Zr. M. Benedicta a Cruce (Edith Stein) Het zwijgen en het spreken van Maria

Maria, de Moeder van het Kind van Bethlehem en de Moeder onder het Kruis, omvat ons steeds met moederlijke trouw. Zij kan ons laten zien hoe men stil kan zijn. Door deze zuivere, deemoedige stilte was Zij voor God ontvankelijk.

Haar hart lijkt op een bewegingloze zeespiegel, rustend in zich zelf, omdat Zij God kent. Als we naar haar kijken, helpt dat ons het beschouwende leven te begrijpen. Niet alleen het kijken naar Maria zoals Zij op aarde was, maar ook zoals Zij nu in de hemelse heerlijkheid leeft. Als de stille weerklank van de verheerlijkte en verheven Heer, die aan der Rechterhand van de Vader zit. Hem wil Zij slechts. Dat Hij verheerlijkt en bemind mag worden. Zij wil niets voor zichzelf. Alle verering die men haar schenkt, neemt Zij liefdevol in ontvangst met het oog op Hem die ook in zijn Moeder moet worden geëerd. Zij is in het diepst van haar wezen zo stil, zoals alleen de grote, zuivere, zelfvergeten liefde het kan zijn. Zij wil ons in haar stilte binnenleiden, in de diepe wijsheid van haar stilheid. Als ik mijn blik naar haar richt, begrijp ik wat ik nodig heb…

De woorden die de evangelisten van haar hebben opgetekend zijn gering in aantal, maar ze zijn kostbaar en wegen dóór.

Dat getuigt ook Zr. Theresia Benedicta van het Kruis OCD (Edith Stein, 1891-1942): Voor 16 juli 1940, hoogfeest van O.L.Vrouw van de Berg Karmel, schreef Edith Stein een toespraak voor Zuster Miriam van de Kleine H. Theresia, die op die dag haar tijdelijke professie zou doen. Daar staat: “Es sind uns von der allerseligsten Jungfrau nur wenige kurze Worte im Evangelium überliefert. Aber diese wenigen Worte sind wie schwere Körner lauteren Goldes. Wenn sie in der Glut liebender Betrachtung schmelzen, werden sie überfliessend hinreichen um unser ganzes Leben in Leuchtenden Goldglanz zu tauchen”.

In onze opgang naar Kerstmis overwegen we met Maria het mysterie van de Menswording van God.

Liturgia Horarum H. Teresia Benedicta a Cruce - De deur naar het leven wordt geopend voor wie geloven in de Gekruisigde

Edith Stein werd op 12 oktober 1891 geboren in Breslau als dochter van joodse ouders. Als studente filosofie legde zij zich lange tijd toe op het zoeken naar de waarheid, totdat zij het geloof in God hervond en zich tot de katholieke Kerk bekeerde. Op 1 januari 1922 werd zij gedoopt. Vanaf die tijd diende zij God als lerares en schrijfster. In 1933 trad zij in bij de zusters karmelitessen te Keulen, waar zij de naam Teresia Benedicta van het Kruis ontving en haar leven wijdde aan het Joodse en het Duitse volk. Vanwege de jodenvervolging verliet zij op 31 december 1938 haar Duitse vaderland en werd zij opgenomen in het klooster van de karmelitessen van Echt (Nederland). Op 2 augustus 1942 werd zij door het regime dat toen in Duitsland een schrikbewind uitoefende, gevangen genomen en gedeporteerd naar het concentratiekamp bij Auschwitz-Birkenau (Polen) dat ter uitroeiing van het Joodse volk was ingericht. Daar werd zij, zonder twijfel op 9 augustus, wreed vermoord.

Uit het werk ‘De wetenschap van het kruis’ (‘Kreuzeswissenschaft’) van de H. Teresia Benedicta van het Kruis (Edith Stein) (Edith Steins Werke, Ed. L. Gelber-R. Leuven, dl. I, Freiburg, 1983, p. 15-16).

De deur naar het leven wordt geopend voor wie geloven in de Gekruisigde.

