt ons om van licht tot licht.

Maria’s hart was zeker gelukkig. Door de inwoning van de Geest en zijn onderricht gehoorzaamde zij altijd en in alles aan het woord van God. Zij liet zich niet leiden door eigen gevoel en eigen oordeel. Wat de wijsheid innerlijk voorstelde aan haar geloof, dat bracht zij uiterlijk met haar lichaam ten uitvoer. De goddelijke Wijsheid bouwde voor zichzelf het huis van de Kerk om daarin te wonen en het was passend dat daarbij de heilige Maria zou bemiddelen voor het onderhouden van de wet, voor de zuiverheid van het hart, voor het ideaal van de bescheidenheid en de geestelijke offervaardigheid.

Gelovige mens, volg haar na. Om u innerlijk te zuiveren, om u van zonden te kunnen reinigen moet gij binnentreden in de tempel van uw eigen hart. Daar let God meer op onze gezindheid bij alles wat wij doen, dan op het resultaat. Wij kunnen ons daarom toeleggen op een beschouwend leven om boven onszelf uit te stijgen en vrij te zijn voor God ofwel onze goede eigenschappen ontwikkelen en goede werken verrichten om ons eenvoudig in te zetten voor onze medemensen. Hoe dan ook, wij moeten het zo doen dat alleen de liefde voor Christus ons motief is.

Dit is een innerlijke zuivering en een welgevallig offer dat zich niet voltrekt in een gebouw van steen, maar in de tempel van ons hart. Daarin treedt Christus, onze Heer, met vreugde binnen.