Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Ad Officium lectionis Die 11 august1 S. Claræ Virginis Beoefen de armoede, de nederigheid en de liefde tot Christus.

Lectio altera

Ex Epístola sanctæ Claræ vírginis ad beátam Agnétem de Praga

(Edit. I. Omaechevarria, Escritos de Santa Clara, Madrid 1970, pp. 339-341)

Attende paupertatem, humilitatem et caritatem Christi

Felix certe cui sacro datur potíri convívio, ut ei adhæreátur totis cordis præcórdiis, cuius pulchritúdinem ómnia beáta cælórum ágmina incessabíliter admirántur, cuius afféctus áfficit, cuius contemplátio réficit, cuius implet benígnitas, cuius replet suávitas, cuius memória lucéscit suáviter, cuius odóre mórtui revivíscent, cuiúsque vísio gloriósa beatificábit omnes cives supérnæ Ierúsalem: quæ cum sit splendor ætérnæ glóriæ, candor lucis ætérnæ et spéculum sine mácula, hoc spéculum cotídie intuére, o regína, sponsa Iesu Christi, et in eo fáciem tuam iúgiter speculáre, ut sic totam intérius et extérius te adórnes amíctam circumdatámque varietátibus, ómnium virtútum flóribus et vestiméntis páriter adornátam, sicut decet fíliam et sponsam castíssimam summi Regis. In hoc autem spéculo refúlget beáta paupértas, sancta humílitas et ineffábilis cáritas, sicut per totum spéculum póteris cum Dei grátia contemplári.

Atténde, inquam, princípium huius spéculi, paupertátem pósiti síquidem in præsépio et in pannículis involúti. O miránda humílitas, o stupénda paupértas. Rex angelórum, Dóminus cæli et terræ in præsépio reclinátur. In médio autem spéculi consídera humilitátem, saltem beátam paupertátem, labóres innúmeros ac pœnalitátes quas sustínuit pro redemptióne humáni géneris. In fine vero eiúsdem spéculi contempláre ineffábilem caritátem, qua pati vóluit in crucis stípite et in eódem mori omni mortis génere turpióre. Unde ipsum spéculum, in ligno crucis pósitum, hæc consideránda transeúntes monébat dicens: O vos omnes, qui transítis per viam, atténdite et vidéte si est dolor sicut dolor meus; respondeámus, inquit, ei clamánti et eiulánti una voce, uno spíritu: Memória memor ero et tabéscet in me ánima mea. Hinc ígitur caritátis ardóre accendáris iúgiter fórtius, o regína cæléstis regis.

Contémplans ínsuper indicíbiles eius delícias, divítias et honóres perpétuos et suspirándo præ nímio cordis desidério et amóre proclámes; Trahe me, post te currémus in odórem unguentórum tuórum, sponse cæléstis. Curram nec defíciam, donec introdúcas me in cellam vináriam, donec læva tua sit sub cápite meo et déxtera felíciter amplexábitur me, et osculéris me felicíssimo tui oris ósculo. In hac contemplatióne pósita, hábeas memóriam paupérculæ matris tuæ, sciens quod ego tuam felícem memóriam descrípsi inseparabíliter in tábulis cordis mei, habens te præ ómnibus cariórem.