Christus heeft het juk van de Wet op zich genomen, toen Hij haar volkomen vervulde en voor en door de Wet stierf. Juist daardoor heeft Hij hen bevrijd, die door Hem het Leven willen ontvangen. Maar zij kunnen het alleen ontvangen, wanneer zij hun eigen leven prijsgeven. Want zij die in Christus Jezus zijn gedoopt, zijn in zijn dood gedoopt. Zij worden ondergedompeld in zijn leven, om ledematen van zijn Lichaam te worden en als zijn ledematen met Hem te lijden en te sterven. Overvloediger zal dit Leven komen op de Dag van de heerlijkheid. Nu echter hebben wij er reeds deel aan, terwijl wij in het vlees verblijven; als wij geloven; als wij geloven dat Christus voor ons gestorven is om ons het Leven te geven. Door dit geloof worden wij met Hem verenigd als ledematen met het Hoofd. Dit geloof opent ons voor de bron van zijn leven. Zo is het geloof in de Gekruisigde - het levende geloof namelijk dat met liefdevolle overgave gepaard gaat - voor ons de toegang tot het Leven en het begin van de komende heerlijkheid. Daarom is het kruis onze enige roem: ‘Op niets anders wil ik roemen dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus, waardoor de wereld voor mij gekruisigd is en ik voor de wereld’. Wie voor Christus gekozen heeft, is dood voor de wereld en de wereld voor hem. Hij draagt de merktekens van Christus in zijn lichaam, is zwak en veracht door de mensen, maar daardoor sterk, omdat Gods kracht in zwakheid volkomen wordt. In dit besef aanvaardt de leerling van Jezus niet alleen het kruis dat op hem gelegd is, maar kruisigt hij ook zichzelf: ‘Zij die Christus Jezus toehoren, hebben het vlees gekruisigd met zijn hartstochten en begeerten’. Zij hebben een onverbiddelijke strijd gevoerd tegen hun natuur, opdat het leven van de zonde in hen afsterft en er ruimte ontstaat voor het leven van de Geest. In deze strijd wordt de grootste kracht gevraagd. Het kruis is geen doel op zichzelf. Het kruis wordt opgeheven om de hemel te tonen. Toch is het niet alleen een teken, maar ook de onoverwinnelijke wapenrusting van Christus: de herdersstaf waarmee de goddelijke David tegen goddeloze Goliath ten strijde trekt en waarmee Christus krachtig aan de hemelpoort bonst en haar opent. Als dat gebeurt, zal het goddelijke licht worden uitgestort en zal het allen vervullen die de Gekruisigde volgen.

Woorden van de heilige Teresia Benedicta van het Kruis (Edith Stein) - Bidden is de hoogste prestatie van de menselijke geest

Ter inleiding

Op 1 mei 1987 werd de dienares Gods Teresia Benedicta van het Kruis door paus Johannes Paulus II zaligverklaard in Keulen en op 11 oktober 1998 heilig. De paus typeerde haar als: Dochter van Israël en trouwe Dochter van de Kerk. Zij geldt samen met Catharina van Siena en Birgitta van Zweden als beschermheiligen van Europa. Haar kerkelijke feestdag is 9 augustus.

Woorden:

Van in mijn prille jeugd wist ik dat goedheid veel belangrijker is dan verstand.

“Vurig bewoog ons allen in die tijd het vrouwenvraagstuk. (…) Vaak spraken wij ook over het probleem van een dubbel beroep. Erna [de een jaar oudere zus van Edith] en de beide vriendinnen betwijfelden zeer, of men omwille van het huwelijk zijn beroep moest opgeven. Ik alleen verzekerde steeds dat ik voor geen enkele prijs mijn beroep zou offeren. Als iemand ons toen de toekomst had kunnen voorspellen! De drie anderen huwden en bleven toch hun roeping trouw. Ik bleef ongehuwd, maar aanvaardde een band, waarvoor ik met vreugde elk ander beroep zou willen offeren”. (Edith Stein. Mijn jeugd. Uit het leven van een joodse familie. Hoofdstuk IV, nr.1)

Het gebed is de hoogste prestatie van de menselijke geest.

