5 februari Over ware adel en ware grootheid op het feest van de H. Agatha, maagd en martelares

Martyrologium Romanum:

De gedachtenis van de heilige Agatha, maagd en martelares, die nog als meisje in het martelaarschap haar lichaam ongeschonden en haar geloof ongerept bewaarde tijdens het woeden van de vervolging  te Catania op Sicilië en getuigenis aflegde voor Christus de Heer.

Na herhaaldelijk op gruwelijke wijze te zijn gefolterd om haar te doen afzien van haar voornemen, omwille van Christus maagd te blijven, gaf zij biddend de geest omstreeks 251 tijdens de christenvervolgingen onder het bewind van keizer Decius.

Zij genoot reeds zeer vroeg in Catania en Rome grote verering. Met de H. Agnes, Cecilia en Anastasia, maakt zij deel uit van de groep jeugdige maagden die vermeld staan in de Romeinse Canon (Eucharistisch Gebed I)

Op de aantijging van haar vervolger: “Schaamt gij, die uit zulk een voornaam geslacht zijt gesproten, u niet, het nederige en slafelijke leven van de christenen te leiden? antwoordde  Agatha:
“De hoogste adel is Christus te dienen! Ja, Hem dienen is zo veel als heersen”.

Zij had gelijk; want wie het op zich neemt Christus te dienen en dat betekent: wie heeft ingezien dat alle aardse dingen ijdel zijn en wie heeft geleerd afstand te doen van de goederen en lusten van de wereld en wie zijn boze begeerten beteugelt, híj is waarachtig edel en machtiger dan een koning, ook als hij grove boerenkleding draagt en in een armzalige hut woont.

Er bestaat slechts één vrijheid die waarachtig is: de vrijheid van het juk van de zonden en van slechte hartstochten; ware adel is een deugdzaam en vroom leven. Alleen deze adel geldt voor God!

Lectio divina lingua latina Liturgia Horarum Die 5 februarii S. Agathæ, virginis et martyris Ab ipso bonitatis fonte Deo donata. Haar naam werd haar door God, de bron van alle goed, geschonken.

Memoria
Ad Officium lectionis

Introductio
Martyrium subiit Catanæ in Sicilia, probabiliter in persecutione Decii. Eius cultus iam ab antiquo per totam Ecclesiam diffusus est eiusque nomen in Canonem Romanum insertum.
Lectio altera
Ex Oratióne sancti Methódii Sículi epíscopi in sanctam Agatham
(Analecta Bollandiana 68, 76-78)
Ab ipso bonitatis fonte Deo donata
Anniversária sanctæ mártyris commemorátio in unum hunc locum nos omnes collégit, ut nostis, o mei auditóres, antíquæ quidem mártyris et primáriæ propter insígne certámen, sed vero recéntis, quæ quasi nunc decertándo vincat propter divína mirácula, quibus cotídie coronátur, pulchréque decorátur.
Virgo quidem est, quia ex immortális Dei Verbo (quod étiam propter me in carne sua mortem gustávit) indivisóque Dei Fílio nata est, ut lóquitur theólogus Ioánnes: Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri.
Múlier ígitur virgo, quæ vos invitávit ad nostrum religiósum épulum, illa est múlier bene despónsa uni viro Christo, ut verbis utar apóstoli Pauli de thálami coniunctióne.
Virgo, quæ consciéntiæ a lúmine, coloréque sánguinis veri diviníque Agni et lábia sua et genas et linguam purpurissábat exornabátque, necnon étiam contínua mentis suæ cognitióne necem sui studiósi amatóris, quasi nuper sánguine madéntis, revolvébat intúsque circumferébat; ut hæc stola eius confessiónis non solum indelébilem ferret Christi notam purpúrei sánguinis alte iam imbíbiti, sed étiam virginális eloquéntiæ thesáuros adveniéntibus pósteris elegántes eiúsmodi colóres una cum non deficiénte verbórum scaturígine impartíret.
Hæc ítaque vere bona, quippe Dei pars exsístens, eídem Sponso suo et rursus nobis boni communióne, qua nóminis sui vim significationémque refert, Agatha, ab ipso bonitátis fonte Deo concéssa, donóque data.
Quid autem magis benéficum quam summum bonum? et quid magis celebrándum laudum præcóniis quíspiam invéniat quam Agatham?
Agatha, cuius bónitas ad nomen, ad ipsámque rem quadrat; Agatha, quæ rebus præcláre gestis bonum nomen præ se fert, et in ipso nómine præcláre abs se gesta demónstrat; Agatha, quæ vel suo nómine állicit, ut ad sese omnes maximópere occúrrant, quæ étiam suo exémplo docet, ut ad verum bonum, qui solus Deus est, omnes sine mora secum conténdant.