Tweede lezing

Uit een brief van de H. Clara, maagd, aan de zalige Agnes van Praag

Edit. I. Omaechevarria, Escritos de Santa Clara, Madrid 1970, pp. 339-341

Beoefen de armoede, de nederigheid en de liefde tot Christus

Gelukkig voorzeker degene, aan wie het gegeven wordt deel te hebben aan het heilig Gastmaal om zich vanuit het diepste van het hart over te geven aan datgene, waarvan alle zalige koren van hemelingen zonder ophouden de heerlijkheid bewonderen. Het verlangen ernaar grijpt de mens aan, de beschouwing ervan verkwikt, de mildheid ervan verzadigt, de heerlijkheid ervan vervult het hart, de herinnering eraan verheldert weldadig, door de geur ervan herleven de doden, het glorievolle zien ervan zal alle bewoners van het hemels Jeruzalem gelukzalig maken. Want omdat het de glans is van de eeuwige glorie, de weerglans van het eeuwig licht en een vlekkeloze spiegel, moet men in die Spiegel dagelijks schouwen, o koningin, bruid van Christus, en daarin voortdurend uw gelaat bezien, om u zo in- en uitwendig op te sieren, met bonte tooi ommanteld, namelijk met de bloemen van alle deugden, en zo ook met klederen gesierd als passend voor een dochter en allerzuiverste bruid van de hoogste Koning. In deze Spiegel dan glanst de zalige armoede, de heilige nederigheid en de onuitsprekelijke liefde, zoals ge met Gods genade in heel de Spiegel kunt zien.

Beschouw, zeg ik, het begin van deze Spiegel, de armoede namelijk van Hem, die in de kribbe is neergelegd en in doeken gewikkeld. O wonderbare nederigheid, o verbazingwekkende armoede. De Koning der engelen, de Heer van de hemel en de aarde wordt in een kribbe neergelegd. Beschouw in het midden van de Spiegel de nederigheid, namelijk de zalige armoede, de ontelbare werken en het lijden, dat Hij op Zich nam voor de verlossing van het menselijke geslacht. Beschouw aan het eind van dezelfde Spiegel de onuitsprekelijke liefde, waarmee Hij op het kruishout heeft willen lijden en daaraan op de meest schandelijke wijze heeft willen sterven. Vandaar dat die Spiegel, aan het kruis gehecht, de voorbijgangers dit ter overweging meegaf: O gij allen, die Mij voorbijgaat; schouwt rond en ziet toe , of er een smart is gelijk aan de mijne; laten wij Hem, die roept en weeklaagt, eenstemmig en één van geest antwoorden: Peinzend peins ik daarop, en mijn ziel kwijnt in mij weg. Daardoor zult u steeds sterker door de liefde worden ontvlamd, o koningin van de hemelse Koning.

En als u dan daarenboven zijn onuitsprekelijke geneugten beschouwt, zijn eeuwige rijkdommen en bekoorlijkheden, zult u door uw hevig verlangen en uw liefde verzuchtend uitroepen: Trek mij tot U, dan lopen wij achter U aan in de geur van uw balsems, o hemelse Bruidegom. Ik zal lopen en niet verflauwen tot Gij mij binnenleidt in uw wijnkelder, tot uw linkerarm onder mijn hoofd rust en uw rechterarm mij met vreugde omvat, en Gij mij kust met de heerlijkste kus van uw mond. Bij deze beschouwing mag u uw arme moeder [Clara zelf] gedenken, in de wetenschap dat ik de blijde gedachtenis aan u altijd gegrift houd op de schrijftafel van mijn hart, en u mij boven allen dierbaar zijt.

11 augustus H. Clara van Assisi, maagd

Martyrologium Romanum

11 augustus

H. Clara van Assisi, maagd

De gedachtenis van de heilige Clara, maagd, die de eerste loot aan de stam van de arme vrouwen van de Orde van Minderbroeders de heilige Franciscus volgde en die te Assisi in Umbrië een leven leidde dat streng was, maar rijk aan werken van liefde en godsvrucht. Op uitmuntende wijze had zij de armoede lief en zij liet zich nooit hiervan afbrengen, zelfs niet in uiterste behoeftigheid en bij ziekte.

Paus Benedictus XVI over de H. Clara

(Uit de toespraak  tijdens de algemene audiëntie van woensdag 15 september 2010)

De H. Agnes van Bohemen 1211-1282

“Eén van de vier brieven van Clara aan de heilige Agnes van Praag, dochter van de koning van Bohemen en die haar sporen wilde volgen, spreekt over Christus, haar veelgeliefde Bruidegom, met verwoordingen aan het huwelijk ontleend, die kunnen verwonderen, maar ook ontroeren: “Als ge Hem aanraakt, wordt ge zuiverder, als ge Hem ontvangt, zijt ge maagd. Zijn macht is sterker, Zijn edelmoedigheid groter, Zijn voorkomen mooier, Zijn liefde lieflijker en Zijn charme verrukkelijker. Hij drukt u reeds in Zijn armen, Hij die uw borst met edelstenen heeft getooid ... Hij die op uw hoofd een gouden kroon heeft gezet, een sierteken van heiligheid” (nr.3)