Wij hebben stille momenten nodig, waarin wij Gods Woord in ons laten werken.

Leef bij God en je vindt de bron van het zuiverste geluk.

9 augustus H. Teresia Benedicta van het Kruis (Edith Stein)

9 augustus 

Martyrologium Romanum

De heilige Teresia Benedicta van het Kruis, maagd, moniale, martelares en co-patrones van Europa

Edith Stein

12 oktober 1891 (Breslau, Silezië) – 9 augustus 1942

Sanctæ Terésiæ Benedíctæ a Cruce (Edithæ) Stein, virginis ex Ordine Carmelitárum Discalceatárum et mártyris, quæ, in iudáica religióne nata et institúta, cum áliquot annos magnas inter ærúmnas philosóphiam proféssa esset, vitam novam in Christo per baptísmum suscépit et sub velámine sanctimoniálium prosecúta est, donec sub nefário regímine in hóminum ac fidei dignitátem hostíli in captivitátem exsul trusa, in campo exítii Oświęcim seu Auschwitz prope  Cracóviam in Polónia mortífero vapóre necáta est.

Het feest van de heilige Teresia Benedicta van het Kruis (Edith) Stein, maagd, behorend tot de Orde van de Ongeschoeide Karmelitessen en martelares, die werd geboren en opgroeide in de joodse godsdienst. Toen zij enkele jaren temidden van grote ellende filosofie had gedoceerd, nam zij door het Doopsel het nieuwe leven in Christus aan en zette dit voort onder de sluier van de monialen, totdat zij, als balling gevangengezet onder een misdadig regime, dat vijandig stond tegenover de waardigheid van de mens en het geloof, door vergassing werd gedood in het vernietigingskamp Oświęcim ofwel Auschwitz bij Krakau in Polen.

Woorden van Edith Stein 2

9 augustus: Sterfdag van de H. Teresia Benedicta a Cruce 

Woorden van Edith Stein 2

Drie citaten uit brieven, samen met het slot van Kreuzeswissenschaft, om de eenheid van leer en leven van de H. Theresia Benedicta a Cruce (Edith) Stein te laten zien.

 “Meine Grundstimmung, seit ich hier bin, ist Dankbarkeit. Dank daβ ich hier sein darf und daβ das Haus so ist wie es ist. Dabei ist immer in mir lebendig, daβ wir hier keine dauernde Stätte haben. Ich habe kein anderes Verlangen, als daβ an mir und durch mich Gottes Wille geschehe. Bei ihm steht es, wie lange Er mich hier läβt und was dann kommt. In manibus tuis sortes meae. Da ist alles gut aufgehoben. So brauche ich keine Sorge zu haben. Aber viel Gebet ist nötig, um in jeder Lage treu zu bleiben. Erst recht für die Vielen, die härteres zu tragen haben als ich und nicht so verankert sind im Ewigen. Darum bin ich herzlich dankbar allen, die helfen”. (Echt, 16-10-1939)

“Befreiung vom Kreuz kann man ja nicht wünschen, wenn jemand den Adel "vom Kreuz" (1) hat. (Echt, 17-11-1940)

“Es ist noch sehr die Frage, ob wir hier Erlaubnis zur Ausreise bekommen. Jedenfalls dürfte es sehr lange dauern. Ich wäre nicht traurig , wenn sie nicht käme. Es ist ja keine Kleinigkeit, zum zweitenmal eine liebe klösterliche Familie zu verlassen. Aber ich nehme es, wie Gott es fügt”. (Echt, 29-07-1942)

Laatste regels van Kreuzeswissenschaft:

“Das fortschreitende Zusammenbrechen der Natur gibt dem übernatürlichem Licht und dem göttlichen Leben mehr und mehr Raum. Es bemächtigt sich der natürlichen Kräfte und verwandelt sie in vergöttlichte und vergeistigte. So vollzieht sich eine neue Menschwerdung Christi im Christen, die mit einer Auferstehung vom Kreuzestode gleichbedeutend ist. Der neue Mensch trägt die Wundmale Christi an seinem Leibe: die Erinnerung an das Sündenelend, aus dem er zu seligem Leben erweckt ist, und an den Preis, der dafür gezahlt werden muβte. Und es bleibt ihm der Schmerz der Sehnsucht nach der Fülle des Lebens, bis er durch das Tor des wirklichen leiblichen Todes eingehen darf in das schattenlose Licht. So ist die bräutliche Vereinigung der Seele mit Gott das Ziel, für das sie geschaffen ist, erkauft durch das Kreuz, vollzogen am Kreuz und für alle Ewigkeit mit dem Kreuz besiegelt”.