Ter inleiding
Agatha onderging de marteldood te Catania op het eiland Sicilië, waarschijnlijk tijdens de christenvervolging onder keizer Decius. Haar verering heeft zich spoedig na haar dood over de gehele kerk verbreid. Haar naam is opgenomen in de Romeinse canon (Eucharistisch Gebed 1).
Tweede lezing

Uit de lofrede van de heilige Methodius, bisschop van Constantinopel († 847), op de heilige Agatha

Haar naam werd haar door God, de bron van alle goed, geschonken.

Ieder jaar herdenken wij deze martelares en dat feit heeft ons allen hier samengebracht. Gij weet het: een martelares, heel oud als het gaat om de tijd waarin zij gestreden heeft, maar jong omdat zij ook nu nog als het ware strijd levert door het verrichten van wonderen en zo dag aan dag wordt getooid met een overwinningskrans.
Zij is een jonge vrouw, geboren uit het onvergankelijke Woord van God, de ene en onafscheidelijke Zoon, die ook voor mij als mens de dood heeft geproefd in zijn vlees. Dat zegt Johannes, de evangelist: ‘Aan allen die Hem aanvaardden, aan hen gaf Hij het vermogen kinderen van God te worden’ (Joh. 1, 12).
Een jonge vrouw, die onze gast is bij deze gewijde maaltijd. Een vrouw, die zich verloofd heeft met haar ene bruidegom, Christus, om de beeldspraak van de apostel Paulus over het huwelijk te gebruiken. Een meisje, dat in haar strenge plichtsbesef met het purperrode bloed van het ware en goddelijke Lam haar lippen, wangen en haar tong gesierd en gekleurd heeft. Door een blijvende inzet van haar geest droeg zij, als was het bloed nog vers, de dood van haar Geliefde met zich mee. Zo is het kleed van haar marteldood onuitwisbaar gedrenkt in het purperrode bloed van Christus; zo laat zij voor komende generaties het rode bloed van haar ongereptheid stromen in de niet opdrogende vloed van haar welsprekend getuigenis.
Deze Agatha is er - zoals haar naam zegt - voor God, haar Bruidegom, als het goede deel van Hem, en verder voor ons, omdat zij het goede overdraagt. Zij is een geschenk uit de overgrote goedheid van de Heer.
Wat kan er nog aangenamer zijn dan het goede? Dan is er niets te vinden dat meer lof verdient dan Agatha.
Agatha is goedheid: met haar naam en metterdaad. Zij laat in haar daden zien hoe zij heet, zij toont in haar naam wat zij doet. Agatha oefent op allen een aantrekkingskracht uit door haar naam. Door haar voorbeeld leert zij alle mensen zich met haar te haasten naar het werkelijk goede, dat is God.

St. Agatha short movie

St. Agatha, also known as Agatha of Sicily, is one of the most highly venerated virgin martyrs of the Catholic Church. She is believed to be born around 231 in either Catania or Palermo, Sicily

From her very early years, the beautiful Agatha became a consecrated virgin. But that did not stop men from desiring her.

Quintianus desired Agatha and because he was of high diplomatic ranking, thought he could force her to turn away from her vow. Agatha consistently turned down his proposals.

Knowing she was a Christian during the persecution of Decius, he had her arrested and brought before the judge. He was the Judge.

Because she only reaffirmed her belief in God, Quintianus had her imprisoned in a brothel.

Agatha never lost her confidence in God, even after a month of assaults and efforts to get her to abandon her vow to God.

Enraged, Quintianus sent her off to a prison.

Agatha continued to proclaim Jesus as her Savior. So, Quintianus ordered her to be tortured.

Noticing Agatha was enduring the torture with a sense of cheer, he commanded she be subjected to a worse form of torture.