“De spiritualiteit van de heilige Clara, de synthese van haar idee van heiligheid is te vinden in de vierde brief aan de heilige Agnes van Praag. De heilige Clara neemt haar toevlucht tot een zeer verspreid beeld in de Middeleeuwen, ontleend aan de Kerkvaders: de spiegel. En zij nodigt haar vriendin uit Praag zich te spiegelen in die spiegel van volmaakte deugdzaamheid, die de Heer zelf is. Zij schrijft: “Zeker gelukkig is zij aan wie het gegeven is deel te hebben aan het sacrale festijn om zich vanuit het diepste van haar hart (aan Christus) te hechten, aan Hem wiens schoonheid door de hemelse legerscharen onophoudelijk bewonderd wordt, wiens vriendschap ontroert, wiens contemplatie voedt, wiens welwillendheid overgelukkig maakt, wiens zachtmoedigheid tevreden maakt, wiens herinnering een zachte pijn is, wiens geur de doden zal doen herleven, Hem te zien in heerlijkheid zal het geluk zijn van de bewoners van het Jeruzalem daarboven. Dit alles omdat Hij de schittering is van de eeuwige glorie, de schittering van het eeuwige licht en de spiegel zonder smet. Deze spiegel, beschouw hem elke dag, o koningin, bruid van Jezus Christus, en hou niet op er u in te schouwen opdat ... gij u innerlijk en uiterlijk kunt tooien zoals het past ... In deze spiegel schitteren de zalige armoede, de heilige nederigheid en de onuitsprekelijke naastenliefde” (nr.9)

H. Clara van Assisi, Brieven, Lettera. FF, 2901-2903

Liturgie Horarum H. Clara Beoefen de armoede, de nederigheid en de liefde tot Christus

Liturgia Horarum – Getijdengebed

11 augustus  H. Clara, maagd  Gedachtenis

Simone Martini 1317:

H. Clara en H. Elizabeth van Hongarije

 

Uit een brief van de H. Clara, maagd, aan de zalige Agnes van Praag

Beoefen de armoede, de nederigheid en de liefde tot Christus

Gelukkig voorzeker degene, aan wie het gegeven wordt deel te hebben aan het heilig Gastmaal om zich vanuit het diepste van het hart over te geven aan datgene, waarvan alle zalige koren van hemelingen zonder ophouden de heerlijkheid bewonderen. Het verlangen ernaar grijpt de mens aan, de beschouwing ervan verkwikt, de mildheid ervan verzadigt, de heerlijkheid ervan vervult het hart, de herinnering eraan verheldert weldadig, door de geur ervan herleven de doden, het glorievolle zien ervan zal alle bewoners van het hemels Jeruzalem gelukzalig maken. Want omdat het de glans is van de eeuwige glorie, de weerglans van het eeuwig licht en een vlekkeloze spiegel, moet men in die Spiegel dagelijks schouwen, o koningin, bruid van Christus, en daarin voortdurend uw gelaat bezien, om u zo in- en uitwendig op te sieren, met bonte tooi ommanteld, namelijk met de bloemen van alle

deugden, en zo ook met klederen gesierd als passend voor een dochter en allerzuiverste bruid van de hoogste Koning. In deze Spiegel dan glanst de zalige armoede, de heilige nederigheid en de onuitsprekelijke liefde, zoals ge met Gods genade in heel de Spiegel kunt zien.