(1)    Dit slaat op haar kloosternaam, ook wel genoemd "adelstitel": Teresia Benedicta van het Kruis.

Met vriendelijke dank aan M.M.Paula o.c.d., Carmel Echt

ST. TERESA BENEDICTA A Cruce (Edith Stein) FEAST OF THE EXALTATION OF THE HOLY CROSS

ST. TERESA BENEDICTA OF THE CROSS WROTE THIS MEDITATION ON SEPTEMBER 14, 1941, LESS THAN A YEAR BEFORE HER DEATH AT AUSCHWITZ ON AUGUST 9, 1942.

“In his Holy Rule, St. Benedict ordained that the fasts for religious begin with the feast of the Exaltation of the Cross. The long-extended Easter joy and the solemn feasts of summer culminating in the crowning of the Queen of Heaven could possibly cause the image of the Crucified to fade in us or to recede, as it remained hidden during the first centuries of Christianity. But when its time came, the cross appeared gleaming in the heavens, prompting the search for the buried and forgotten wood of humiliation that was to be recognized as the sign of salvation, the emblem of faith and the mark of the faithful. Every year, when the church again raises it before us, we are to recall the challenge of the Lord: Anyone who would follow me must take up his [or her] cross…! To take up one's cross means to go the way of penance and renunciation. For us religious, to follow the Savior means to allow ourselves to be fastened to the cross by the three nails of the holy vows. The Exaltation of the Cross and the renewal of vows belong together.

“The Savior has preceded us on the way of poverty. All the goods in heaven and on earth belonged to him. They presented no danger to him; he could use them and yet keep his heart completely free of them. But he knew that it is scarcely possible for people to have possessions without succumbing to them and being enslaved by them. Therefore, he gave up everything and showed more by his example than by his counsel that only one who possesses nothing possesses everything. His birth in a stable, his flight to Egypt, already indicated that the Son of Man was to have no place to lay his head. Whoever follows him must know that we have no lasting dwelling here. The more deeply we feel this, the more zealous we are in striving for the future, and we rejoice at the thought that our citizenship is in heaven…

“Your will be done! This was the content of the Savior's life. He came into the world to fulfill the Father's will, not only to atone for the sin of disobedience through his obedience, but also to lead people back to their destiny by the way of obedience The created will is not destined to be free to exalt itself. It is called to come into unison with the divine will. If it freely submits itself to this unison, then it is permitted in freedom to participate in the perfection of creation. If a free creature declines this unison, it lapses into bondage. The human will continues to retain the possibility of choice, but it is constrained by creatures that pull and pressure it in directions straying from the development of the nature desired by God, and so away from the goal toward which it itself was directed by its original freedom. With the loss of this original freedom, it also loses security in making decisions. It becomes unsteady and wavering, buffeted by doubt and scruples or obdurate in its error. There is no other remedy for this than the following of Christ, the Son of Man, who not only promptly obeyed his heavenly Father, but also subjected himself to people who imposed the Father's will on him. The obedience enjoined by God releases the enslaved will from the bonds of creatures and leads it back to freedom. Thus, it is also the way to purity of heart.

