Uit het familie-album: Dit zijn de ouders van de H. Odilia van de Elzas - Had het aan haar vader gelegen, dan vierden we overmorgen geen Odiliazondag!

Le couvent du Mont Sainte-Odile

Le couvent du Mont Sainte-Odile - Région Alsace - Le Monument Préféré des Français
Dominant la plaine d’Alsace, il est bâti sur un immense bloc de rocher appelé Le Tour du Rocher d’où la vue est imprenable. Il doit son nom à Sainte Odile « Patronne de l’Alsace » née au VIIème aveugle, retrouvant  miraculeusement la vue à 12 ans, elle refuse de se marier et voue sa vie à Dieu. Ce lieu très visité et riche en histoires et légendes  très visités par touristes et pèlerins aujourd’hui était un important  monastère. On trouve les vestiges d’une muraille très ancienne : Le mur païen  est l’un des sites les plus mystérieux d’Alsace, vieux de 10 siècle avant JC, il s’étend sur  11km ; on dit qu’il se dégage de ce mur une étrange  atmosphère, comme sa vocation qui reste inexplicable. On croise aussi la Source Saint Odile, ou la Sainte rencontra un aveugle assoiffé et frappant le rocher, elle fit jaillir une source, dont l’eau guérie l’infirme ; Lors de leurs passages les visiteurs ont pris l’habitude de se frotter les yeux avec l’eau de cette source sacrée !

Histoire de Mont Ste Odile

Le Mont Sainte-Odile est un des piliers du patrimoine historique et religieux d'Alsace, il gagne à être connu pour son histoire et ses monuments religieux de première importance, dont le principal est sans nul doute l'abbaye de Hohenbourg.

Elle aurait été fondée par la sainte protectrice de l'Alsace, Odile de Hohenbourg (vers 662 - vers 720), fille du duc d'Alsace Adalric, mieux connu sous le nom d'Etichon.

Selon la légende, Odile serait née aveugle, et reniée par son père. Sa mère la plaça alors dans le monastère de Baume-les-Dames. La jeune femme retrouva la vue lorsque St Erhard, son oncle, la baptisa.

Son père lui offrit son château de Hohenbourg en pénitence, qu'elle transforma en couvent aux alentours de 700. Difficilement accessible par sa situation géographique, Odile fit également construire un monastère annexe à 511m d'altitude, l'abbaye de Niedermünster.

C'est en se rendant un jour à Niedermunster qu'Odile croisa la route d'un aveugle qui l'implora de l'aider. A l'aide de son bâton, elle fit jaillir une source de la roche, qui guéri l'aveugle de sa cécité. La source est alors devenue un lieu de pèlerinage important pour les malades souffrant de problèmes oculaires, et Sainte-Odile devint la Sainte Guérisseuse invoquée par les aveugles. La source coule toujours contre le flanc du Mont Sainte-Odile.

Petite veillée en l'honneur de sainte Odile - cantiques et prières van gisteren b.g.v. 1300-jarig Jubileum onze eigen Odilia van de Elzas

13 december H. Odilia van de Elzas Ziende door het licht van het geloof

Gedachtenis van de H. Odilia (van de Elzas - Mont Sainte-Odile)
Ziende door het licht van het geloof

De H. Odilia is een heilige bij wie de Adventssymboliek van licht en duisternis aansluit. Zij werd namelijk blind geboren en bij haar doopsel werd zij op miraculeuze wijze ziende: met het licht van het geloof ontving zij het licht in de ogen en in haar geest.

Odilia werd rond 660 geboren als dochter van hertog Etticho I woonachtig in de Elzas. Volgens de legende was haar vader in het geheel niet blij met zijn dochter. Hij had liever een zoon gehad en bovendien was zij blind. Hij verstootte haar. Haar moeder Bereswind echter vertrouwde haar toe aan een toegewijde dienares, die het kind verzorgde alsof het haar eigen kind was. Bereswind zond haar na een jaar naar het klooster Baume des Dames (Palma) bij Besançon. Hier ontving ze op 12-jarige leeftijd uit handen van bisschop Erhard van Regensburg († ca 700, feest 8 januari) het doopsel. Op miraculeuze wijze kon ze hetzelfde moment weer zien, aldus haar biograaf.

Haar vader zou haar jarenlang dwars blijven zitten. Toen hij stervende was, wilde hij zich echter met zijn vrome dochter verzoenen. Hij schonk haar Hohenburg, waar zij   rond 690 het klooster Hohenburg ('Sainte-Odile') in de Elzas stichtte, en omstreeks 707 ook nog Niedermünster aan de voet van de berg. Het werd juist hier gebouwd om pelgrims de moeizame tocht naar boven te besparen. Zij stelde haar nicht Sint Gundelindis (of Gwendolina) aan als abdis († ca 750, feest 28 maart).