Beschouw, zeg ik, het begin van deze Spiegel, de armoede namelijk van Hem, die in de kribbe is neergelegd en in doeken gewikkeld. O wonderbare nederigheid, o verbazingwekkende armoede. De Koning der engelen, de Heer van de hemel en de aarde wordt in een kribbe neergelegd. Beschouw in het midden van de Spiegel de nederigheid, namelijk de zalige armoede, de ontelbare werken en het lijden, dat Hij op Zich nam voor de verlossing van het menselijke geslacht. Beschouw aan het eind van dezelfde Spiegel de onuitsprekelijke liefde, waarmee Hij op het kruishout heeft willen lijden en daaraan op de meest schandelijke wijze heeft willen sterven. Vandaar dat die Spiegel, aan het kruis gehecht, de voorbijgangers dit ter overweging meegaf: O gij allen, die Mij voorbijgaat; schouwt rond en ziet toe , of er een smart is gelijk aan de mijne; laten wij Hem, die roept en weeklaagt, eenstemmig en één van geest antwoorden: Peinzend peins ik daarop, en mijn ziel kwijnt in mij weg. Daardoor zult u steeds sterker door de liefde worden ontvlamd, o koningin van de hemelse Koning.

En als u dan daarenboven zijn onuitsprekelijke geneugten beschouwt, zijn eeuwige rijkdommen en bekoorlijkheden, zult u door uw hevig verlangen en uw liefde verzuchtend uitroepen: Trek mij tot U, dan lopen wij achter U aan in de geur van uw balsems, o hemelse Bruidegom. Ik zal lopen en niet verflauwen tot Gij mij binnenleidt in uw wijnkelder, tot uw linkerarm onder mijn hoofd rust en uw rechterarm mij met vreugde omvat, en Gij mij kust met de heerlijkste kus van uw mond. Bij deze beschouwing mag u uw arme moeder [Clara zelf] gedenken, in de wetenschap dat ik de blijde gedachtenis aan u altijd gegrift houd op de schrijftafel van mijn hart, en u mij boven allen dierbaar zijt.

Edit. I. Omaechevarria, Escritos de Santa Clara, Madrid 1970, pp. 339-341

Vertaling uit : Liturgia Horarum Tweede lezingen + Hymne Deel IV week 18-34, pp. 186-187

11 augustus Heilige Clara van Assisi 1193 (1194) – 11 augustus 1253

Heilige Clara, kuisheid – gehoorzaamheid – armoede

Met een vastberaden wil tot radicaliteit was Clara haar leven voor God begonnen. Zij vergde zoveel van zichzelf dat Franciscus ingreep en aan de ijver van haar boetedoeningen duidelijke grenzen stelde. Van haar zusters verlangde zij niet dezelfde strengheid, maar spoorde hen veeleer aan tot behoedzaamheid bij het doen van boete.

Letterlijk tot aan haar dood heeft zij gevochten opdat men haar en haar zusters de Franciscaanse Regel van armoede zou toestaan. Zij kon slechts bereiken dat zij van paus Innocentius III het privilege van de serafijnse armoede ontving. Zij kon door niemand worden gedwongen bezittingen aan te nemen.

Van ongeveer 1224 tot aan haar dood in 1253 was Clara meestal ziek en bedlegerig. Niettemin bestuurde zij haar zusters met moederlijke zorg en leidde haar klooster met bewonderenswaardige energie door alle moeilijkheden heen.

Op 9 augustus 1253, twee dagen voor haar dood, bekrachtigde paus Innocentius IV eindelijk de Clarissenregel die zij had voorgelegd; op 10 augustus hield zij het document in haar handen. Het was het uur van haar grootste vreugde. Toen men haar op 12 augustus bijzette, gaf men haar dit document van haar onwankelbare trouw aan de armoede mee in het graf als teken van haar grootse overwinning.

Assisi – Basiliek Santa Chiara – Crypte

Ontleend aan Prelaat Prof. Dr. Georg May

Martyrologium Romanum 11 augustus H.Clara van Assisi, maagd

Martyrologium Romanum

11 augustus H.Clara van Assisi, maagd

De gedachtenis van de heilige Clara [1194-1253], maagd, die de eerste loot aan de stam van de arme vrouwen van de Orde van Minderbroeders de heilige Franciscus volgde en die te Assisi in Umbrië een leven leidde dat streng was, maar rijk aan werken van liefde en godsvrucht. Op uitmuntende wijze had zij de armoede lief en zij liet zich nooit hiervan afbrengen, zelfs niet in uiterste behoeftigheid en bij ziekte.