“No chains of slavery are stronger than those of passion. Under its burden body, soul and spirit lose their strength and health, their clarity and beauty. Just as it is scarcely possible for one impaired by original sin to own things without clinging to them, so there is also the danger that any natural affection may degenerate into passion with all of its devastating consequences. God has provided two remedies for this: marriage and virginity. Virginity is the more radical and precisely therefore probably the easier way. But this is surely not the deepest reason why Christ set us an example of it. Marriage is already a great mystery as the symbol of the bond between Christ and the church and at the same time as its instrument. But virginity is a still deeper mystery. It is not only the symbol and instrument of bridal union with Christ and of the union's supernatural fruitfulness, but also participates in the union. It originates in the depths of the divine life and leads back to it again. The eternal Father in unconditional love has given his entire being to his Son. And just as unconditionally does the Son give himself back to the Father. The passage of the God Man through temporal life could alter nothing of this complete surrender of Person to Person. He belongs to the Father from eternity to eternity and could not give himself away to any human being. He could only incorporate the persons who wanted to give themselves to him into the unity of his Incarnate Divine Person as members of his Mystical Body and in this way bring them to the Father. This is why he came into the world. This is the divine fertility of his eternal virginity: that he can give souls supernatural life. And the fruitfulness of the virgins who follow the Lamb consists in the ability to assume the divine life in unmitigated strength and undivided surrender and, in union with the divine Head, to pass it on to other souls, so awaking new members for the Head.

“Divine virginity has a characteristic aversion to sin as the contrary of divine holiness. However, this aversion to sin gives rise to an the indomitable love for sinners. Christ has come to tear sinners away from sin and to restore the divine image in defiled souls. He comes as the child of sin; his genealogy and the entire history of the Old Covenant show this and he seeks the company of sinners so as to take all the sins of the world upon himself and carry them away to the infamous wood of the cross, which thereby therefore becomes the sign of his victory. This is precisely why virginal souls do not repulse sinners. The strength of their supernatural purity knows no fear of being sullied. The love of Christ impels them to descend into the darkest night. And no earthly maternal joy resembles the bliss of a soul permitted to enkindle the light of grace in the night of sins. The way to this is the cross. Beneath the cross the Virgin of virgins becomes the Mother of Grace.”

Copyright ICS Publications. Permission is hereby granted for any non-commercial use, if this copyright notice is included. Maintained by the Austrian Province of the Teresian Carmel

Vindplaats https://www.spiritualdirection.com/2018/09/14/feast-of-exaltation-of-the-holy-cross 

9 augustus: Sterfdag van de H. Teresia Benedicta a Cruce

9 augustus: Sterfdag van de H. Teresia Benedicta a Cruce

Woorden van Edith Stein 1

Edith Stein werd op 12 oktober 1891 uit Joodse ouders te Breslau geboren. Zij legde zich toe op de studie van de filosofie en zocht lange tijd naar de waarheid, totdat zij het geloof in God vond en zich tot de Katholieke Kerk bekeerde. Op 1 januari 1922 werd zij gedoopt. Vanaf die tijd diende zij God als docente en door het uitgeven van geschriften. In 1933 werd zij opgenomen bij de zusters Carmelitessen te Keulen, ontving op haar verzoek de naam Teresia Benedicta a Cruce en droeg haar leven op vaar het Joodse en Duitse volk. Na het verlaten van haar vaderland Duitsland vanwege de Jodenvervolging, werd zij op 31 december van het jaar 1938 ontvangen in het klooster van de Carmelitessen te Echt (Nederland). Op 2 augustus 1942 door de machthebbers die toen in Duitsland een verschrikkelijke terreur uitoefenden, gearresteerd, werd zij samen  met haar zuster Rosa en vele andere katholieke Joden gedeporteerd naar een concentratiekamp dichtbij Auschwitz-Birkenau, bestemd voor de uitroeiing van het Joodse volk. Het staat vast dat zij daar op wrede wijze op 9 augustus is gedood.

Woorden van Edith Stein

Van in mijn prille jeugd wist ik dat goedheid veel belangrijker is dan verstand

Leef bij God en je vindt de bron van het zuiverste geluk

Wie in de diepte leeft

ziet ook de kleine dingen in het grote geheel

Het gebed is de hoogste prestatie van de menselijke geest

Wij hebben stille momenten nodig,

waarin wij Gods Woord in ons laten werken

(met dank aan Carmelitana, Gent)

St. Teresia Benedicta a Cruce memorial Carmel in Echt, Netherlands