Ca 720 stierf Odilia. Een legende vertelt dat de stervende abdis haar zusters naar de kloosterkerk stuurde voor het Officie. Toen zij terugkwamen, vonden ze haar dood, zonder de laatste sacramenten. De zusters waren daar volkomen van in de war. Door hun gebed werd ze echter weer levend. Verbaasd vroeg Odilia waar zij zich zo druk om maakten. Ze zei dat Sint Lucia bij haar was geweest. Daarna, liet zij een priester komen van wie zij de H. Communie ontving en stierf opnieuw.

Zij werd begraven in Mont Sainte-Odile (dit is de latere benaming voor Hohenburg) en opgevolgd door Sint Eugenia († ca 735, feest 16 september). Door de eeuwen heen is het klooster geplunderd, verwoest en meer dan eens van eigenaar gewisseld. Niettemin rust haar gebeente nog steeds in een stenen sarcofaag in de crypte. Altijd zijn pelgrims blijven bidden bij de H. Odilia, tot op de dag van vandaag.

Odilia werd (wordt) aangeroepen bij oog-, oor-, en hoofdkwalen. Paus Pius VII riep haar in 1807 uit tot patrones van de Elzas.

Oud-Duits bedevaartsgebed tot de H. Odilia
Heilige Odilia,
bid voor ons.
Geliefde dochter van de Vader des Lichts,
               bid voor ons.
U hebt geneeskrachtig water uit de rots geslagen,
               smeek voor ons om genezing en dorst naar inzicht en waarheid.
Heilige Odilia,
               geef ons de helderheid van het innerlijke en uiterlijke licht,
U, licht van de liefde Gods,
U, bron van troost,
U, helderheid van de ogen,
U, stralende ster!

13 december : Twee lichtende heiligen in de Advent HH. Lucia en Odilia van de Elzas

Gedachtenis van de H. Lucia, maagd en martelares. 

Lucia, de lichtende, het licht van Kerstmis tegemoet.

De gedachtenis van de H. Lucia - in het Nederlands betekent haar naam “de lichtende” - past mooi in de symboliek van de Advent: in de duisternis (de dagen zijn nu op zijn kortst) “licht” zij als wijze maagd met brandende lamp de komende Heer Jezus, haar bruidegom, tegemoet. Lucia is het beeld van de Kerk en de ziel, die zich gereedmaken voor de komst van de Heer.

Lucia werd in Syracuse op Sicilië ter dood gebracht omwille van Christus; zij mocht samen met Hem ter bruiloftsmaal binnentreden en bezit nemen van het onvergankelijk licht. 

Gedachtenis van de H. Odilia (van de Elzas - Mont Sainte-Odile)

Ziende door het licht van het geloof

Op dezelfde dag gedenkt men ook de H. Odilia, maagd en eerste abdis van Hohenbourg in de Elzas. Ook zij is een heilige bij wie de Adventssymboliek van licht en duisternis aansluit. Zij werd namelijk blind geboren en bij haar doopsel werd zij op miraculeuze wijze ziende: met het licht van het geloof ontving zij het licht in de ogen en in haar geest.

Odilia werd rond 660 geboren als dochter van hertog Etticho I woonachtig in de Elzas. Volgens de legende was haar vader in het geheel niet blij met zijn dochter. Hij had liever een zoon gehad en bovendien was zij blind. Hij verstootte haar. Haar moeder Bereswind echter vertrouwde haar toe aan een toegewijde dienares, die het kind verzorgde alsof het haar eigen kind was. Bereswind zond haar na een jaar naar het klooster Baume des Dames (Palma) bij Besançon. Hier ontving ze op 12-jarige leeftijd uit handen van bisschop Erhard van Regensburg († ca 700, feest 8 januari) het doopsel. Op miraculeuze wijze kon ze hetzelfde moment weer zien, aldus haar biograaf.

Haar vader zou haar jarenlang dwars blijven zitten. Toen hij stervende was, wilde hij zich echter met zijn vrome dochter verzoenen. Hij schonk haar Hohenburg, waar zij   rond 690 het klooster Hohenburg ('Sainte-Odile') in de Elzas stichtte, en omstreeks 707 ook nog Niedermünster aan de voet van de berg. Het werd juist hier gebouwd om pelgrims de moeizame tocht naar boven te besparen. Zij stelde haar nicht Sint Gundelindis (of Gwendolina) aan als abdis († ca 750, feest 28 maart).