He then sent her back to prison with an order of no food or medical attention. But the Lord was her Sacred Physician and protector. Agatha then had a vision of the apostle, St. Peter, who healed her wounds through his prayers.

After four days, Quintianus had her stripped and rolled over hot coals mixed with sharp shards. When she was returned to prison, Agatha prayed, "Lord, my Creator, you have ever protected me from the cradle; you have taken me from the love of the world and given me patience to suffer: receive now my soul."

Agatha is believed to have passed into Heaven around the year 251.

St. Agatha is the patron saint of Sicily, bellfounders, breast cancer patients, rape victims, and wet nurses. She is also considered a powerful intercessor when people suffer from fires. Her feast day is celebrated on February 5.

Exclusief voor kinderen! 5 februari H. Agatha, maagd en martelares

We krijgen nu het verhaal te horen van een heel dappere vrouw, die erg veel heeft moeten lijden. Deze vrouw heet Agatha. Ze leeft rond 250 op het eiland Sicilië. Agatha is van heel voorname familie, ze is van adel. Maar ze is nog van een veel grotere adel. Ze is namelijk ook familie van Jezus. Van voornamere familie kun je niet zijn. Agatha zal laten zien, hoeveel ze van haar Heer en Meester houdt. Er is weer eens een keizer in Rome, die niets van de christenen wil weten. Ze moeten allemaal hun geloof afzweren. Wie nog in die Jezus gelooft, moet ter dood gebracht worden. Omdat Agatha van voorname familie is, probeert de vertegenwoordiger van de keizer, haar om te praten. Ze moet niet langer geloven in Jezus. Ze heeft het toch goed. Waarom zou ze nu zo gevaarlijk doen?

Maar Agatha wil niet luisteren. Ze weet wel beter. Ze is christen en wil dat ook blijven. Ze weet, dat het leven hier op aarde maar een tijdje duurt, maar het leven bij God duurt eeuwig. Daarom kan men Agatha niet omgepraat krijgen.

Dan laat de man, die namens de keizer de baas is, haar in de gevangenis zetten. Daar laat men de beulen op haar los. Ze wordt eerst gegeseld. Dat doet natuurlijk heel erg pijn. Maar Agatha geeft niet toe.

Dan leggen de beulen haar op de pijntafel. Ze gaan nu met witgloeiende stangen over haar lichaam. Je kunt je voorstellen hoeveel Agatha daarvan heeft geleden. Maar het ergste moet nog komen. De beulen nemen een mes, en snijden haar een borst af. Dat was natuurlijk een geweldige pijn. Maar hoe heeft men Agatha daarmee vernederd. Zo vol pijn, heeft men haar daarna in een donkere kerker geworpen Daar ligt ze nu. Opeens verschijnt haar de heilige Petrus, de apostel. Hij geneest al haar wonden. Daarna moet Agatha opnieuw voor haar rechters komen. Ze blijft volhouden. Niemand kan haar van haar geloof afpraten. De rechters worden woedend. Ze hebben nog gemenere martelingen bedacht. Men legt haar op hete kolen en op puntige glasscherven. Weer zit Agatha vol wonden.

De mensen van Sicilië hebben dat allemaal gezien en gehoord. Ze hebben grote bewondering voor deze heilige vrouw. Dat laten ze natuurlijk niet merken, want dat is te gevaarlijk. Maar ze denken wel heel goed over haar. Dan gebeurt er iets heel onverwachts. Wanneer Agatha op de kolen en scherven ligt en veel pijn heeft, begint opeens de aarde te beven. De mensen worden heel bang. Ze zien hierin een teken, dat de goden boos zijn over de martelingen. De rechters laten Agatha nu gauw wegbrengen naar de gevangenis. Ze durven niet verder te gaan met de martelingen, omdat ze bang zijn, dat de mensen dan in opstand komen. Niet lang daarna is Agatha in de gevangenis gestorven. Ze heeft tot het einde toe volgehouden en leeft nu gelukkig bij God.

De heilige Agatha wordt vereerd als patrones tegen brand. Ze wordt vaak afgebeeld met een nijptang en een afgesneden borst. Later heeft men daar ook wel een kaars en een brood van gemaakt. Men bedoelt daar dan mee, dat ze het brood tegen verbranding beschermt.

We vieren het feest van de heilige Agatha op 5 februari.