Ca 720 stierf Odilia. Een legende vertelt dat de stervende abdis haar zusters naar de kloosterkerk stuurde voor het Officie. Toen zij terugkwamen, vonden ze haar dood, zonder de laatste sacramenten. De zusters waren daar volkomen van in de war. Door hun gebed werd ze echter weer levend. Verbaasd vroeg Odilia waar zij zich zo druk om maakten. Ze zei dat Sint Lucia bij haar was geweest. Daarna, liet zij een priester komen van wie zij de H. Communie ontving en stierf opnieuw.

Zij werd begraven in Mont Sainte-Odile (dit is de latere benaming voor Hohenburg) en opgevolgd door Sint Eugenia († ca 735, feest 16 september). Door de eeuwen heen is het klooster geplunderd, verwoest en meer dan eens van eigenaar gewisseld. Niettemin rust haar gebeente nog steeds in een stenen sarcofaag in de crypte.

Odilia werd (wordt) aangeroepen bij oog-, oor-, en hoofdkwalen. Paus Pius VII riep haar in 1807 uit tot patrones van de Elzas.

Oud-Duits bedevaartsgebed tot de H. Odilia

Heilige Odilia,

bid voor ons.

Geliefde dochter van de Vader des Lichts,

               bid voor ons.

U hebt geneeskrachtig water uit de rots geslagen,

               smeek voor ons om genezing en dorst naar inzicht en waarheid.

Heilige Odilia,

               geef ons de helderheid van het innerlijke en uiterlijke licht,

U, licht van de liefde Gods,

U, bron van troost,

U, helderheid van de ogen,

U, stralende ster!

H. Odilia van Mont Sainte-Odile en haar verering in Sint-Odiliënberg, Nederland

en in de Orde van het H. Graf

Hier volgt een korte kroniek over de periode 1297 tot 1704

1297

Eerste - tot nu toe bekende - oorkonde met de aanduiding Mons Odiliæ voor de vroegere gangbare plaatsnaam Berg(h), Petrusberg, Sint Pietersberg en tevens voor de nog in de 13e eeuw en later gebruikte naam Odelenberg/Oedelenberg/Udelenberg met hun variaties.

1437, 7 september

In de acte waarin Melchior van Ringelstein, Proost van Denkendorf, de overdracht aan de Heilige Graforde van de berg en de collegiale kerk alhier aanvaardt, is voor het eerst sprake van Mons Sanctae Odiliæ.

15e eeuw, 2e helft

In het Antiphonarium van de hier op de berg wonende Kanunniken van het Heilig Graf staat op folio 286 – tussen het feest van Maria Onbevlekte Ontvangenis (8 december) en dat van de H. Lucia (13 december) – ingevoegd het (feest van) Sancte Odilie Virginis semiduplex.

16e eeuw

In een manuscript van het vrouwenklooster Jeruzalem van de Heilig Graforde te Sint Truiden is op 13 december het feest van Odilia genoteerd. Het handschrift bevat bovendien het levensverhaal van Odilia van de Elzas, dat geregeld in het kapittel werd voorgelezen.

1686

In de berichten over de Kerkwijding in mei 1686, waarbij de relieken van de HH. Wiro, Plechelmus en Otgerus plechtig vanuit Roermond naar Sint Odiliënberg worden teruggebracht en deze drie tevens tot Kerkpatronen worden verheven, wordt gemeld dat het altaar mede aan Odilia wordt gewijd. De bisschop van Roermond, Reginaldus Cools o.p., schenkt de kerk tevens een relikwie van de  H. Odilia, maagd en martelares. (H. Odilia van Keulen) Vanaf dit moment wordt de verering van de beide Odilia’s verstrengeld. Tijdens dit Kerkwijdingsfeest wordt een blind meisje genezen.

1704, 24 mei

Paus Clemens XI verleent aan de bezoekers der kerk van Sint-Odiliënberg voor een periode van zeven jaar een volle aflaat op de feestdag van de H. Odilia of op een andere dag van het jaar.

Noot bij afbeelding: 

Glas-in-lood raam basiliek met afbeelding van de H. Odilia Glas-in-lood raam in zijbeuk. Het raam vermeldt SA. ODILIA Gesigneerd door Joep Nicolas, 1954 Antiek glas /lood /grisaille Dit raam verwijst naar de heilige Odilia van de Elzas, abdis, die haar naam gaf aan het dorp. Zij werd blind geboren en bij haar Doopsel werd zij ziende. Afgebeeld met een schaal, waarop twee ogen. Zij wordt aangeroepen tegen oogkwalen. Jaarlijkse feestdag 3e zondag van juli.